Brabantse schaliegas-bel

Gepubliceerd op 1 reactie 4 minuten leestijd 115 x bekeken

Er zit waarschijnlijk veel gas onder onze Brabantse voeten. Schaliegas, diep opgesloten in hard schaliesteen. En dat komt er niet zomaar uit. Dinsdag werd in Helvoirt een informatiebijeenkomst gehouden over een proefboring, de zaal was afgeladen vol met geladen mensen.

Schaliegas (-vrij)

Aanwezig in Helvoirt waren: een flinke delegatie van het bedrijf Cuadrilla dat de proefboring wil uitvoeren, het Staatstoezicht op de Mijnen (SODM), een delegatie van de gemeente Haaren, bestuursleden van de Schaliegasvrij Haaren en volgens de krant ruim driehonderd bezorgde inwoners. Oh ja, en enkele politici en journalisten.

Ik heb mijn mening niet direct klaar, het ligt allemaal ingewikkeld en dus moet er afgewogen worden. De belangen zijn groot, de gasbel in Slochteren is binnenkort leeg en dus zijn extra inkomsten voor de Staat welkom.

Aan de andere kant zit het gas niet in een bel, maar in hard gesteente, een materie waar het niet vanzelf uit komt. Er moet diep geboord worden (door twee waterlagen heen) en er moet gefrackt worden, een methode waarbij 99,9 % water en enkele chemicaliën in het gesteente worden gebracht waardoor het gas gewonnen kan worden.

Naast de zorgen voor de veiligheid van ons drinkwater, is er de aantasting van ons landschap. Heel handig had de stichting in oprichting Schaliegasvrij Haaren plaatjes van reeën op de plek van de gewenste proefboorlokatie in haar presentatie. Daarnaast is er het affakkelen, boortorens, extra verkeer, enzovoorts.

20110118_wethouder_haaren

Haaren

De gemeente Haaren (die zich ook al met moeite door het megastallendossier worstelt) moet zich uitspreken over de ontheffing voor de proefboring. Zegt de gemeente nu ja, dan heeft ze geen enkele invloed meer op wat komen gaat. Zit er gas, en veel, dan zal het Rijk zogenaamde doorzettingsmacht gebruiken om toestemming te verlenen tot gaswinning.

En dan verrijzen om de vier kilometer (ongeveer) boortorens op geasfalteerde locaties ter grootte van een voetbalveld. Dat is niet niks, nog los van het potentiële gevaar voor het drinkwater.

Cuadrilla

Interessant was hoe het bedrijf Cuadrilla zich hield. Er werd aldoor op gehamerd dat nog helemaal niet zeker was dat er ook gas gewonnen zou gaan worden. En mocht de put droog zijn (of nat – want gevuld met thermisch verwarmd water) dan  moest men ook blij zijn. Dan kon men groene energie winnen uit warm aardwater.

Vragen over opslag van CO2 in de ontgonnen steenlaag werden weggewoven met argumenten die niet deugden (CO2-opslag moet bij de bron – terwijl juist Barendrecht door het protest is afgevallen en de regering nu naar het noorden kijkt, ver weg van de CO2-producenten).

Allemaal onzin, je moet gewoon eerlijk zijn: als er een aanzienlijke hoeveelheid gas zit, gaat er gas gewonnen worden en dan komen die boorlocaties in Brabant er. Als de gemeente Haaren nu toestemming geeft en er zit gas, dan hebben we er hier bar weinig meer over te vertellen, dan beslist Den Haag. En de economische belangen zijn nu eenmaal zo groot (we worden iets minder afhankelijk van het Russische gas bijvoorbeeld).

Het is dus zaak dat we nu heel goed nadenken over de gevolgen, en als we ja zeggen over de voorwaarden waaronder schaliegas gewonnen kan worden.

Vervuiling in de VS

Er wordt vaak naar de VS gewezen waar veel mis is. Cuadrilla sust ons door te zeggen dat de regels in Nederland strenger zijn dan waar ook ter wereld. Maar dat bewijst voor mij alleen maar dat als je de bedrijven hun gang laat gaan, ze het niet te nauw nemen. Het argument dat ik hoorde dat hier toch toezicht is op handhaving is na de brand in Moerdijk ook niet meer zo waardevol. Ook daar was op papier alles goed geregeld.

Met een terugtredende overheid – ik zag het de afgelopen jaren ook in de provincie gebeuren: minder regels en toezicht, meer zelfregulering – en de gebrekkige overheidscontrole, ben ik er nog niet zo zeker van of we dit wel moeten willen.

En natuurlijk is boren en fraccen veilig voor ons drinkwater. Totdat het fout gaat en dan zitten we met de gebakken peren.

Kortom, we hebben op korte termijn een belangrijke afweging te maken. Een afweging waar milieubelangen afgewogen moeten worden tegen economische, en nationale tegen lokale belangen. Ik ben niet zo gecharmeerd van het zomaar wat roepen in verkiezingstijd (de Partij voor de Dieren stelde vragen die voor een groot gedeelte al werden beantwoord bij de bijeenkomst waar ze zelf luid en duidelijk aanwezig waren). Ook GroenLinks stelde al schriftelijke vragen.

Provincie in beeld?

Helaas komt de provincie maar op een paar punten in beeld: bescherming van natuur en landschap (het schaliegas zit in de bodem van het Groene Woud) en drinkwaterbescherming. Maar als puntje bij paaltje komt zal de regering de crisiswet inzetten of ander zwaar geschut (een Rijksinpassingsplan bijvoorbeeld) en hebben wij het nakijken. Worden we tenminste wel weer echt een ouderwets wingewest. Want de baten komen in de staatskas (wat in dat geval wel logisch is).

Hieronder een interessant onderwerp van de Britse televisie:

Reageren?

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

1 reactie
  • RO
    6 maart 2011

    Lees ook eens de column ‘De hydrofrackers komen’ in het Technisch Weekblad nr. 9, van 5 maart 2011.