Brussel: Het Rijk der Zinnen

Gepubliceerd op 0 reacties 2 minuten leestijd 101 x bekeken

We waren in Brussel om het nuttige met het aangename te verenigen. Op zoek naar de rafelrandjes van de Brusselse gayscene.

Afgelopen weekeinde waren Cees en ik in Brussel om het nuttige met het aangename te verenigen. Zo hadden we het afgesproken als ik mee zou doen aan het hiv-vaccinatieproject. En zo geschiede.

Maandag was het zover en aangezien het ziekenhuis een hotelkamer had gereserveerd, konden we er net zo goed een dag extra aan vast plakken. En zo geschiedde. Mijn zus vroeg wat ik nou zo bijzonder aan Brussel vond. Dat was een goeie vraag. Het is begonnen toen ik voor het COC naar een Europese ILGA-conferentie mocht (zie hier de foto’s). Naast veel serieuze zaken, hadden we ook veel lol.

Brussel - Bruxelles - Brussels - Belgium

Brussel was vrij en vrolijk

En wat ik me van die week herinner (naast de serieuze zaken) waren vooral de spannende maar ook smoezelige kroegen waarvan je je afvroeg waar ze in vredesnaam van leefden. De meesten bestaan nu dan ook niet meer. Maar dat is wel wat me trekt, de rafelrand van de stad. Daarnaast vind ik de mengeling van Vlaams en Frans in Brussel wel iets hebben.

In Brussel had je indertijd keuze genoeg. Een café wil ik hier noemen, alleen al vanwege die naam: ‘Het rijk der zinnen’. Het was een obscuur kroegje, het zag er niet uit, altijd een paar zatlappen aan de toog. En toch trok ik daar naar toe. Het was één van de weinige café’s in het centrum waar nog echte Brusselaars kwamen. ‘s Avonds als de conferentie afgelopen was verzamelde zich daar steevast een groepje conferentiegangers.

Pissoir 'La Tendre Émeuté'
La tendre émeuté – Het tedere oproer

Ik ben er nadien nog enkele keren geweest en twee keer werd het vechten. Er kwamen daar ook jongenshoeren en die probeerden altijd, liefst van vreemde kostgangers zoals wij, een pintje af te troggelen. Als je dan eens ‘Nee’ zei kon het wel eens fout gaan. Eén keer beleefden we toch echt angstige momenten. Die jongens zijn vaak hetero en als je ze dan afronteert, dan kun je maar beter even binnen blijven tot je zeker bent dat je niet meer opgewacht wordt. Sinds die keer ben ik er niet meer geweest.

Niet lang daarna was de kroeg dicht. Ik moest er aan denken omdat er afgelopen weekeinde weer licht brandde. Er was aardig wat volk. Het was nog steeds en nichtentent en het zag er allemaal wat gladder uit. Helaas.

Toetje

Reageren?

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Er zijn nog geen reacties geplaatst.