SP-kameraden hier aanbellen


Gisteravond organiseerde de Bossche SP een thema-avond over kraken in het kraakpand op de Kop van ’t Zand. Voor mij was eindelijk de drempel geslecht om er eens binnen te gaan. ‘SP-kameraden hier aanbellen’ stond er op de deur.

In mijn jonge jaren, vooral toen ik naar de HAVO in de Papenhulst ging, wilde ik heimelijk wel bij die groep horen. Er zat een kraakpand tegenover de school, inmiddels helemaal gelegaliseerd, maar nog altijd is daar De Bunker. Wat me vooral aantrok was de onafhankelijkheid en het tegendraadse, iets waar ik zeker toen te weinig lef voor had. Later ben ik er een aantal keer bij feestjes geweest. Ook de radicale homobeweging had er een plek, zo was er zelfs een homoprogramma op de kraakzender. Daar luisterde ik, eenmaal op kamers, elke week naar.

Maar goed, gisteren waren we dus met een groep SP-ers en twee studenten uit Tilburg (die een onderzoek deden naar het imago van de kraakbeweging) te gast in eetcafé Knoflook in het kraakpand aan de Havendijk in Den Bosch. Bij een houtkachelvuur (gas is niet aangesloten – water en elektriciteit wel) hebben we zo met zo’n twintig zitten praten en discussiëren over het fenomeen kraken.

Wat er allemaal voorbij kwam: het tegendraadse van de kraakbeweging, is dat een pose of willen krakers echt werken aan een ander imago? In hoeverre bereiken ze het volk met hun acties?  Wat betekent het dreigende kraakverbod wat CDA en VVD in een nieuwe wet willen vervatten? Kan de lokale politiek nog wat betekenen en hoe zit het met huurbescherming van het zogenaamde anti-kraakwonen?

Om met het laatste te beginnen, niet veel mensen zijn op de hoogte van het feit dat er geen huurbescherming is voor mensen die via dit soort bedrijven soms voor kortere perioden woonruimte aanbieden. Iets voor Rood om op te pakken, ook de Tweede Kamer zou hier iets kunnen betekenen door dit soort contracten onder de huurwet te laten vallen, o.i.d.

Met een leus op de buitenmuur ‘Er is ruimte voor een straatsteen tussen helm en kraakbeen’, hoef je niet op meer sympathie van het volk te rekenen. Hierover was ook intern wel discussie geweest, maar uiteindelijk hoopten een aantal krakers zo toch mensen aan het denken en aan het discussiëren te zetten. Waarop ik zei dat ik discussiëren toch bij voorkeur met mijn mond deed en niet met een straatsteen in mijn hand.

Leuke voorbeelden an wat kraken óók kan inhouden passeerden de revue: zo was er een winkeliersvereniging die een al jaren leegstaande winkel in de straat had gekraakt en van een mooie kerstetalage had voorzien. Zo was de rotte kies verdwenen. Ook het dilemma van krakers dat als je een pand te mooi opknapt het publiek niet meer aan het verstand te brengen is dat zoiets gekraakt is. En – nog maar een flard – de eenzijdige berichtgeving in de media.

Zo was een journaliste van het Brabants Dagblad een dag aanwezig in een kraakpand waar later een inval van de politie plaatsvond. Toen ze het politiecommuniqué onder ogen kreeg bleek dat ver bezijden de waarheid. De krant weigerde de versie van de journalist te publiceren omdat ze anders de persberichten van de politie zouden mislpoen in de toekomst. Zo was de krant verzekerd. Tja…

Wie zelf eens wil gaan kijken: de drempel voor het eetcafé is wellicht hoog, maar je kan er voor een laag bedrag een biologische veganistische maaltijd eten. De weggeefwinkel weet ‘het volk’ inmiddels wel goed te vinden. Elke openingsdag komen er rond de honderd mensen kijken of er iets van hun gading te vinden is.

Wat je er verder ook van vindt, wat mij betreft koestert een stad de kraakbeweging. Kraakpanden kunnen een broeinest zijn van culturele activiteiten die elders niet terecht kunnen. Soms omdat er gewoon geen ruimte is, maar soms omdat het te experimenteel is. In Den Bosch zal het gemeentebestuur zich nog wel eens achter de oren krabben bij de gedachte dat V2 naar is Rotterdam vertrokken.

Geef een reactie