Lustrum Zuidelijke Rekenkamer

Gisteren een interessant symposium ter gelegenheid van het vijfjarig bestaan van de Zuidelijke Rekenkamer meegemaakt in het Van Abbe Museum in Eindhoven. Interessante sprekers en nuttige discussie.Eerst maar eens over de Rekenkamer, dit is te lezen op hun webstek:

Zuidelijke Rekenkamer

De zuidelijke Rekenkamer onderzoekt de doeltreffendheid, de doelmatigheid en de rechtmatigheid van het gevoerde bestuur van de provincies Noord-Brabant en Limburg.

Doeltreffendheid: levert het beleid van het provinciebestuur de gewenste resultaten op?

Doelmatigheid: zet de provincie de juiste budgetten zo goed mogelijk in voor de gewenste resultaten?

Rechtmatigheid: werken de provincies volgens de in de wet gestelde regels?

De rekenkamer rapporteert vanuit een onafhankelijke positie aan Provinciale Staten van de provincies Noord-Brabant en Limburg.

Nu hebben we in Noord-Brabant ook nog de commissie Beleidsevaluatie (cieBE), wiens werkzaamheden soms die van de Rekenkamer overlappen. Zaak dus om de controle-instrumenten die Provinciale Staten hebben zo effectief moelijk in te zetten. Zoals CvdK Wim van de Donk zei: Wat doen we goed en wat hebben we goed gedaan? Dat verschil kan ook wel eens het verschil zijn tussen de onderzoeken die de cieBE en de Rekenkamer doen.

Wat weten we nog van de CETECO-affaire, de affaire die o.a. tot het aftreden leidde van Joan Leemhuis-Stout als Commissaris van de Koningin (CvdK) in Zuid-Holland? Na gisteren weet ik meer. Niet alleen spannend vanwege het bijzondere kijkje in de keuken van het werk van een CvdK (het verhaal van een direct betrokkene), maar ook waar de leermomenten zitten voor een organisatie.

Nog meer interessante sprekers dus, en enkele gesprekken geleid door Wouke van Scherrenburg. Wat wordt ze toch gemist door menigeen. Ze verving Ferry Mingele, die Den Haag niet uit durfde vanwege de aanstaande kabinetswisseling. In elk geval was dit een aangename wissel, ze is het nog niet verleerd.

Bij de cieBE gaan we ons beraden op de toekomst. Dat de onderzoeken vaak nuttig zijn is weinig omstreden, maar het werk komt naast al het werk van Statenleden en dan valt juist beleidsevaluatie vaak als eerste af om de werkdruk te verminderen. Daar zou wat te winnen zijn.

Wat goed was gisteren: onderzoeken naar de effectiviteit van beleid moet niet als uitgangspunt hebben ‘welke koppen kunnen rollen?’, maar juist ‘wat kunnen we ervan leren?’. Perfectie mag wel worden nagestreefd, maar is niet haalbaar. En: politiek is ook mensenwerk, en waar gewerkt wordt worden fouten gemaakt. Dan kan je er maar beter van leren.

En zo is het.

 

Geef een reactie