Zusters van de Altijddurende Aflaat

Zusters van de Altijddurende Aflaat

Hoe vertaal je de Orde van de Zusters die in het Engels met Indulgence en in het Duits met Indulgenz worden aangeduid. Indulgentie?

De foto hierboven vond ik in wat niet opgevreten was door de schimmel na de lekkage in de kelder. Ik kreeg deze uitnodiging van Julian Hows in 1993. Het geheel kan je hier zien en klik hier voor de achterkant.

Eenzame Zuster

In ouderwets Nederlands zouden we de Zusters van de Orde van de Perpetuele Indulgentie heten. Ik zeg we, maar feitelijk ben ik de enige Nederlandse zuster van de Orde. Aangezien in de meeste talen van de bestaande ordes een vorm van perpetuele indulgentie in de naam voorkomt, houden we er ons maar aan. En ik vrees dat veel mensen niet eens weten wat het meer hedendaagse ‘aflaat‘ betekent. De Duitse zusters omschrijven zichzelf zo:

Wij zijn queer nonnen van de 21e eeuw en onderdeel van de Sisters of Perpetual Indulgence, opgericht in San Francisco in 1979. Kleurrijk, activistisch, spiritueel en een tikkeltje gek, wij verspreiden universele vreugde.

Bron: Indulgenz.de

En de missie van de Zusters pik ik (vertaald) ook maar hun website:

  • het verspreiden van universele vreugde
  • uitwissen van stigmatiserende schuldgevoelens (schuldgevoelens die van buitenaf worden opgelegd)
  • publiekelijk te manifesteren
  • openstaan ​​voor de zorgen en behoeften van anderen
  • praten over seksueel overdraagbare aandoeningen en infecties door drugsgebruik
  • het bieden van morele en materiële steun aan mensen die getroffen zijn door hiv/aids

Lees hier één van de eerste blogs die ik over de Zusters schreef.

Engelse versus Duitse Zusters

Links Zuster Clementia Maculanda, rechts Sister Divine Revelation. tijdens World AIDS Congres 2018 in Amsterdam.

Eén van de eerste zusters die ik in levende lijve zag was Sister Divine Revelation, die zich manifesteerde bij de eerste ILGA-conferentie die ik namens COC Nederland bijwoonde: Parijs 1992 (zie de foto’s hier). Voor zover ik heb kunnen zien zijn de Engelse zusters de enigen die geen wit gezicht hebben. Ze lijken qua habijt en sluier ook meer op een traditionele non, al had Sister Divine Revelation weinig om het lijf onder haar habijt.

Zij was het die me leerde dat ik ook non kon worden als ik zelf een habijt zou naaien, er eentje zou stelen of zou krijgen. Omdat de eerste twee voor mij een onmogelijke missie zouden zijn, duurde het nog tot de Wereld Aids Conferentie in 2018 in Amsterdam voordat ik mijn intrede kon doen in de Orde van Zusters van Perpetuele Indulgentie. Ik kreeg mijn felbegeerde habijt met alle toeters en bellen. Dientengevolge zag ik er uit als een Engelse queer non.

Deze zomer verbleef ik een maand in Berlijn en ik had mijn habijt en zuster-parafernalia mee in de koffer. Maar toen puntje bij paaltje kwam dorst ik niet in mijn uppie in vol ornaat de U-Bahn in. Contact met de Duitse zusters kwam daarna pas tot stand. In oktober had ik een afspraak geregeld met Schwester Daphne Maria van de Berlijnse orde. Ik sprak mijn wens uit vaker te manifesteren als Zuster Clementia.

Het was ook Schwester Daphne opgevallen dat Sister Divine Revelation er anders uitzag dan collega-nonnen elders op deze aardkloot. Ze legde me uit dat het witte gezicht de queer nonnen onderscheidde van de religieuze nonnen. Het witte gezicht verwijst naar de dood en de felle kleuren in het gezicht naar het leven.

Wat voor zuster ben ik nu helemaal?

Eerste poging van Zuster Clementia Maculanda met wit gezicht en nieuwe hoofdtooi.

Geheel in het licht van de missie van de zusters beschouw ik mezelf maar als een binaire zuster. Ik heb wat te kiezen. Want met de onvolprezen hulp van Sergio Cruz van La Costumeria kan ik me nu ook zonder al te veel af te wijken manifesteren met mijn Berlijnse zusters. Het zal nog enige oefening vergen eer ik een signatuur-gezicht heb geschilderd op mijn gelaat, maar aan het ‘uniform’ zal het niet liggen.

Sergio heeft zichzelf overtroffen. Van een Cambodjaanse sjaal die ik ooit mijn zuslief zaliger cadeau deed is een sluier gemaakt. De bollen zijn gemaakt van ene opgevulde bh. De touch van Sergio: een hoofdkapje gemaakt van een damesslip. En de kraag is gemaakt van een blouse waarvan de knopen zijn gevoerd door Sergio.

Zuster Clementie zal voor het eerst manifesteren tijdens het Adventscafé (zie hier) en de hemel zij geloofd en geprezen: er kan te plekke geschminkt worden.

Een tweede manifestatie deze maand vind plaats in Den Bosch (op het affiche ziet u de Zuster in Engelse stijl). Komt allen! De opbrengst gaat zoals gebruikelijk naar stichting AidsCare. En als u de QR-code scant met uw slimme telefoon, dan kot u bij de donatiepagina van AidsCare uit.

Geef een reactie