…Maij-Weggen manipuleert

…Maij-Weggen manipuleert

Maij-Weggen manipuleert, aldus het opiniestuk van Ron Lodewijks vandaag in de krant. Die man maakt overuren met de Essent-soap. Zie onder ‘lees meer’, ook iets over de Marijnissen-doctrine.

Ron Lodewijks: Maij-Weggen manipuleert

Politiek is op alle fronten te klein voor RWE-macht

Onmacht BV Nederland leidt tot verpatsen van energiebedrijven.
door Ron Lodewijks

Het CDA manifesteerde zich afgelopen vrijdag tijdens het beslissende debat in Provinciale Staten over de verkoop van Essent weer eens als dé machtsmachine in de Brabantse politiek.

En wel zo dat vijf minuten na aan­vang van de vergadering op deze historische 15de mei 2009 de strijd vóór overname van Essent eigen­lijk al beslist was. Als initiatiefnemer van de extra vergadering van de Brabantse Sta­ten had natuurlijk de SP als eerste het woord moeten krijgen.

Maar nee, statenvoorzitter Maij-Weggen liet op grond van vergadergewoon­terecht het initiatief aan het CDA, de grootste fractie. De verbouwe­reerde SP-voorman Nico Heij­mans maakte meteen bezwaar, maar VVD en PvdA, tot dan in meer en mindere mate bondgeno­ten van de SP in de strijd tegen ver­koop, stelden zich kritiekloos op achter Maij-Weggen.

De CDA-commissaris kon met dit gemanipuleer haar positie als die­naar van de macht maximaal be­nutten. Het CDA diende onver­wijld de beslissende motie in waar­mee het ‘nee’ van 24 april tegen verkoop werd teruggedraaid. De SP, die het provinciebestuur had willen vastpinnen op dit ‘nee’, kwam deze tactische meesterzet niet meer te boven.

Dit scenario was de avond ervoor in elkaar gestoken door het CDA, dat in de hele Essent-affaire een verbazingwekkende eensgezind­heid demonstreerde. Vanzelfspre­kend moeten ook de 18 CDA-Sta­tenleden aan de familiedis, waar nog met warmte over de goeie ouwe PNEM wordt gesproken, uit­leggen waarom ze met hun stem namens dé partij van Brabant de rijke historie van het eigen energie­bedrijf uit de katholieke glorietijd definitief bij het grof vuil zetten. Maar het individuele tegengeluid bleef bij de christen-democraten in de vergaderzaal verborgen on­der het machtsvernis: de deal met RWE móét doorgaan.

Macht organiseer je met discipline. Bij de SP gaat het er volgens de Ma­rijnissen- doctrine, nóg strakker aan toe. Doe je dat niet, dan krijg je taferelen zoals zich met de Es­sent- kwestie afspeelden binnen de VVD-fractie: elf kikkers die in en uit de kruiwagen sprongen.

Dat de politiek een stevige maat te klein is om zo’n megadeal van 9,3 miljard te kunnen hanteren, werd treffend geïllustreerd door drie VVD-ers die de vergadering uren­lang verlieten voor afspraken bui­ten de deur. Het zijn de grillen van vrije tijdspolitici, die overuren moeten draaien om het overname­circus te kunnen bijbenen. De druk op Brabant als grootaandeel­houder deed zich hier extra voe­len.

Maar ook allerlei gemeenteraden hebben menig vergaderuur gewijd aan de verkoop van Essent, die soms uitgroeide tot een heuse poli­tieke splijtzwam, zoals in Den Bosch dat met Tilburg de grootste gemeentelijke aanhouder in Essent is. Tot overmaat van ramp zijn ook de Tweede Kamer en mi­nister Maria van der Hoeven (Eco­nomische Zaken), de echte profes­sionals, zich vanaf de zijlijn steeds frequenter met de overname door RWE gaan bemoeien, zonder dat er iets van een nationaal geleide energiepolitiek aan de horizon gloort. Sterker nog: de kansen hier­voor zijn tot op het hoogste ni­veau – premier Balkenende die een oproep van VNO/ NCW naast zich neerlegt – onbenut gelaten. In plaats van een fusie tussen Essent en Nuon, worden beide bedrijven nu door provincies en bedrijven ongestructureerd verpatst aan het buitenland. Erger kan de onmacht van de BV Nederland niet aange­duid worden. In de directiekamers beschouwen ze de politiek per definitie als dé grootste risicofactor bij het zaken­doen: je weet nooit wat je aan ze hebt. RWE heeft dan ook niet ge­lobbyd onder Brabantse politici om zijn zin te krijgen. Dat hoefde ook niet. Het provinciebestuur maakte het karwei voor de Duit­sers vrijdag af.

Gedeputeerde An­nemarie Moons citeerde vrijdag een eerder die dag verzonden brief waarin de energiereus liet door­schemeren dat het de Brabantse aandelen niet nodig heeft om eige­naar te worden van Essent. Terwijl op dat moment andere aandeel­houders – vier provincies en een batterij gemeenten – samen al meer de helft van het bedrijf aan de Duitsers hadden overgedaan. Voor zulk powerplay met de fluwe­len handschoen ging de VVD over­stag. Niet vanwege nieuwe feiten, want die waren er niet zoals CDA- gedeputeerde Paul Rüpp na afloop eerlijk toegaf, maar op basis van ongecontroleerde informatie die op het juiste moment werd op­gedisd. Dat RWE na het binnenha­len van ook de Brabantse buit, la­ter die vrijdag formeel ontkende Essent ook zonder de zuidelijke 30,8 % te zullen hebben gekocht, belichaamt het imago van onbe­trouwbaarheid dat deze energie­reus inmiddels heeft opgebouwd.

De mening van de Brabantse bur­gers, die zich in allerlei enquetes te­gen de uitverkoop van energiebe­drijven hebben uitgesproken, deed er niet toe in het vanuit de be­stuurskamer gedirigeerde politieke machtspel. De Essent-klanten kun­nen nog ‘slechts’ naar een andere leverancier stappen. En dat ge­beurt doorgaans alleen als RWE zich met zijn tarieven uit de gelibe­raliseerde energiemarkt prijst.

Ron Lodewijks is provincieredacteur van het Brabants Dagblad

Hij is niet mals voor Maij-Weggen: ‘gemanipuleer met haar positie’. Het moest maar eens gezegd.

Hanja Maij-Weggen
Ron van Zeeland & Hanja Maij-Weggen

De Marijnissen-doctrine

Ook de SP noemt hij: de Marijnissen-doctrine. Het probleem is dat je daar pas iets van merkt in de fractie als je het op zo’n cruciaal dossier niet eens bent als fractie. En dat was bij ons dus echt niet het geval.

Die zogenaamde Marijnissen-doctrine is in onze fractie nog niet toegepast tijdens deze Statenperiode. Ik denk eerder dat het bij het CDA het geval is geweest. Daar waren naar verluid wel enkele dissidenten tegen verkoop van Essent aan RWE.

Geef een reactie