Pubers in de trein… ’s Ochtends: sushi met Fanta als ontbijt. En op de terugweg: een meisje dat zat te vapen in de coupé.
Sushi met Fanta
Het begon ’s ochtends om kwart over negen al op de heenreis. Aan de andere kant van het gangpad gaan twee opgeschoten jongens van een jaar of zestien zitten. Ze installeren zich, en niet snel daarna pakken ze elk een bakje sushi en begonnen aan hun ontbijt.
Aan een bijpassend drankje was ook gedacht: twee felgekleurde blikjes Fanta. De smaak: Tutti frutti.
Dampende puber
Terugweg: in de coupé hangt een vreemd luchtje. Is het parfum? Dan zie ik plots een wolkje stoom ontsnappen uit de mond van een peroxide-blond pubermeisje.
Ik kijk haar aan. Zie ik het goed? Ze kijkt me uitdagend-arrogant aan. Dan zie ik een verdamper in haar handen en verrek: een minuut later neemt ze een hijs en ruik ik dat chemisch luchtje weer.
In Den Bosch hebben inmiddels twee jongemannen tegenover me plaatsgenomen. Ik doe mijn koptelefoon af en vraag het meisje: “Zit je hier nou te vapen?”
Brutaal zwijgend kijkt ze me aan. “Je spreekt toch Nederlands?”
“Nee” antwoordt ze. “Ja dus”, zeg ik. “Dat kan je niet maken, je mag hier ook niet roken”.
Met een uitgestreken gezicht – zoals alleen een puber kan die alles al denkt te weten – antwoordt ze:
Ik doe toch lekker wat ik wil, hoor.
Eén van de jongens tegenover me zegt: “Bijzonder”. “Heel volwassen ook” antwoord ik terwijl ik haar schuin aankijk. Niets ergers op die leeftijd dan aangesproken te worden op iets dat je al denkt te zijn, maar nog lang niet bent.
Ogenschijnlijk rustig zet ik mijn koptelefoon weer op terwijl in mijn hoofd de derde wereldoorlog uitbreekt. In gedachten vuur ik de vreselijkste antwoorden op het meisje af. ‘Niet heel volwassen’ bedenk ik me op tijd, terwijl ze me aan blijft kijken en kennelijk nog wat zegt. Maar door mijn koptelefoon klinkt muziek en ik poog een minachtend glimlachje op te zetten. Alsof het me niets doet.
In Tilburg verkas ik naar een andere coupé, alwaar de lucht aanzienlijk frisser is.
Pubers…
