Burgemeester Aboutaleb vertrekt met opgeheven hoofd

Burgemeester Aboutaleb vertrekt met opgeheven hoofd

Burgemeester Aboutaleb vertrekt met opgeheven hoofd. In tegenstelling tot sommige Rotterdamse politici kan ik het soms oneens zijn met hem, maar hem wel waarderen.

Aanvulling:NRC schrijft zaterdag wél over de betrokkenheid van Aboutaleb bij de LHBTQIA+{zaak, zie hier. Ook worden de reacties van tweede en derde generatie-allochtonen genoemd.

Aboutaleb stopt na 15 jaar

Er was nogal wat te doen in 2009 toen bekend werd dat Ahmed Aboutaleb was voorgedragen als burgemeester van Rotterdam. Een ‘Amsterdammer’ nog wel volgens de één, baantjesjager volgens de ander. En volgens extreem-rechts volstrekt onaanvaardbaar dat een mens met twee nationaliteiten (stel je voor: ook nog de Marokkaanse) de burgervader zou worden van Rotterdam.

Alle drek ten spijt gebeurde het tóch. En nog zijn sommigen ‘leefbaren’ het moddergooien niet moe, want nog geen week geleden kopte het AD/Rotterdams Dagblad plots:

De moeilijke slotfase van Ahmed Aboutaleb: ‘Hij is over z’n houdbaarheidsdatum heen’

Bron: AD/Rotterdams Dagblad.

Niet verwonderlijk dat juist Aboutaleb het moet ontgelden van leden van dit a-typische college – bestaande uit Leefbaar Rotterdam, DENK, VVD en D66. Ze bakken er zelf niet veel van en wat is dan fijner dan wat afleiding? Bovendien: de autoriteit die een (deze) burgemeester heeft opgebouwd was met het aantreden van met name Leefbaar en DENK niet zo vanzelfsprekend meer.

Bestuursstijl

Er is het nodige geschreven over Aboutaleb’s stijl van besturen. Hij zou autoritair zijn, en hij is niet bepaald een typische sociaal-democraat gebleken. Zo nam hij het law-and-order-beleid van zijn liberale voorganger Opstelten over. En toch is hij een burgemeester gebleken die verschillen kon overbruggen.

Hoewel er nog altijd aan de extreem-rechtse kant mensen zijn die een in Marokko geboren burgemeester niet pruimen, moest men ook daar toegeven dat hij het goed heeft gedaan. Dat ook aan de andere kant van het politieke spectrum Aboutaleb niet altijd even populair was, is ook verklaarbaar. Enerzijds DENK die het kennelijk niet kon verkroppen dat uitgerekend hij even streng kon zijn naar mensen met dezelfde achtergrond als zij. En nog wat verder naar links hadden SP en Bij1 nogal moeite met sommige maatregelen die door Aboutaleb zijn genomen. Neem alleen al het besluit nog niet zo heel lang geleden om de bankjes weg te halen op Rotterdam Centraal om zo de door reizigers ervaren overlast van dak- en thuislozen tegen te gaan.

Daar hebben ze een punt natuurlijk, maar ik denk altijd: een burgemeester kan niet alleen naar één belang kijken, hij moet alle belangen afwegen. En hij heeft geen toverstokje waarmee problemen worden opgelost die veroorzaakt worden door landelijk beleid. Denk hierbij wederom aan dak- en thuislozen en de woningnood. Een burgemeester kan lobbyen in ‘Den Haag’, kan zijn invloed op het collegeprogramma proberen te doen gelden. Maar feitelijk is het takenpakket van een burgemeester behoorlijk begrensd.

Aboutaleb & de LHBTQI+gemeenschap

Ahmed Aboutaleb
Burgemeester Aboutaleb tijdens conferentie Rotterdam Gay Destination?’

Onderbelicht is nog zijn rol als verbinder naar de LHBTQI-gemeenschap. Er is terecht veel aandacht voor het feit dat hij niet alleen de wereld overging om te lobbyen voor (bedrijfsleven in) de haven en de stad. Ook de wijken en met name de armere buurten hebben 15 jaar lang zijn aandacht gehad, zie ondermeer dit artikel in Trouw.

Waar ik nog niemand over hoorde – en vandaar dat ik het hier maar aanstip, is dat de verbinder Aboutaleb veel verder ging dan menigeen van een burgemeester die praktiserend moslim is had verwacht. Ik weet het, die scepsis zegt wat over de vooroordelen die leefden, maar consequent heeft deze burgemeester het opgenomen voor mensen die gediscrimineerd werden op welke grond dan ook. En dus ook op grond van seksuele voorkeur of genderidentiteit.

Dezelfde extreem-rechtse zichzelf Feyenoordsupporters noemende bende die het voorzien had op het COC en de voorzitter van de Roze kameraden, had het ook Ahmed Aboutaleb en zijn gezin voorzien. Ik geef het je te doen.

Op de foto hierboven spreekt de burgemeester een grote groep LHBTQI+ers toe tijdens de conferentie Rotterdam, gay destination. Het blog hierover lees je hier. Dat 5 jaar later door corona de ene commerciële gaytent na de andere de deuren moest sluiten heeft de zaak geen goed gedaan helaas. In de gay scene hoor je nogal eens het verwijt dat de gemeente (dan wel Aboutaleb) preuts is en geen nieuwe vergunningen afgeeft voor seksinrichtingen. Maar dat is speculeren. Het Eurovisie Songfestival heeft Rotterdam wel op de gay-kaart gezet, jammer dat er toen al weinig meer te beleven viel. Dit terzijde.

Persoonlijke boodschap

Persoonlijk mocht ik ervaren hoe diep deze grondwaarde bij Aboutaleb verankerd is, toen ik in 2022 benoemd werd tot Ridder in de orde van Oranje-Nassau en hij uitgebreid stil stond bij de overwegingen bij mijn benoeming. Hij had zich kunnen beperken tot de hem aangereikte tekst. Maar hij voegde een persoonlijke noot toe en gaf nog eens ferm te kennen dat hij het zich ook als burgemeester aantrok dat het nog steeds uitmaakt wie of wat je bent (scrol naar 2:55):

Burgemeester Ahmed Aboutaleb was dus ook míjn burgemeester. Een burgemeester die verschillen in een verdeelde stad heeft weten te overbruggen – door zelf het goede voorbeeld te geven. Je kunt het nooit over alles met iedereen eens zijn. En dat hoeft ook niet. Maar hopelijk gunt de verdeelde politiek hem wel het waardige afscheid dat heeft verdient.

Geef een reactie