Gay of toch niet in Phnom Penh

Gay Phnom Penh is niet altijd wat het lijkt. Grenzen zijn er om overschreden te worden. Plus: een Rotterdamse bekende in de B&B.

We zijn aangekomen in Phnom Penh, na een lange busreis. Meteen de eerste avond al wat leuks meegemaakt.

Gay B&B

De eerste twee nachten hebben we geboekt in een gay-B&B, maar zoals te doen gebruikelijk: duur en gemakzuchtig. Geen toiletpapier, maar één handdoek, ze wisten zelfs niets te vertellen over wat er te doen was in de stad voor homo’s (en dat is er wel degelijk).

Maar goed, om bij te komen van de vermoeiende reis besloten we te gaan ontspannen in een gayclub. Er was niet veel volk op de been en toen we dachten dat ze de tent wilden sluiten gingen wij ook maar. Eenmaal bij de uitgang stuitten we op 8 jongens die op de vloer in de entreehal zaten te eten en te drinken.

Of we mee wilden eten, ‘Real Khmer food!’. En we kregen voor we het wisten een blikje Angkor-bier in de handen gedrukt. Ik heb wel afgeleerd uit schroom nee te zeggen, en dat kan in Azië ook nog wel eens onbeleefd gevonden worden. Bovendien maak je dit niet mee als je nee zegt.

Daar zaten we dan. Eén van de jongens bleek deze week getrouwd te zijn, dat bleek ook de aanleiding voor het feestmaal. Met een vrouw uiteraard, maar dat werd door de aanwezigen niet als probleem ervaren. Hoe de vrouw daar over dacht is niet bekend, maar in Cambodja is het niet ongebruikelijk om voor de buitenwacht te trouwen, en ondertussen wel homo (of bi) te zijn.

De stemming was behoorlijk uitgelaten en na afloop werden we meegenomen naar een nachtclub. Niet echt mijn ding, maar we leuk om mee te maken hoe die jongens en meiden uren voor de spiegel staan te tutten. Ook zag ik enkele transgender meiden.

In de nachtclub bleek de grens tussen homo en hetero behoorlijk vaag. Ik weet niet of dat algemeen zo geldt voor de Khmer, maar daar hoop ik nog wel achter te komen. Tegen middernacht zijn we toch maar afgetaaid, al wilden ze ons nog wel een andere nachtclub laten zien.

Maar in tegenstelling tot die gasten zijn wij geen 20 meer, en had ik het wel gehad. Ze wilden ons ook nog een goedkoper B&B laten zien, want waar we nu zaten was toch wel belachelijk duur. En vanuit hun perspectief is het dat natuurlijk ook. We betalen nu $40,- per nacht, inclusief ontbijt, wifi en een zwembad in de tuin. Maar dat kan hier gemakkelijk ook voor $15,- per nacht. Al vrees ik dat we het dan zonder de luxe van een zwembad moeten doen.

Rotterdam in Phnom Penh

Vanochtend bij het ontbijt werden we aangesproken in onvervalst Rotterdams door een oude bekende. Toegegeven, het was zo lang geleden en via via, dat ik wat hulp nodig had, maar we hadden wel wat ervaringen uit te wisselen.

In elk geval, het was een bijzonder welkom in Phnom Penh.

Op de foto: op verschillende openbare plaatsen staan elke dag flinke groepen mensen te dansen samen met een voordanser op leuke muziek. De overheid is een programma begonnen tegen overgewicht, ook hier geen overbodige luxe, in elk geval voor de nieuwe welgestelden.

This Post Has One Comment

  1. Hoi
    Jullie maken nog eens wat mee!
    Goed idee van de overheid..jammer dat het hier niet werkt: wij staan dan meestal tot onze enkels in het regenwater op de parade 😉
    Fotocamera doet het goed. XX

Geef een reactie