Natuurlijk lust ik worst: zolang het geen kadaverworst is. Maar helaas kreeg ik recent weer het deksel op de neus: bij DELA en bij IKEA.
Ik ben de beroerdste niet, maar we leven ook niet meer in het stenen tijdperk, waar de holbewoner van dienst met een reebout aan komt sjouwen. Dus als ik dan geconfronteerd wordt met worst of balletjes, dan wil ik weten of ik een medeschepsel krijg aangeboden.
Recentelijk was ik bij twee uitvaarten, beiden verzorgd in een crematorium van DELA. De tijd van het obligate plakje cake bij de koffie is in de uitvaartbranche niet meer de standaard. In Brabant is het worstenbroodje kennelijk populair geworden. Kort na elkaar overledenen vaderskant twee dierbare tantes, en zo belandde ik in ruim een week bij twee crematoria, beiden geëxploiteerd door dezelfde Brabantse uitvaartondernemer.
Worst (-enbrood) bij DELA
Ondanks de trieste omstandigheden is de nazit van een uitvaart ook een weerzien met familie. Al snel kwamen medewerkers met dienbladen vol worstenbroodjes langs de gasten. Bij de tweede uitvaart verbaasde ik me erover dat er niet wat aangeboden werd voor hen die om wat voor reden dan ook geen vlees eten. Ik besprak het met een aangetrouwde nicht en die vond – ondanks dat we ons in de worstenbroodjesprovincie bij uitstek bevonden – het ook wel een vreemde zaak.
Omdat ik geen rel wilde schoppen in een crematorium, besloot ik allereerst eens te zoeken wie toch die twee crematoria uitbaat, dat bleek DELA te zijn. En al snel kwam ik op de pagina terecht waar klachten, complimentjes of suggesties konden worden achtergelaten. ik klom in mijn toetsenbord en schreef DELA dat het niet van deze tijd was en trouwens ook niet van gastvrijheid getuigde om iedereen enkel vlees op te dringen.
Eerst inloggen…
Antwoord kreeg ik vervolgens niet, een telefoonnummer was bijzonder goed verstopt en chatbot Chantal wilde ook niet echt meewerken. Dan maar ingelogd, want zelf zal ik ook ooit door DELA naar de eeuwige jachtvelden worden begeleid. Of ik mijn bericht nogmaals en nu naar een ander e-mailadres wilde sturen? Warempel, binnen een week kreeg ik antwoord. Helaas nogal teleurstellend:
“Wij bereiden en serveren wat de opdrachtgever besteld. Daar wordt ook de vraag gesteld of we rekening moeten houden met allergieën/vegan/vegetarische of halal opties.
Voor ons totale horeca aanbod hebben we dit soort varianten beschikbaar, maar dan moeten we de informatie wel doorkrijgen van de opdrachtgever. Als u geen andere opties is aangeboden dan is dat de keuze van de familie geweest.“
Nog los van de taalfouten… ik betwijfel of dit echt ‘aan de opdrachtgever’ is gevraagd, maar vind het op dit moment nog niet zo kies om de familie hierover te benaderen. Eigenlijk vind ik het de verantwoordelijkheid van zo’n organisatie om wat meer te sturen aangezien zo’n 5% van alle Nederlanders géén vlees eet. En dan zijn er nog mensen die uit religieuze overtuigingen bepaalde dieren niet eten.
Enfin, ik leef nog, en het is zeker geen halszaak. Eén ding weet ik wel: bij mijn uitvaart ben ik het enige dode dier.
De balletjes van IKEA
Wat ander vleeswaar nu: bij IKEA geen worst maar balletjes. Zweedse uiteraard, tegenwoordig ook in de vegan variant verkrijgbaar. Althans: dat stond er toch in het restaurant. Gelukkig werkte er een pro-actieve jongeman achter de counter die me geheel uit zichzelf meedeelde dat de vegan Zweedse balletjes níet plantaardig zijn.
Dat deed me de wenkbrauwen behoorlijk fronsen: vegan = plantaardig. Als hij gelijk had, dan was hier sprake van misleidende informatie. Hij nam me mee naar het begin van het buffet, alwaar een plakkaat met allergie-informatie hing. Maar we werden er niet wijzer van.
Aangezien ik toch op missie was toog ik naar de webpagina van IKEA, alwaar ik het eerst wederom met een chatbot aan de stok kreeg. Maar toen die alsmaar bleef hangen in algemeenheden nam een echt persoon het van de computer over.
Het kostte hen wat uitzoekwerk, want de balletjes uit de winkel blijken wél 100% plantaardig, maar in de restaurants:
“Sommige versies kunnen ei of zuivel bevatten. Gemaakt met zichtbare groenten zoals kikkererwten, wortels, maïs, boerenkool, etc. Op de markt gebracht als vegetarisch, maar niet gegarandeerd veganistisch.
Dat laatste klopte dus niet, want wel degelijk ‘op de markt gebracht als vegan‘ in het filiaal waar ik was. Maar mijn opmerking wordt doorgegeven. De jongeman van het restaurant had dus gelijk.
Vegan worstenbroodje
Wie trouwens denkt dat er geen vegan worstenbroodjes bestaan heeft het mis. Eén simpele zoekopdracht leverde diverse resultaten op. Meerdere merken maken tegenwoordig plantaardige Brabantse worstenbroodjes. Zelfs Jumbo heeft ze in het assortiment en last bus not least: dit jaar was er bij de jaarlijkse verkiezing zelfs een Beste Vegan Brabants Worstenbroodje. Het kan dus wel.
