Cambodja en Laos waren op LHBTQIA+gebied in het nieuws deze week. En iets verder terug ook Thailand. Tijd voor een overzicht.
‘Cambodja discrimineert niet’
Aldus premier-dictator Hun Sen. Ik schreef al vaker over LHBTQIA+rechten in Cambodja, wat dat betreft is mijn blog mijn externe geheugen. Een duik in het archief leverde alvast op dat ik twee blogs met dezelfde titel schreef: Homohuwelijk in Cambodja? De eerste in juli 2014 en de tweede in maart 2019. Dat huwelijk is nog steeds niet opengesteld en dat zal voorlopig ook niet gebeuren als het aan ’s werelds langst zittende dictator ligt:
Hun Sen zei dat Cambodja lesbiennes, homoseksuelen, biseksuelen en transgenders niet discrimineert. Tegelijkertijd zal Cambodja echter geen wetten maken die het homohuwelijk aanmoedigen.
Bron: Khmer Times.
Mannelijke homoseksualiteit & hiv
Hun Sen had ook nog wat te melden over hiv (en niet voor het eerst):
…mannelijke homoseksualiteit heeft veel problemen veroorzaakt door hiv en andere seksueel overdraagbare aandoeningen, wat een punt van zorg is voor de gezondheidssector.
Bron: Khmer Times.
Ook in 2019 liet hij zich in bijna dezelfde bewoordingen uit. Persoonlijk vind ik het niet zo chique om één groep bij herhaling nadrukkelijk te benoemen als gezondheidsrisico. Vooralsnog heb ik geen aanwijzingen dat dit beleid in de weg staat om hiv te voorkomen. Er wordt inmiddels PrEP verstrekt aan mannen die seks hebben met mannen en er zijn goede klinieken waar getest kan worden op hiv en SOA.
Op Facebook kreeg ik de vraag of ik de opmerkingen van Hun Sen als oprecht inschat.
Allereerst is er wel wat veranderd bij de alleenheerser op dit vlak. Want toen zijn geadopteerde dochter lesbisch bleek was hij zwaar teleurgesteld en wilde haar door de rechter laten verstoten uit zijn familie. Het feit dat hij bij herhaling zegt gelijke rechten na te streven, duidt op enige vooruitgang. Zeggen dat er geen discriminatie plaatsvindt is te gemakkelijk. Tegelijkertijd uitsluiten dat er wetgeving komt die LHBTQIA+ers moet beschermen doet daar weer afbreuk aan.
Dan is er nog koning Sihamoni waarvan het een publiek geheim is dat hij homo is. Zie ook de blogs die ik hierboven noemde. Zijn vader – Norodom Sihanouk – pleitte al voor openstelling van het huwelijk voor paren van hetzelfde geslacht. Tevergeefs.
Mijn indruk is dat met name armoede acceptatie van LHBTQIA+ers in de weg staat: bij gebrek aan oudedagsvoorzieningen zijn (klein-)kinderen als het ware je pensioen. Alhoewel de Cambodjaanse cultuur best wel macho kan zijn, denk alleen al aan het verschil in toonhoogte als mannen of vrouwen spreken, hoor ik weinig van excessen op dit vlak. Sekswerkers – en dan met name transgender vrouwen – krijgen wel degelijk te maken met geweld. Het beeld is diffuus, laat ik het daar op houden.
Laos: geleidelijke vooruitgang LHBTQIA+rechten
Southeast Asia Globe sprak met de Laotiaanse LHBTQIA+-pionier Anan Bouapha over zijn werk op het gebied van seksuele gezondheid voor homo’s en transgenders in de afgelopen 15 jaar en de oprichting van Proud to be Us Laos.
Thailand: kandidaat-premier voor openstelling huwelijk
In Thailand zijn onlangs weer verkiezingen voor het parlement gehouden en de verenigde oppositiepartijen onder aanvoering van kandidaat-premier Pita Limjaroenrat hebben gewonnen. Maar verkiezingen winnen in Thailand is één, de macht veroveren is twee. Want in de senaat bepalen de militairen nog altijd of de winnaar mag gaan regeren.
Maar het volk heeft gesproken en de progressieve winnaars hebben zich vooraf uitgesproken vóór gelijke rechten en openstelling van het huwelijk. De kandidaat-premier liep zelfs mee bij de Pride-mars. Lees meer bij Reuters, hier.
