Untenu-benefiet met hindernissen

Untenu-benefiet met hindernissen
Benefiet voor Untenu, 17 mei 2015.

Bij het redigeren van oude blogs stuit ik soms op grappige verhalen die niet (helemaal) verteld zijn. Vandaag het hele verhaal bij de Untenu-benefiet uit 2015.

De aanleiding voor dit blog lees je hier.

Meander & Bijoux zingen voor Untenu

En dat rijmt (Bi-zjoe -> Untenoe, ik schrijf het nog maar eens uit). Optreden doen ze niet meer, das war einmal. Ik kan een boek schrijven over de toestanden waarin ik als Sheilla Bijoux samen met Zarah Meander verzeild ben geraakt tijdens optredens doorheen het ganse land. En misschien moeten we de verhalen maar eens bundelen. Om te beginnen bij de 17e augustus 2015:

In de Gouwe Sleutel

We hadden er zin in, het zou ten slotte een thuiswedstrijd worden. Wel een lastige, want eerst zouden we de stichting presenteren en homme, om even later en femme te verschijnen voor de quiz en de liedjes.

Voor het zover was diende eerst wel een luidruchtige groene papegaai verplaatst te worden, die dreigde ons volledig te overstemmen. Wij waren op tijd, maar waar bleef ondertussen de COC-vrijwilliger die het geluid zou regelen? Die moest nog wakker worden, helemaal vergeten dat hij het geluid zou verzorgen. Niet heel veel later kwam hij met zijn eigen hifi-installatie aanzetten. De technisch begaafde oud-technicus van de Op- & Neer-Show werd gebeld en met kunst- en vliegwerk kwam er een bescheiden geluid uit de installatie.


De Quiz

We lieten de aanwezigen titels van liedjes van Meander & Bijoux raden aan de hand van plaatjes. De titels zie je op de laatste dia, allen in een andere volgorde vrees ik.


Een goed begin is het halve werk. Het publiek stroomde toe en de presentatie ging voortreffelijk. Daarna naar de bovenwoning om ons te transformeren.

De kroegbaas zelf had helaas geen flauw benul van techniek. Hij bood wel vriendelijk een portje aan. Ik hield dapper stand bij slechts één rood portje. Bij madame Meander was door de omstandigheden de geest wel gewillig maar het vlees wat zwakker. Toen haar door een bezoeker een derde portje werd aangeboden, sloeg ze dat niet af.

Ik heb geen actieve herinnering aan het optreden zelf, behalve dat we een leuke quiz (zie hierboven) in elkaar hadden gedraaid. Er werd gul gegeven, en er werden veel loten gekocht. Kortom: aan het eind van de middag konden we tevree de trap weer op naar de bovenwoning voor de démaquillage.

Démaquillage & démantèlement

Oftewel de onttakeling der alter ego’s.

Sheilla Bijoux & Zarah Meander

Kleine oogjes na afloop.

Diep hoef ik niet in mijn geheugen te graven om te zien dat de foto hierboven is gemaakt na afloop van het optreden. Wat me ook nog scherp voor de geest staat is wat daar boven allemaal passeerde.

Mevrouw Meander (strikt genomen in haar hoedanigheid als Mimi Exster) had de opbrengst in contanten in haar bescheiden decolleté gepropt waarmee haar cupmaat een flinke sprong voorwaarts in het alfabet had gemaakt.

Echter, ze was dit glad vergeten en bij het onttakelen van het alter ego lag plots de hele vloer vol bankbiljetten. Ik durf het nu wel te melden, alle kledingstukken zijn vervolgens aan een grondige inspectie onderworpen, transparantie boven alles. Er is niets aan de strijkstok of achter een bh-beugel blijven hangen.

En toen gebeurde er iets adembenemends. Letterlijk. De ruimte vulde zich met een vluchtige stof. Zoveel port had Zarah Meander toch niet op dat zij pure alcohol uitwasemde? Ik vroeg wat ze aan het doen was. “Nou gewoon, mijn make up van mijn gezicht aan het halen”, antwoordde ze. De lucht kwam me bekend voor, maar het was niet de lucht van Yves Rocher-lotion die de ruimte vulde. In plaats daarvan bevochtigde ze haar démaquillagedoekjes met nagellakverwijderaar. Beter bekend als aceton.

Ik moet zeggen, een stralend en strak babyhuidje was het gevolg. Maar ik heb toch maar even een raam opengezet.

This Post Has One Comment

  1. Leuk beschreven en dito geïllustreerd!

Geef een reactie