Songkran

Gepubliceerd op 0 reacties 4 minuten leestijd 208 x bekeken

Songkran

Het zal een jaar of vier geleden zijn dat we in Pattaya en Jomtien Songkran in volle hevigheid meemaakten. De aan elkaar gegroeide steden zijn al seksbestemmingen voor vele toeristen. En met Songkran gaan dan – net als met carnaval bij ons – hier en daar wat remmen los.

Naast het natgooien krijg je een paar vegen van een wit papje op je gezicht. En in Pattaya vaak ook een hand in je kruis of een zoen op je mond. Een beetje losbandigheid op zijn tijd mag ik wel.

Songkran is de Thaise tegenhanger van Khmer Nieuwjaar, en in andere overwegend Boeddhistische landen heeft het feest vast een andere naam. Na het nieuwjaar van de christelijke jaartelling op 1 januari en het Chinese nieuwjaar enkele weken later is het rond 14 april de beurt aan de Boeddhisten. Drie keer feest dus in deze landen.

Khmer Nieuwjaar heb ik telkens gemist. De aankomende feeststemming die steeds nadrukkelijker in de straten van Phnom Penh opduikt richting 14 april heb ik wel meegemaakt. De Khmer houden van dansen en drinken en de speciale nieuwjaarsmuziek klinkt uit menig huis of tuktuk.

In Siem Reap hebben ze het Thaise Songkran gekopieerd. Men noemt het dan Sangkran en het trekt veel toeristen. Vooral het natspuiten en gooien met water wil wel. Veel Khmer vieren nieuwjaar in Siem Reap of Sihanoukville (aan zee) of men gaat naar familie in de provincie. Phnom Penh verandert in een spookstad.

Bangkok

Maar nu waren we weer in Thailand tijdens Songkran en dus pakten we onze telefoons in een plastic zakje, en hadden we het geld in een speciaal hoesje gestopt. Vooral toeristen veranderen in kleine kinderen. De mannen hebben enorme waterpistolen bij zich. De dames een kittig roze ding met een even kittig watertankje op de rug. De Thai dragen tijdens deze dagen hemdjes in vrolijke bloemmotieven.

Waar in Pattaya hele tonnen met water langs de weg stonden waaruit passagiers van de open taxis werden bekogeld met hoeveelheden water waar je u tegen zegt, loop je in Bangkok kans vanuit een tuktuk bespoten te worden door een stel leipe toeristen.

De grote mensenmassa’s hebben we ontlopen (wijze les van oud op nieuw vorig jaar, waar we werkelijk geen kant op konden). Twee Nederlandse top-dj’e traden ergens op, dus die plek meden we als de pest. Al met al heb ik maar een paar lauwe waterstraaltjes mogen voelen, dus de schade viel mee.

Maar de stad zag eruit alsof het regenseizoen al begonnen was.

Babylon

Wat ook opviel was het grote aantal toeristen uit China dat wel speciaal gekomen leek voor Songkran. Dag één ontliepen we de heisa door een dagje te ontspannen in een sauna in een buitenwijk van Bangkok. Daar vierden ze ook een feestje met gratis bier en eten en een dj, maar het was nog te doen. Ik kon nog zwemmen.

‘s Avonds begaven we ons naar Si Lom, waar één uitgang van de metro was afgesloten vanwege de drukte. Nagenoeg droog bereikten we DJ Station, in het bekende homo-uitgaanscluster. Wat drukte was ik daar wel gewend, maar dit overtrof alles. Een op elkaar gepakte mensenmassa van Thai, Chinezen en andere Aziatische nationaliteiten danste op muziek waar ik meestal chagrijnig van wordt. Het was wel leuk om te zien, maar ik hield het ook snel voor gezien.

De dag van uitchecken moesten we doorbrengen en dan is Babylon, één van de grootste en mooiste gay sauna’s in de wereld en doorgaans een goede plek om de dag door te komen. Dat had je gedacht, niet dit keer. Als het in DJ Station al druk was dan was dit helemaal het toppunt. Ik kwam terecht op een feest waar ik normaal gesproken niet aangetroffen wens te worden. Maar als observatie-object was het reuze interessant.

Het is moeilijk te bevatten dat je in een complex dat voor de gelegenheid nog groter was gemaakt, nauwelijks ruimte had om te bewegen. Een schier oneindige stroom aan voornamelijk Aziatische homomannen in zwembroek trok aan me voorbij.

Het buitenterrein was erbij getrokken en was de plek waar een schuimbad (heel zedig tot aan de knie) was aangelegd. Ik besloot toch maar een kijkje te nemen en viel met mijn neus in de boter: op een podium werd een travestie-act opgevoerd waarbij Drag Queens homoklassiekers playbackten.

Zo stond ik tussen een honderdtal meest jonge uitzinnige Aziatische gays tot aan mijn knieën in het zeepsop te kijken naar een Cher-imitatie. En sommigen zongen uit volle borst mee met ‘Believe‘. Een wonder op zich, want de meesten waren veel te jong om dit nummer te kennen. En ik kan me nauwelijks voorstellen dat er in de jaren tachtig al sprake was van een Chinese gay scene waar dezelfde homo-iconen gevierd werden als in het Westen.

Uiteindelijk werd dit me ook te gortig en besloten we maar eerder te vertrekken. Ik vermoed – maar weet dit uiteraard niet zeker – dat je dit soort feesten met meer plezier doorkomt onder stevige invloed van alcohol en de nodige chemicaliën. Niets van dit alles is aan mij besteed, dus ik ben het nuchtere kalf in de deinende massa.

Al met al een wonderlijk afscheid van Azië. Morgen weer terug in Rotterdam. Ook leuk.

 

Reageren?

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Er zijn nog geen reacties geplaatst.