Queer Liberation & ‘ein Verräter’

Queer Liberation is duidelijk: de nieuwe Berlijnse CDU-lijsttrekker is een verrader. De messen zijn geslepen na de aanslag op CSD Berlin Pride.

Niet queer maar Schwul

Jens Spahn wás fractievoorzitter van de CDU in de Bondsdag (de Duitse Tweede Kamer), totdat een arrogante actie hem de kop kostte. Daarover dadelijk meer, maar de controverse begon met zijn politieke uitspraak ‘Ich bin schwul, nicht queer‘ (zie hier). Het is ieders goed recht te definiëren hoe men zichzelf identificeert, maar Spahn zet queer weg als gevaarlijk. Zelf heb ik ook geworsteld met het begrip (zie mijn inmiddels ook wel achterhaalde blog, hier).

Maar de val van Jens Spahn kwam door eigen misrekening. Spahn verkondigt zoals meer stinkend rijke CDU-ers wat Duitsers wel en niet mogen, maar hanteert voor zichzelf heel andere maatstaven. Zo stemde Jahn tégen een wet die draagmoederschap had moeten legaliseren, maar met hun vetgevulde bankrekening zagen zijn man en hij er geen kwaad in de wet te overtreden en in de VS een baarmoeder te huren. Exit Spahn als fractievoorzitter, over zijn weinig tactvolle opvolger verderop meer.

Bondskanselier Friedrich Metz & co

Bundestag
Zusters
Clementia

Iemand die sowieso al wordt verweten op een andere planeet te leven en wars is van medemenselijkheid is de huidige bondskanselier. In één adem noem ik de minister van Gezinszaken en de voorzitter van het parlement. CDU-prominenten die bijna over elkaar struikelden om – zo kort voor de verkiezingen van de deelstaatparlementen – hun medeleven te betuigen, legden zij heel sereen een witte bloem bij de plek van de aanslag tegen deelnemers aan CSD Berlin Pride.

Merz had eerder al gezegd dat het parlement geen circustent is (toen de voorzitter weigerde de regenboogvlag te hijsen tijdens CSD Berlin Pride), kon zich een homoseksuele Bondskanselier wel voorstellen alstie maar uit de buurt van kinderen bleef. En de kers op de taart was wel dat hij het woord queer na de aanslag nauwelijks over zijn lippen kreeg. Sterker: de aanslag was tegen onze vrije maatschappij (misschien óók, maar eerst en vooral tegen de queer gemeenschap van Berlijn – maar dat was teveel gevraagd). De minister van familiezaken schrapte kort na haar krokodillentranen een subsidie van LHBTQI-jeugdnetwerk Lambda. Een witte bloem als Judaskus.

Heel gevoelig ook: het opnemen van seksuele voorkeur en gender als non-discriminatiegrond in de grondwet werd ook niet lang na de aanslag door de opvolger van Spahn afgeserveerd met de woorden: “Bescherming van queer-mensen zou „de grondwet overbelasten“.

Lees vooral ook dit commentaar: ‘Schaamteloze huichelarij‘.

AfD hijgt in de nek van CDU

Het is een apart blog waard, maar wat ook zeer kwalijk was, dat de CDU-prominenten over elkaar heen buitelden om te benadrukken dat de dader een moslim was. Beter gezegd: een islamist, want dat is nogal een verschil. De CDU voelt de hete adem van de extreem-rechtse AfD in de nek en net als de VVD bij ons denkt men die het beste van zich af te schudden door dezelfde taal uit te slaan. Daarbij vergetend dat mensen – als ze toch vallen voor de leugens van de nazi’s – altijd liever het origineel kiezen.

Binnenkort dus meer hierover in het kader van CSD Berlin Pride, die net als de Zusters bij de Tiegartenpicknick gesponsord wordt door Möbel Höffner. De oprichter/eigenaar van dit bedrijf heeft een groot bedrag gedoneerd aan de AfD. En die AfD heeft het – ondanks een in Zwitserland woonachtige lesbische fractievoorzitter die getrouwd is met een van origine Sri Lankaanse en met haar een gezin met kinderen vormt – bepaald niet goed voor met ons soort mensen.

Dat extreem-rechtse partijen en de nieuwe nazi’s een minstens even grote bedreiging voor de queer gemeenschap vormen komt even niet zo goed uit. Inmiddels is er in sommige plaatsen een politiemacht nodig om een pride walk te beschermen, ik was er twee maal getuige van in Magdeburg, zie hier en ook hier.

Burgemeester out / Stefan Evers fout

Berlin CDU queer

En hier gaan we eerst even terug in de tijd. Begin dit jaar hield een stroomstoring in hartje winter vijf dagen aan in Berlijn. Burgemeester Kai Wegner (ook CDU) ging rustig een potje tennissen maar beweerde achteraf dat hij met bondskanselier Merz had getelefoneerd over de crisis. Die kon (of wilde) dat niet bevestigen. Enkele maanden voor de deelstaatverkiezingen trok Wegner zich terug als lijsttrekker ten gunste van Stefan Evers.

Nog verder terug in de tijd deed Berlijns eerste openlijke homoseksuele burgemeester Klaus Wowereit een beroemd geworden uitspraak:

De kersverse – homoseksuele – CDU-lijsttrekker Stefan Evers meende deze uitspraak als volgt te moeten verbouwen: “Ich bin konservativ. Und das ist auch gut so.” Vertaling overbodig en na alle bovenstaande CDU-uitglijders hoef ik hopelijk niet uit te leggen dat de queer gemeenschap not amused was. En volkomen terecht dunkt me.

Nu zijn er in Berlijn best wat radicale stromingen, ook binnen de queer-beweging. En ik vermoed zomaar dat die flank dacht: die CDU-hypocrisie moet maar eens openlijk aan de kaak worden gesteld. Wever is dus een verrader in hun ogen.

Bondspresident Steinmeier

Als Bondspresident (ook afkomstig uit de CDU-familie) behoort Frank-Walter Steinmeier boven de partijen te staan en een verbindende rol te spelen. Maar ook Steinmeier zocht daags na de aanslag tevergeefs naar de juiste woorden.

Maar nu – drie weken ná de aanslag – is het de president dan toch gelukt. Hij nam afstand van Bondskanselier (en partijgenoot) Merz: “Diese Tat in ihrem ganzen Hass richtete sich zuerst gegen schwule und lesbische Menschen und gegen die ganze queere Community.” Lees het hele bericht op queer.de, hier. Beter ten halve gekeerd dan ten hele gedwaald.

Geef een reactie