Wim Creemers overleden

Wim Creemers, een Limburger in Den Bosch met een geschiedenis in Rotterdam. Hij overleed op 7 januari. Zonder hem was er geen AidsCare.

Een woord vooraf. Dat u dit pas nu hier leest komt doordat ik één mijner e-mailadressen heb geblokkeerd en het bericht van Wim’s overlijden mij gisteren pas bereikte toen ik op Facebook een felicitatie plaatste ter gelegenheid van zijn verjaardag. Pijnlijk en gênant.

In Memoriam: Wim Creemers

Toen Wim in het leven van zijn man Fokko kwam, leerde ik hem kennen. Dat was bij het COC in Den Bosch, waar ik voorzitter was en met mijn partner in crime Ton de Coster aka Zarah Meander maandelijks de Op- & Neer-show organiseerde. Wim genoot met volle teugen.

Het was in 2012 dat ik voor het eerst naar Cambodja ging, met een missie: vrijwilligerswerk doen voor LHBTIQ’s met hiv. Wim stopte me € 500,- toe en zei: “Doe er daar maar iets goeds mee”. Aldus geschiedde. Ik kwam terecht bij een klein groepje homomannen en transvrouwen die in een kantoortje van de Cambodjaanse vereniging voor mensen met hiv/aids wat probeerde te organiseren voor hun doelgroep.

Op hun verzoek schreef ik mee aan een plan, en met het geld dat ik van Wim kreeg was een project geboren: hulp voor LHBTIQ’s met hiv/aids die in Cambodja in armoede leven. Van het één kwam het ander, mensen wilden doneren en dat ging aanvankelijk via het bankrekeningnummer van COC Noordoost Brabant.

We organiseerden een benefietmiddag, Meander & Bijoux werden uitgenodigd voor optredens – waarvan de opbrengsten steevast naar het noodfonds gingen. En altijd was daar Wim die ons steunde. Vaak financieel, maar ook door Cambodjaanse regenboogsjaals te verkopen en optredens voor ons duo te regelen.

Huwelijk

Zo gebeurde het dat we door Fokko en Wim werden gevraagd op te treden bij hun huwelijksfeest in november 2012. Voor ons één van de hoogtepunten uit ons artiestenbestaan. Want geen publiek zo fijn als hetero’s waar verbazing en hilariteit om voorrang vochten over onze tamelijk directe en soms expliciet seksueel getinte teksten. En homo’s natuurlijk die ons repertoire kenden en waar van verbazing al lang geen sprake meer was.

Op de foto hierboven zie je Wim genieten van ons optreden tijdens zijn huwelijksfeest.

Rotterdam

Wat velen wellicht niet weten, is dat Wim ook zijn sporen heeft nagelaten in Rotterdam. Want aan de Beurstraverse is zijn naam nog altijd verbonden aan de tabakszaak die er tot op de dag van vandaag bestaat. Met trots vertelde hij daarover.

De zaak heet nu Smaakgilde Creemers. Dat doet Wim eer aan. Wim kon namelijk óók heerlijk koken.

Den Bosch

De kerstbingo’s waren een ander moment waarop de activiteiten van Wim en ons samenkwamen. Elk jaar in december werden we bij de Seniorensalon van COC Noordoost Brabant uitgenodigd voor de traditionele kerstbingo. De ondeugende teksten van Meander & Bijoux (en later als Fatima Fairouz & Zuster Clementia) gingen er bij de heren zogezegd in als Gods woord in een ouderling.

Wim werd ziek, maar streed dapper en sterk. Vaak als ik weer eens in Cambodja was en Wim hier in Nederland de slaap niet kon vatten, chatten we. Hij in de nacht met een borrel, ik in tropisch Cambodja aan de koffie.

Wat hebben we gelachen en genoten. En wat hebben we veel aan je te danken Wim.