Wereld Aids Dag: film & panel

Wereld Aids Dag: film & panel
Nieuwjaarskaart 1987>1988

Wereld Aids Dag staat weer voor de deur. Ik ben niet meer betrokken bij de organisatie maar aanstaande donderdag ben ik wel panellid na afloop van de film AIDS Diva, the legend of Connie Norman.

Toeval bestaat niet. Deze week kwamen we achter een langer bestaand lek in de kelder, waardoor verhuisdozen – waarin onder andere mijn persoonlijk archief met brieven – zwaar beschadigd bleken. Van de inhoud van één doos kon ik op een geboortekaartje van een neefje na niet meer onderscheiden wat de inhoud was. Alles was verkleefd en bedekt onder een dikke laag schimmel.

Maar correspondentie met vriendjes en vriendinnetjes uit de jaren tachtig en negentig bleek gespaard. “Hoe deden jullie dat vroeger?” Nou… we stuurden brieven en kaartjes naar elkaar. Ik vond er eentje uit België van iemand die na een zwoele nacht danig onder de indruk was. Dat was nog eens wat anders dan een appje met een emoji.

En bij het sorteren vond ik ook de nieuwjaarskaart die je boven dit blog ziet: Be careful in 1988aids

Wereld Aids Dag 2023

Ik vrees dat ik de aftrap al gemist heb, de jubileumeditie van de Hiv Borrel Rotterdam afgelopen vrijdag. Aanstaande donderdag wordt de traditionele film in LantarenVenster gedraaid. Dit keer de documentaire AIDS Diva, the legend of Connie Norman. Een voorstukje:

Na afloop neem ik plaats in een panel waarin we spreken over hoe de aids-crisis hier is geweest. Dat stemt tot nadenken. Ik kan alvast verklappen dat ik vanaf het moment dat ik de kastdeur opentrapte ik midden in een wereld vol dood en verderf stapte: aids was alomtegenwoordig in de gay wereld van de jaren tachtig en negentig. In mijn directe omgeving heb echter ik niet veel mensen gekend die overleden aan de gevolgen van aids.

Aanstaande vrijdag 1 december vindt na het diner voor mensen met hiv een informatieve avond plaats in COC Rotterdam. Er is een medische update waar onder andere wordt stilgestaan bij anuskanker bij homemannen met hiv.

We deden wat we konden

Ron van Zeeland
Walk for Life 1996
Aids Memorial Day
Op de fiets tijdens de Walk for Life, Amsterdam 1996.

Veel nichten die ik kende vertrokken naar Amsterdam – en daar kende ik mensen die soms meerdere uitvaarten per week bijwoonden. Als gemeenschap deden we wat we konden: als COC participeerden we in overleggen met de GGD, we bezochten homo-ontmoetingsplaatsen. In Oss – toch niet de meest bruisende stad van het land – zetten we een stapje verder door een massagecursus te organiseren om mensen wat meer handvatten te bieden dan de veilig-vrij-voorschriften met de kennis van toen (men wist niet veel meer dan dat strelen en waarschijnlijk zoenen veilig waren).

Bij de vrijwilligerstrainingen nodigden we een reeks deskundigen uit, waaronder een activist van wat toen nog de Bond van Mensen met Aids heette (voorloper Hiv Vereniging Nederland). Ik herinner me nog de treinreis terug naar Den Bosch samen met A. (ik zal zijn naam nooit vergeten en ik vermoed dat hij aan de gevolgen van aids is overleden). Op het perron waar hij moest overstappen naar Amsterdam durfde ik hem te vertellen dat ik bang was dat ik ‘het’ ook had. Maar testen had weinig zin toen, op dat moment waren er nog geen medicijnen.

Later, ik was inmiddels voorzitter van het COC in Den Bosch, organiseerden we de nationale herdenking Aids Memorial Day in Den Bosch. Toen nog met een mars door de stad, met films in het filmhuis Jeroen Bosch. Ons kleine COC-pandje diende als rustpunt voor mensen met aids, de beperkte medicijnen die toen inmiddels beschikbaar waren kon men bij ons in de koelkast bewaren.

Zo kan ik nog wel een tijdje doorgaan, en later misschien meer hierover. In ieder geval meer aanstaande donderdag 30 november na afloop van de film.

Safe Sex Promotion Team
hiv
aids
COC
Oss
Safe Sex Promotie Team tijdens COC-Midzomernachtfeest, Oss, 1991.
Aanmelden nieuwsbrief

Aanmelden nieuwsbrief

Voornaam
Achternaam
Kies één of meerdere nieuwsbrieven

Geef een reactie