Verkiezingen: Poolse Landdag

Gepubliceerd op 0 reacties 3 minuten leestijd 111 x bekeken

19270518_verkiezingen
Op 3 maart is het zover: dan kiezen de meeste Nederlanders een nieuwe gemeenteraad. In Den Bosch was het altijd al een keuze uit veel, maar nèt voor de verkiezingen zijn twee partijen gescheurd en gaan vanaf 1 januari verder als 4 partijen. Met D66 erbij strijden straks 12 partijen om de kiezersgunst.

Het vervelende is dat de meeste ook nog kanshebbers zijn op een zetel.

Toen ik begin jaren negentig lijsttrekker werd van de SP was het al niet veel anders. Uitgebreid zoeken levert me geen historische overzichten op (hoe is het mogelijk?), dus uit het blote hoofd, de partijen die in de gemeenteraad gekozen zijn in 1990:

  • CDA
  • PvdA
  • VVD
  • GroenLinks
  • D’66
  • SP
  • Centrumdemocraten
  • Bosch’ Belang
  • Knillis
  • Ouderenpartij

Tien stuks, en wat een heerlijke vergaderingen waren het gevolg. Om te beginnen hing de spanning in de lucht vanwege de intrede van de Centrumdemocraten. In de oude zaal van het gouvernementspaleis (thans Noordbrabants Museum) waar de Bossche gemeenteraad vergaderde had ik ze recht tegenover me. Een curieus stel: een speciaal voor de verkiezing naar Den Bosch verhuisd echtpaar, geflankeerd door een donkere mevrouw van Molukse afkomst waarvan iedereen zich afvroeg waarom ze zich in vredesnaam liet lenen voor deze foute partij.

Daarnaast was de spanning in het linkse blok ook voelbaar. GroenLinks en PvdA vonden die linkse nieuwkomer maar niks.

19900301_ronvanzeeland_installatie_gemeenteraad_400x
Ikzelf als jong broekie bij mijn installatie van de gemeenteraad in 1990 (foto Stadsarchief).

Gaandeweg (ik neem even de volgende verkiezingen mee) kregen we mensen die van politieke kleur verschoten, vaak omdat de eigen partij te weinig carrièrekansen bood, soms omdat ze simpelweg niet meer gewenst waren. Zo hopte CDA-er  Paul van der Krabben naar Bosch Belang (waar hij nu nog zit). Hetzelfde deed VVD-er Guus Paanakker. Hij keerde later weer terug in het liberale nest.

PvdA-er Paul Kagie moest als ik het me goed herinner vertrekken als wethouder en deed daarna voor diverse lokale partijen mee en is nu nog fractievoorzitter van Leefbaar ‘s-Hertogenbosch en Rosmalen. Een hele mond vol. Inmiddels beleefde hij een déja vu, want zijn enige  fractiegenoot  is overgelopen naar TON.

Bij GroenLinks wordt Judith Hendrickx nu weggezet als schreeuwer (en wethouder Eigenman is  uiteraard de doener) nu ze uit de fractie is gezet en verdergaat als ‘de Bossche Groenen’. Zelf heb ik ook aan den lijve de vernedering moeten proeven toen mijn fractiegenoot besloot uit de partij te stappen. Zijn lijst haalde het niet bij de eerstvolgende verkiezingen,

En zo ziet het lijstje eruit waar de Bosschenaar op 3 maart mag kiezen:

  • PvdA
  • CDA
  • SP
  • VVD
  • GroenLinks
  • Bosch’ Belang
  • Stadpartij Knillis
  • Leefbaar ‘s-Hertogenbosch en Rosmalen
  • Rosmalens Belang
  • Lijst Hendrickx / de Bossche Groenen
  • TON
  • D66

Dan hebben we nog geluk dat de PVV, ChristenUnie en de Partij voor de Dieren niet voldoende geschikte kandidaten hebben gevonden en dus niet meedoen. Het wordt waarschijnlijk weer een ware Poolse Landdag na 3 maart. Ik heb nu al medelijden met de gekozenen, gelukkig mag ik de SP-lijst duwen, niet aanvoeren.

19270518_enoch_hartman_verkiezingen
Mijn overgrootvader Enoch Hartman deed mee aan de verkiezingen in 1927 (foto Stadsarchief).

De onderhandelingen zullen ook niet eenvoudig worden. Zo gemakkelijk als de heersende macht steeds werd aangevuld met een landelijke partij om een meerderheid te bewerkstelligen, zo lastig zal dat na 3 maart worden.

De SP is er de partij niet naar om om die reden aan te schuiven op het pluche. Eerst en vooral moet er een mooie uitslag zijn, en tweedens: er moeten andere keuzes gemaakt worden. Het zal afhangen van de versnippering van de partijen en de grootte van het CDA (is mijn voorspelling) wie met wie zal gaan.

Bij de laatste verkiezingen (Provinciale Staten, 2007) was de SP de grootste partij in Den Bosch. We moeten er ernstig rekening mee houden dat de koek verdeeld wordt en dat er 6 à 7 partijen komen die elkaar qua zetelaantal weinig tot niets ontlopen en dat voor een meerderheid van minimaal 20 zetels  minstens 5 partijen nodig zijn. Als we geluk hebben.

Dan hoop ik maar dat D66 niet meteen en vol overgave de huidige vier partijen uit de brand helpt, want dan blijft het college van B&W een kleurloos compromis. En daar zit de stad niet op te wachten met alle ambitieuze plannen die ik na de verkiezingen de ijskast toewens: het Museumcluster, de parkeergarage aan de Hekellaan, enz.

Reageren?

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Er zijn nog geen reacties geplaatst.