Kuala Lumpur, Maleisië

Ik had mijn reis voortgezet omdat de thuissituatie het toeliet. Eerste standplaats: Kuala Lumpur, Maleisië.

Kuala Lumpur

We zijn er een paar dagen geweest en we hebben niet veel gezien. Inmiddels heb ik al wat steden in Zuid-Oost Azië bezocht dus kan ik een lijstje maken. Kuala Lumpur heeft een naam door de paar erg hoge gebouwen zoals de Petronastorens.

Maleisië is duidelijk welvarender dan bijvoorbeeld Cambodja, al is dat niet eens zo heel moeilijk, maar anders dan de imposante hoogbouw doet vermoeden verraadt de staat van de volkshuisvesting dat er geen sprake is van algehele rijkdom.

Ook een graadmeter van het welzijn – alhoewel – is de onontkoombare aanwezigheid van mensen met overgewicht, En zie wat ik vandaag tegenkwam op twitter, dit  staatje van de WHO liegt er niet om:

Maleisië overwegend islamitisch, Kuala Lumpur een smeltkroes

Kuala Lumpur is de hoofdstad van Maleisië, een overwegend islamitisch land dat grofweg uit twee delen bestaat: het vasteland grenzend aan Thailand en Singapore insluitend. Het eiland-deel grenzend aan Indonesië (Borneo) en het strenger islamitische Brunei insluitend. Zie voor meer info Wikipedia, klik hier.

Maleisië en Kuala Lumpur in het bijzonder, is een smeltkroes. naast de autochtone bevolking zijn vooral de mensen van Chienese en Indiase komaf duidelijk aanwezig. Dat vind je onder andere terug in tempels en restaurants. Maar bijna niet in werknemers van overheidsbedrijven.

Met name door de Indiase invloeden is het eten voor een vegetariër geen straf. Ook was er een hip vegan-biologisch restaurant op de Japanse keuken geschoeid. Dat was lekker makkelijk.

Homoleven in half schemer

Het roze rijk is er ook bijzonder. Niet dat ik er veel van gezien heb, maar duidelijk is wel dat officieel niet veel mag, maar officieus alles kan. Zo zijn er homosauna’s, hoerenkieten, tippelen er vrouwen én mannen openlijk op straat en word je aangesproken door ‘masseuses’ en soms wordt er zelfs letterlijk gevraagd (niet al te luid) of je een meisje zoekt.

Het is er dus wel, maar omdat het niet mag kan er natuurlijk geen sprake van zijn dat je iets als seks faciliteert. Dan krijg je de bizarre situatie dat je in een homogelegenheid niet één of twee, maar een hele batterij an toiletten treft. En condooms? Ik heb er naar gevraagd, en nee, die hadden ze niet. Toe ik mijn wenkbrauwen fronste, keken ze om zich heen en met de wijsvinger op de lippen werd me een condoom toegestopt. Onder de voorwaarde dat ik niets zou zeggen.

Klik hier voor meer foto’s van Kuala Lumpur.

Ik weet inmiddels dat er minder lonkende perspectieven zijn voor mensen in de marge. Maar wat dit vreemde dubbelhartige beleid betekent voor de seksuele gezondheid laat zich raden. Ik mag alleen maar hopen dat de overheid hiv-remmers wél vergoed. Nog één leuk detail: in de sauna werken bijna uitsluitend transgenders. Een mooie vorm van werkverschaffing.

Inmiddels zijn we aangekomen op Bali, weer een heel andere wereld. Heel toeristisch en voornamelijk hindu. Later meer.

This Post Has One Comment

  1. Ron,je vraagt je af of de overheid hiv-remmers vergoedt. Dat doet ze inderdaad. Zie: http://www.iasociety.org/Web/WebContent/File/WAD2012/HIV_AIDS_Malaysia_Fact_Sheet_November_2012.pdf
    Malaysia is already and will continue to provide affordable access to clinical care through the public
    health system. Two significant achievements have been accomplished: first, the availability and
    provision of first line ARV treatment at no cost for those who need it and second, the availability of
    ARV treatment for incarcerated populations, specifically for prisoners with HIV as well as inmates in
    drug rehabilitation centres. Currently, the second line regime is also heavily funded by the
    government.
    Malaysia started introducing HIV screening in 1985. Currently, all government health facilities are
    providing free HIV screening facilities.
    Hoi, Jan.

Geef een reactie