Schaamte & snoepjes

Gepubliceerd op 2 reacties 5 minuten leestijd 74 x bekeken

Met enige gêne – om maar bij het thema te blijven – deel ik dit verhaal, geanonimiseerd. De moeizame tocht om een precair probleem te laten onderzoeken door een dokter. 

Hij is één van mijn vrienden die graag over zijn seksuele escapades praat. Alle ins & outs passeren dan ook regelmatig de revue. Het is een welkome afleiding van de dagelijkse sleur. Daarbij hoort ook dat de minder prettige kanten van zijn seksleven deelt. Ik kan er alleen maar blij om zijn dat hij zich zo vrij voelt. In ieder geval bij mij. Want daarbuiten houdt de vrijheid op en heerst schaamte en angst voor het onbekende.

Daarom lukte het de vorige keer ook om hem te overreden een hiv-test te laten doen. Niet eerder nadat ik mijn eigen status in deze aan hem had geopenbaard ten bewijze dat hiv niet een gewisse dood betekent. Sterker nog: de wetenschap kan je leven redden.

Toen was de uitslag gelukkig voor hem positief: hiv-negatief dus. Je zou denken: lesje geleerd. Ik was zo naïef te denken dat ook hier de hiv-test onderdeel was van een SOA-test, want wie risico heeft gelopen, deed dat niet enkel voor het zo gevreesde virus.

Helaas worden die andere seksueel overdraagbare ziekten minder gevreesd en de angst voor een dokter, de ontmaskering als een losbol gezien te worden òf wellicht het gebrek aan geld lijdt ertoe dat men zich niet laat testen.

Nu klaagde deze vriend over een pijnlijke anus. Kan gebeuren zou je denken, maar hij klaagde al een week en dus vond ik het tijd om eens door te vragen. Hij bleek nog nooit (!) een SOA-test te hebben gedaan. Er kon hier van alles aan de hand zijn, maar een SOA was niet uit te sluiten.

Het kostte me wederom de nodige overtuigingskracht om hem te bewegen een arts te consulteren.Maar vanochtend was het dan zover, alleen wat hij waar zou laten onderzoeken, daar was hij nog niet uit. Hij kon toch ook een zetpil kopen bij een (overigens schimmige) apotheek. Nog los van het feit dat je dan geld uitgeeft aan iets waarvan je niet weet wat het is voor een kwaal waarvan je niet weet of je die hebt, was het weer duikgedrag van de bovenste plank.

Zenuwachtig pikte hij me in alle vroegte op bij mijn vaste ontbijtstek. “Misschien moet ik er alleen maar even naar laten kijken. Geen andere testen.” Ik loog een leugentje om bestwil dat als hij niet wilde eindigen met een hersenaandoening, verpleegd door zijn zus, dat een SOA-test toch wel raadzaam was. En niet alleen nu, maar elke zes maanden.

Op zijn scooter reden we door Phnom Penh, hij had al bedacht dat hij naar een gewone dokter ging om zijn klachten te bespreken. Aan een drukke boulevard stopten we bij een dubbel winkelpand waarin links een apotheek zat en rechts iets dat op een medische post leek. Buiten zaten mensen te wachten op hun beurt of op een uitslag. Althans zo leek het.

Ik drong nogmaals aan om in één keer alles te laten doen, al had ik er weinig fiducie in dat deze praktijk de aangewezen plek was. We namen plaats in de wachtruimte die aan de straatzijde open was. Hij hield zijn papieren stofmaskertje om, zodat hij onherkenbaar bleef. Al snel kwam ‘de dokter’ en kon hij naar een consultatieruimte. Binnen drie minuten was hij terug met een recept en nam weer naast mij plaats.

Wat ik toen hoorde tartte mijn verbeeldingsvermogen

Wat ik toen hoorde tartte mijn verbeeldingsvermogen. Ik was wel op wat medische onbenulligheid voorbereid, maar nu was ik er getuige van. Hij had zijn verhaal gedaan en de dokter vond het niet nodig te kijken om een oordeel te vellen. Hij zou wel wat voorschrijven. Na enig aandringen – wat ik op zich al een overwinning vond – keek hij toch, concludeerde een scheurtje en schreef toen alsnog de gebruikelijke cocktail aan antibiotica en wellicht ook een pijnstiller uit. Kosten: $3,-.

Ik vroeg nog of de dokter had uitgelegd wat hij nu voor had geschreven. Het antwoord was nee. Maar de aanpalende apotheek, een lucratieve koppelverkoop, zou snel uitsluitsel geven. Voor $10,- kreeg hij 4 soorten pillen mee. Op zijn vraag of hij ook een SOA-test kon doen (hij had goed opgelet) concludeerde de dokter dat dat niet nodig was.

Voor mijn doen werd ik best boos maar hij reageerde gelaten dat dat nu eenmaal zo ging in Cambodja. En dus nam hij zoals iedereen voor lief dat je wellicht ten onrechte geld uitgaf aan een consult bij een nep-arts en onnodige pillen. Waarmee misschien je geweten even gesust werd, maar een eventuele kwaal welig verder kon tieren.

“En nu?” vroeg ik. “Misschien is dit wel genoeg” zo probeerde hij onder de SOA-test uit te komen. Omdat ik daarvoor niet in alle vroegte van mijn ontbijtstek was weggeplukt zette ik wat steviger aan en vervolgden we alsnog onze weg naar de volgende halte.

Wederom legde ik het belang uit van een volledige test inclusief orale en anale uitstrijkjes omdat je anders ook maar halve zekerheden hebt. Of liever gezegd: kwart, want die eerste dokter was een kwakzalver.

die eerste dokter was een kwakzalver

Bij deze kliniek was het drukker, en ook hier een open pui waardoor iedereen die langsreed kon zien welke losbollen er zaten te wachten. Ik zeg dit met enige ironie, want ik heb niets tegen losbollerij, mits je je ook maar af en toe preventief laat testen.

Ook hier was mijn vriend getooid met zijn papieren stofmaskertje snel terug. En zijn relaas was weer niet echt bevredigend. Hij had de dokter gevraagd om een volledige test, maar dat begreep de dokter niet. De verpleegkundige gelukkig wel, maar helaas toch ook niet helemaal. En zo vertelde hij mij dat er alleen bloed was afgenomen. Voor de uitslag kon hij vanavond bellen.

Dat scheurtje was waarschijnlijk met inachtneming van enige rust vanzelf wel overgegaan. Zoals de meeste kwalen waarvoor wij niet naar de huisarts gaan. En dus wordt er ook hier weer een poging gedaan om resistentie te kweken voor antibiotica. En gaat er iemand met een ongerust gesust gemoed verder op de reeds lang ingeslagen weg. Waarschijnlijk wel met enige rusttijd voor zijn gekwelde achterste. Want wie zijn billen brandt, moet op de blaren zitten.

Reageren?

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

2 Commentaires