Keulen 1992: cabaret Timp (& pimp)

Keulen 1992: cabaret Timp (& pimp)

Begin jaren negentig was ik twee keer in Keulen alwaar ik met collega-drag queens verbleef in Künstlerklause Timp. Het was onvergetelijk.

Afgelopen weekeinde waren we in Keulen, for old times sake. Maar spannender was het begin negentiger jaren van de vorige eeuw.

Keulen als gay Mekka

Hoe we in vredesnaam ooit in die tent terecht zijn gekomen – als hotelgasten nota bene – is me ontschoten. Het moet haast wel via de toen nog papieren roze reisgids zijn geweest. Dat was de toegangspoort naar een homovriendelijke vakantie in de roze steentijd. In ieder geval bestonden de Zusjes Bijoux al en we organiseerden al travestieshows in Oss (op zich een historisch blogje waard). Zeker twee keer togen we met een gezelschap van vier personen sterk naar Timp. Later ben ik met Anita Bijoux nog eens naar Keulen gegaan en wederom via de Spartacus Gay Guide in een roze pension beland – in de Kettengasse. Alwaar een homomoeder zich ontfermde over haar gasten. Dat was leuk, maar Timp is een verhaal apart.

Timp was wat ze in het Duits wel een Künstlerklause en soms ook Künstler Kneipe noemen. Een artiestenhuiskamer of -kroeg waar cabaretoptredens plaats vinden, niet zelden travestie-cabaret. En de eigenaren van Timp bestierden ook nog een hotel boven de kroeg.

In onze koffers zaten ook pruiken, jurken en schmink, want het was het summum om je op je kamer op te tutten en dan beneden in de kroeg te lellebellen en te genieten van je veel professionelere collega’s. (tekst gaat verder onder de afbeelding)

De etalage van Timp.

Duitsers en travestie-cabaret gaan goed samen. Timp trok dan ook een zeer divers publiek. Het was ook een beetje louche. De entree was gratis, maar consumpties waren verplicht. Wee je gebeente als je niet genoeg verteerde. Al was men veel coulanter voor hotelgasten. Er kwamen toeristen, keurige heteropaartjes, minder keurige heterojongens, niet zelden stomdronken en in die gevallen ook niet meer zo overtuigd hetero. En nichten natuurlijk.

Er was een verdeling onder de artiesten: sommigen speelden de sexy dame, een enkeling was ook sexy. Maar er was er ook één die zoals bij elk cabaret het lelijke pispaaltje was. Ietwat versneld werd dan ‘Er gehört zu mir‘ van Marianne Rosenberger afgespeeld en Severin Sabotage saboteerde vakkundig de act van de ietwat schlemiele Tilla Thelen. Een andere ster was Claudia Cardell – overdag de gastheer van het hotel, ’s avonds de clownesk opgemaakte drag queen, de meest komische van het stel.

Ik keek ontzettend tegen hen op en kon alleen maar dromen ooit zo goed te worden.

Timp of pimp?

Op dat snijvlak van homo en hetero is travestie natuurlijk een magneet voor twijfelaars of mannen die af en toe wat anders willen. En zo bewogen mijn zusje Anita en ik – beiden nog jong en als vrouw erg aantrekkelijk – ’s avonds door de kroeg. Totdat de optredens begonnen. Dan werden de kleine krukjes rond het kleine podiumpje gezet en zaten we gefascineerd te kijken naar wat onze zusters presteerden.

Severin is me altijd bijgebleven. Net als sommige zusters had ze borsten. En later kwam ik erachter dat ze nog meer had. Ze was broodmager, had in Amsterdam gewerkt in Madame Arthur’s. Ik vrees eigenlijk dat ze niet meer leeft.

Bij ons eerste bezoek werd er nog ontbijt geserveerd, dat hadden de eigenaars later afgeschaft. Er was meer veranderd, want vond men ons de eerste keer nog wel een leuke curiositeit, bij het tweede bezoek zag men ons als concurrenten. Als we zo’n verdwaalde hetero versierd hadden konden we die niet meer naar onze kamer nemen zonder dat de heer in kwestie ‘Zoll‘ betaalde aan Severin, die anders de doorgang naar boven versperde en zo haar artiestennaam Sabotage eer aan deed. (lees verder onder de foto)

Sheilla Bijoux, klaar voor de nacht in Timp.

Kennelijk dacht men dat we dames van lichte zeden waren en ons lieten betalen voor bepaalde diensten. Het was puur plezier voor ons, maar het maakte wel duidelijk dat we aan hun neveninkomsten kwamen.

De kamers waren bepaald niet luxueus en de gemeenschappelijke badkamers bevonden zich op de gang. Op één van de verdiepingen was de ruimte waar enkele van de sterren woonden. Toen Sheilla een keer uitgeteld naar boven ging en een bad nam, stapte daar plots Severin de badkamer in. En daar bleef het niet bij: ze liet haar duster van zich afglijden en stapte bij me in bad. Daar had ik niet op gerekend. Evenmin op wat ze nog meer in petto had. Ik besloot niet flauw te zijn, maar het deed me hoegenaamd niets. Van onder mocht ze dan nog wel man zijn, maar het was me meteen duidelijk dat ik niets kon of voelde bij de vrouwelijke bovenste helft.

Het tweede bezoek was tevens de laatste keer dat ik er overnacht had. Wel ben ik nog een keer naar een show wezen kijken, maar niets kon meer de ervaringen overtreffen dan één te zijn met de omgeving. Voor zover als mogelijk natuurlijk, want we bleven ook buitenstaanders.

Bij mijn zoektocht op het internet bleek dat er nog een antieke website van Timp bestaat, klik hier. Het is even doorklikken, maar dan vind je zelfs foto’s en een paar video’s.

Bron: Kölner Stadt-Anzeiger

Geef een reactie