In het bio-currywurst-paviljoentje aan de Wittenbergplatz probeert de verkoper een bestelling van twee Spaanse toeristen op te nemen.
Currywurst
De verkoper – een charmante dertiger met – zo vermoedde ik – Vietnamese wortels – verkoopt de über-Berlijnse currywurst op een plek waar veel buitenlandse toeristen komen. Het bekende warenhuis KaDeWe staat schuin tegenover het eettentje.
Zelf ben ik niet zo van de worst, die de toevoeging ‘curry’ ontleent aan de grote klodder currysaus waaroverheen dan nog ruime hoeveelheid currypoeder wordt gestrooid. Zelf besloot ik eens de vegan variant zonder de klodder en poeder te proberen, maar dat was ook geen voltreffer.
Terwijl ik het droge – in de mosterd van ’s mans boulete – gedipte worstje probeerde te verorberen, kwamen twee Spaanstalige toeristen aangewandeld. De verkoper deed in zijn beste Engels een poging de bestelling in het tevens beste maar belabberde Engels van de Spaanstalige tot een goed einde te brengen. Inmiddels stond achter hen een Duits stel geduldig te wachten.
Het assortiment bestaat bij dit soort tentje meestal suit een viertal soorten worst en een boulete (beetje platte gehaktbal), naar keuze keuze met friet. Het sauzenarsenaal beperkt zich tot curry, mayonaise en mosterd.
De jongen van het stel vroeg naar de verschillende soorten worst. Probeer Bratwurst maar eens uit te leggen. En dan zijn er nog witte worsten en de curryworst. Duitse worst uitgelegd in het Engels door een verkoper met Vietnamese wortels aan Spaanstalige toeristen.
De worsthorde was genomen, nu de saus. De jongen kreeg het trio sauzen uitgelegd en met stemverheffing voeg hij ontzet:
Geen barbecuesaus?!
Hilariteit alom. De verkoper legde uit dat het cúrrywurst was. En naar ons, lachend: “Ach ja, ik ben toeristen gewend”. De toeristen verontschuldigden zich schouderophalend bij ons – alsof wij wel inboorlingen waren. Het werd mayonaise. Vervolgens was het Duitse stel aan de beurt.
Droogjes bestelden ze… “Zwei Mal Currywurst mit Barbecue-Sauce, bitte.“. De verkoper, de Duitsers en de twee kaaskoppen lachten hartelijk. Duitse humor is soms ook leuk, net zo droog als een vegan worst…
