Tatai waterval

Gepubliceerd op 2 reacties 2 minuten leestijd 117 x bekeken

Tatai watervallen

Van het zoute water van Koh Kong naar het zoete water, en dat met de tuktuk – door de bergen.

We waren vroeg opgestaan om aan zee de ergste hitte te vermijden en ik had overigens mijn eerste diclofenac ingenomen omdat ik merkte dat ik door de pijn aan mijn heup mank ging lopen. Maar tot zover gaat het nog allemaal prima, dus geen geklaag van mij.

De tuktuk in Cambodja ziet er anders uit dan die in Thailand. Daar is het een driewieler brommobieltje met opengewerkt koetsje voor de passagiers. Even kitscherig als in Thailand, maar dan in de vorm van een aanhangkoetsje achter een brommer is de Cambodjaanse variant.

Nu liggen de watervallen van Tatai in het Kardemomgebergte (Chuor Phnom Kravanh), wat geen hooggebergte is, maar toch forse stijgingspercentages kent. Onze chauffeur kende in elk geval het concept ‘het nieuwe rijden’ ook. Tergend langzaam de berg op (meer tuk…tuk…tuk dan tuktuk) en in zijn vrij de helling af, met scherpe bochten en al. Ik denk dat de Python nu ook wel moet lukken.

Tatai watervallen

Na een flinke rit stapten we over in een boot die de rivier op voer richting ons doel: de watervallen van Tatai. Ik zei nog dat we er maar rekening mee moesten houden dat het een zielig stroompje zou zijn, aangezien het droge seizoen was begonnen, maar dat pessimisme bleek ongegrond.

Op de foto hieronder wat we zagen bij aankomst, best indrukwekkend:

Tatai watervallen

Er lagen nog maar twee andere bootjes en die hadden een hele familie en enkele toeristen afgeleverd, én een aantal boeddhistische monniken (al dan niet in opleiding) in fel oranje gewaden. Zowel de families als de monniken waren naar boven geklauterd om in het ondiepe gedeelte boven de waterval te baden.

Ze hadden de grootste lol met elkaar en één voor één werden de gewaden afgewikkeld totdat een oranje lendendoek overbleef. Nu hadden we gehoord dat je boeddhistische monniken niet mocht fotograferen, maar ze schoten zelf vrolijk plaatjes van elkaar en de heren gingen er eens goed voor staan toen Cees met de camera verscheen.

Tatai watervallen

We hebben nog veel mooiere foto’s, maar omdat we niemand om toestemming hebben kunnen vragen voor publicatie op het internet, houden we het bij deze foto’s op afstand.

Met mijn enkels in het water, of in het stukje oerwoud dat we door moesten klauteren om bij de waterval te komen – ik weet het niet – maar in de boot terug voelde ik iets prikken.

Een bloedzuiger deed zich te goed aan mijn bloed. Ik slaakte slechts een bescheiden kreetje en rukte het glibberige ding van mijn been. Het was bij lange na geen aderlating, maar het kleine wondje bleef maar bloeden. En geen pleisters in de rimboe natuurlijk, pas bij aankomst in het hotel stopte het bloeden.

Tatai watervallen

Vandaag, zaterdag, vertrekken we met de bus naar Phnom Penh, de hoofdstad van Cambodja. We hebben er zin in.

Reageren?

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

2 Commentaires
  • Ton de Coster
    18 maart 2012

    Wat een mooi Tatai-poppetje, daar bij die waterval…

  • Babs
    19 maart 2012

    Wat prachtig!