Zout: Van der Donk, Krol & Teeven

Hoofdgast van politiek café Zout (SP-initiatief) in de Groene Engel in Oss was Wim van der Donk. Gevraagd als voorzitter van de WRR, inmiddels aan de vooravond van zijn installatie als nieuwe Commissaris der Koningin. De discussie ging vandaag over homo-emancipatie. Verder leuke optredens en een optreden. (verslag, foto’s en video onder ‘lees meer’)

Zout

Het leuke van Zout is dat het gemaakt wordt door amateurs (in de goede betekenis van het woord). De redactie van Zout haalt keer op keer zeer interessante gasten binnen. Klein puntje van kritiek (in elk geval dit keer) is dat het duidelijk een mannenstempel draagt. Alle mensen op het podium waren mannen, op de quizz-assistente en de finalezangeres na.

De assistente kreeg een opmerking over haar uiterlijk, maar mijn tenen kromden pas echt bij de opmerking van één van de presentatoren toen bij de hobby van Wim van der Donk (hij verzamelt kantoorspullen) werd opgemerkt “zeker ook secretaresses?”.  De vrouwenstrijd is aan wat partijgenoten voorbijgegaan.

Dat geldt ook voor de homostrijd,. Het is te prijzen dat homo-emancipatie vandaag ‘de discussie’ was bij Zout. En het ging ook ergens over. Maar een vraag met daarin de suggestie dat dat koketteren met nichterig gedrag bij Gay Prides toch niet hóeft zou mijn ontstekingsmechanisme op scherp zetten. Hoezo hoeft dat niet? Duidelijk een geval van goede wil, maar de essentie dringt niet door

Overdreven nichterig gedrag (in de ogen van veel heteromannen is het al snel te nichterig) werd gemakshalve vergeleken met wippende heterostelletjes op het strand (“toch ook niet normaal?”). Gelukkig dat Cor Strik van café Fellini’s de juiste toon wist te raken door meteen te stellen dat hij het geluk heeft om nogal mannelijk te zijn. Geluk, omdat een man met vrouwelijke trekjes veel vaker met vooroordelen en discriminatie te maken krijgt.

Op de herhaalde suggestie van Henk Krol om volgend jaar bij Dolle Dinsdag een imam uit te nodigen kreeg hij de hilarische suggestie om meteen de oer-conservatieve pastoor Cor Mennen maar uit te nodigen.

Paul Wilbers, de burgemeester van Ubbergen, bewees met een geestige column over het bankwezen maar weer eens dat hij niet voor niets één van de vaste columnisten is. 

Bij de opening van het nieuwe Zout-seizoen werd niet op een BN-er meer of minder gekeken. Een discussie tussen advocaat Jan Hein Kuiper en VVD-Tweede Kamerlid Fred Teeven – al vonden ze elkaar bij vlagen wel erg lief – over justitie en de rol van advocaten was wel interessant. Kuiper betoogde dat strafzaken draaien rond verdachten: zij staan immers terecht. Teeven wilde daarentegen een grotere rol voor het slachtoffer in de rechtszaal.

Verder, ook opmerkelijk gematigd VVD-geluid, vond Teeven niet dat de strafmaat verhoogd hoefde te worden. Meer aandacht voor reclassering bij mensen die een eerste of tweede veroordeling aan de broek hebben. Bij veelplegers hoefde dat weer niet. Dat was Kuiper niet met hem eens.

En of het aan het Osse leidingwater lag weet ik niet, maar Teeven benadrukte wel een keer of vier dat de VVD het op veel punten met de SP eens is in de Tweede Kamer.

Cabaretier Theo van Duren had een heel geestige column over het wereld natuur bestrijdingsfonds. Een reclameblokje voor zijn deelname aan de cabarestafette in Oss. U krijgt dat antwoord op prangende vragen als: waarom graven dassen nooit hun eigen hol?

En toen was het tijd voor de hoofdgast en de tweede reden waarom ik er graag bij was vandaag: Wim van der Donk. Ik geloof dat hij wel een potje gebroken heeft bij het Osse publiek. Veel pleidooien voor intelligentie in de politiek. Hij oogste applaus toen hij zei dat mensen in hun waardigheid moesten worden gelaten i.p.v. in termen van kosten te denken. Als voorbeeld noemde hij ook nog dat je niet uit gaat rekenen wat iemand kost die op jonge leeftijd ziek wordt en daardoor niet meer kan werken. Letterlijk op mijn lijf geschreven.

Maar ook kritiek op het simplificeren van zaken als de AOW-leeftijd. Begrip voor het feit dat politici soms zaken beeldend verwoorden, maar zaken zijn nooit zo simpel als ze worden gebracht. 

De rol die de Wetenschappelijke Raad voor het Regeringsbeleid (met de nadruk op beléid) kan spelen om buiten de waan van alle dag zaken op een wetenschappelijke manier te bekijken. (“het percentage dat besteed wordt aan ontwikkelingssamenwerking zegt me op zich niets”) kan tot beleidsverandering leiden.

Naast zijn huidige baan (Zout had maar mazzel dat hij ondertussen is benoemd tot nieuwe Commissaris der Koningin) dus aandacht voor de aanstaande functie. Het volkslied kwam weer voorbij (hij noemde heel verstandig geen voorkeur maar speelde wel vaak Guus Meewis in de auto). “Ik aanvaard geen betaalde bijbanen” en “Ik heb getekend voor zes jaar, en ik blijf zes jaar”, reagerend op de suggestie dat het landsbelang wel eens zou kunnen roepen. Dat viel allemaal wel goed in Oss. Voor mij weinig nieuws, maar wel voor het publiek.

Een andere reden waarom ik Wim van der Donk een goede kandidaat vond was de manier waarop hij geprobeerd heeft om de SP een eerlijke kans te geven bij de onderhandelingen voor het college van Gedeputeerde Staten:

(De schokkende beelden worden me hopelijk vergeven. Het oude apparaat was na een smak op de grond kaduuk. De beelden op dit blog zijn het resultaat van een middagje testen van het nieuwe toestel.)

This Post Has One Comment

Geef een reactie