Regelwerk & armoe

Inmiddels zitten we in een iets goedkoper hotel (met zwembad), waar het personeel wel vriendelijk en behulpzaam is. De stroom valt hier een paar keer per dag in een heel stadsblok uit, dat duurt meestal maar eventjes.

Doordat ik wat woordjes Khmer ken, versta ik nu af en toe de prijs die tuktukchauffeurs bekonkelen voor een ritje en kan ik daar in het Khmer een tegenbod op doen. Daarvan zijn ze dan wel zo van onder de indruk dat het tegenbod aanvaard wordt.

Wat ik gemerkt heb hier is de groeiende tegenstelling tussen rijk en arm. Er rijden enorm grote luxe wagens tussen de scooters, fietsen en tuktuks. Een groeiend groepje kent veel rijkdom, maar de massa blijft achter. Of er sprake is van een middenklasse in ontwikkeling kan ik niet beoordelen. Maar dat schijn bedriegt, weet ik wel.

Veel mensen zien er vaak goed verzorgd uit. Maar bij navraag blijken ze te leven met enkele personen in één kamertje met niet veel meer dan een bed en wat spulletjes erin. Aangezien wij toch ook de homohoreca opzoeken (en die is hier zeer beperkt aanwezig), merken we ook waar die armoe toe leidt.

En in tegenstelling tot Pattaya in Thailand (zie hier), vind ik het hier vaak schrijnender. Waar in Pattaya vrij snel duidelijk is waar men op uit is als je een gesprek aanknoopt, zijn er hier jongens die zeggen dat je geen angst hoeft te hebben dat ze op je geld uitzijn, ze laten je bijvoorbeeld de andere kant zien van Phnom Penh, en uiteindelijk vragen ze toch geld.

Wij zijn nooit te beroerd om voor iemand het eten te betalen, als je maar eerlijk bent. Maar betalen voor seks, nee. Als je de verhalen hoort over de armoe en leefomstandigheden (en ik kan niet zeggen wat ervan waar is) dan kan ik niet anders zeggen dat ik me er heel ongemakkelijk bij voel.

Het is overduidelijk dat er in Thailand er een betere gezondheidszorg is voor iedereen en je ziet weinig kinderen bedelen. Ik kan het mis hebben, maar mijn indruk is dat men het lijf in Phnom Penh aanbiedt om te overleven, en dan ook niet echt een plan heeft voor morgen. In Pattaya ligt het anders. Daar werken sommigen zich op deze manier naar een hoger plan. Het blijft prostitutie, dat wel.

Van dit soort zaken word ik doorgaans niet zo vrolijk en ik moet er vaak stevig over nadenken. Tegelijkertijd wil ik ervoor waken niet cynisch te worden, er staat ook tegenover dat als ze te eten hebben je zo mag aanschuiven (zie hier). Maar ongemakkelijk voelt het ook.