Niet AidsCare zelf gaat, maar volgend jaar is het voor mij 15 jaar geleden dat dit bijzondere avontuur begon. Tijd voor afscheid.
Van privé-initiatief naar AidsCare
Het was 2012, na een wat minder prettige periode gaf ik mijn Provinciale Statenzetel terug aan de partij en ging op werkvakantie naar Cambodja. Ik wilde daar wat betekenen voor LHBTIQ’ers die met hiv leven, niet zelden in armoede. Van Wim Creemers kreeg ik €500,- mee om er daar wat goeds mee te doen. En zo geschiedde. Er kwam meer geld en al snel werd het idee geopperd om het werk onder te brengen in een stichting. Dat werd Stichting Untenu.
Dat ging lang goed en we hielpen honderden mensen met medische kosten, opleidingen en zelfs uitvaarten. Op een zeker moment kregen we de naam van de ‘oude’ Stichting AidsCare in de schoenen geworpen. Bij de notaris werden de statuten aangepast en bij de tijd gebracht en zo gingen we monter verder onder de nieuwe naam. Drukwerk werd besteld, websites aangepast en toen gebeurde er iets verschrikkelijks: onverwachts overleed mijn steun en toeverlaat in het bestuur Marc Oudshoff
Afscheid

Het overlijden van Marc, zo kort na onze hernieuwde start, heeft er behoorlijk ingehakt. Gelukkig vonden we in Eric Rosenbaum een fijn en actief nieuw bestuurslid waardoor we het werk van de stichting konden voortzetten. Er kwamen nieuwe vrijwilligers, een mooie nieuwe website en een nieuwe samenwerking waar ik op een ander moment meer over kan zeggen.
Maar al een tijdje knaagde er iets bij mij. Sinds ik in 2020 met – vanwege de COVID-lockdown – één van de laatst beschikbare vluchten uit Cambodja terugkwam, ben ik er niet meer terug geweest. Het werk ging door, dankzij de terugkerende steun van een fonds en omdat Eric steeds meer taken overnam van me.
De problemen voor onze doelgroep dáár zijn er niet minder om, maar na 14 jaar constateer ik bij mezelf dat ik de motivatie niet meer kan opbrengen om de stichting nog eens te laten herrijzen. Alles staat klaar om ons opnieuw uit te vinden. Behalve ikzelf. Er zijn nieuwe mensen nodig, met nieuwe ideeën.
Dit klinkt allemaal wellicht wat dramatisch, maar dat hoeft het niet te zijn. Ik besef terdege dat als de handschoen niet wordt opgepakt, het gevaar bestaat dat AidsCare het niet redt. Dat is niet wat ik beoog, maar de basis moet breder, anders heeft het ook geen zin.
Voor nu moet ik duidelijkheid bieden over mijn rol: en die stopt in augustus 2027. Dan maak ik 15 jaar vol, en er is voldoende tijd om na te denken hoe verder, en met wie.
Foto boven uit Hello Gorgeous, geschoten achter glas in het Erasmus MC (afstand was geboden vanwege COVID).



