Vergeten te bloggen over het SP-regio-overleg in Schijndel van afgelopen vrijdag. Speciale gast Hugo Polderman, onze woordvoerder landbouw en milieu in de Tweede Kamer.

Die regio-overleggen zijn altijd op vrijdag. Dat is meestal voor mij de reden dat ik er niet bij ben, alhoewel ik er wel graag naar toe ga. Op he teinde van zo’n vergaderdag ben ik meestal doorgedraaid. Omdat ik samen met Spencer Zeegers en Veerle Slegers in Provinciale Staten de portefeuille van Hugo heb overgenomen vond hij hetw el belangrijk dat één van ons er bij was.

Dus na een stevige middagslaap na het werkbezoek eerder op vrijdag was ik weer fit genoeg voor de volgende bijeenkomst.

Hugo was uitgenodigd om wat te vertellen over de reconstructie en het beleid rond de intensieve veehouderij. Wat voor hem en ook voor ons in PS belangrijk is om te weten, is of de hele kwestie echt leeft in de afdelingen. Er is wel veel commotie rond de (vermeende) gezondheidseffecten van de intensieve veehouderij en de megastallen, maar als partij moeten we natuurlijk weten of het onderwerp breed leeft onder de achterban. Het moet geen liefhebebrij van een enkele geïnteresseerde zijn.

Eén van de constateringen was dat in de stad voedselkwaliteit wel leeft, maar in de dorpen en het landelijk gebied de omgevingsfactoren (kappen van bomen, komst van veel en grotere stallen, gezondheidsrisico’s) meer een rol speelt. Wat ook opgemerkt werd was, mede n.a.v. een bijeenkomst – waar ik helaas niet bij kon zijn – waar het Brabantse burgerinitiatief tegen megastallen werd gepresenteerd, dat de achterban van de PvdD vooral uit stedelingen bestaat. En die handelen dus vanuit hun beleving. Dat is toch een andere beleving dan van mensen die zelf op het platteland wonen.

Geef een reactie