2011-03-22-publiek1

Een afgeladen Smeltkroes zorgde gisteravond voor een déjà vu. Niet alleen door de avonden over Reiling, maar waar had ik dat toch meer gehoord? Burgers die na tien jaar plannen smeden van een college van B&W door krijgen wat hen boven het hoofd hangt en boos worden. Heel boos.

Eerder gingen Willemieke Arts en ik al een dagje op pad in de gemeente Cranendonck om te spreken met de directeur van Kempen Airport, inwoners van Budel Dorplein en met wethouder Bert Manders (VVD) over het Duurzaam Industrieterrein Cranendonck (DIC) en de overlast van vlieglawaai. Zie hier voor eerder blog.

Ik heb lang moeten nadenken over de insteek van dit stukje. Ik kan het hebben over het doorduwen van een niet gewenst industrieterrein. Het kan ook gaan over bestuurlijke arrogantie. Of over niet-begrepen en niet uit te leggen regels in dit land (‘een kikker telt zwaarder dan een mens’). Of over hoe je een goedbedoelde informatie-avond uit de klauwen laat lopen.

Een poging tot ordening en van alles wat.

Bij de inleiding door de presentator (een oud-wethouder uit Veghel-Boerdonk) ging het al mis. De man presenteerde zichzelf als onafhankelijk, maar had wel als voorzitter van een stuurgroep DIC gefunctioneerd. Het volk was duidelijk niet op komen draven om enkel te luisteren: daar werden meteen kritische vragen over gesteld. De toon was gezet.

De agenda werd ter plekke omgegooid omdat er meteen allerlei kritische vragen werden afgevuurd over het DIC. En weer omgegooid toen de nieuwe agenda ook niet voldeed. Al met al waren we een flink stuk verder toen een ambtenaar van de gemeente zijn presentatie mocht houden. Maar al snel bleek dat we niet veel wijzer zouden worden.

Alle vragen die leefden rond geluid, uitstoot van stoffen, hoogte van gebouwen, konden niet beantwoord worden omdat men nog geen concrete bedrijven had voor het DIC. Daarom konden de veiligheidscoördinator en de brandweercommandant niet concreet worden over de veiligheidseisen. Want dat kan pas als ze weten wat voor bedrijven er daadwerkelijk komen. De laatste werd weer stevig in de wielen gereden door zijn voorganger die wél over harde voorwaarden (cijfers) zei te beschikken.

2011-03-22-dic-vvd-wethouder

De hele avond heb ik de verantwoordelijk wethouder nauwelijks gehoord, de ambtenaar mocht het klusje klaren. Begrijpelijk want wethouder hoefde de microfoon maar te pakken hen het boegeroep zwol aan. Ook de burgemeester deed een duit in het zakje. Was het maar een duidelijke duit, maar met mededelingen dat hij voor handhaving staat en op de provincie en Rijksoverheid vertrouwde in deze liet hij blijken er of weinig van af te weten, of willens en wetens een verkeerd beeld te schetsen. Reiling ligt toch echt in zijn achtertuin.

Maar wat verwacht je als je als bestuurders van een gemeente (burgemeester en wethouders) negen jaar bezig bent een plannetje uit te broeden en de gemeenteraad (getuige de reacties van raadsleden in de zaal) net zo onwetend laat als je burgers? Dat mensen je nog geloven als gesteld wordt dat iedereen een zienswijze kan indienen en dat die fatsoenlijk afgehandeld gaan worden?

De sfeer was er eentje van “alles is al voorgekookt en wij worden voor een voldongen feit gesteld”. De belangen van het bedrijf Nyrstar worden ook niet helder uitgesproken. Die is namelijk in bezit van de grond waarop al bestemming industrie rust. Als B&W haar zin krijgt, dan wordt het bestemmingsplan zó aangepast dat er zwaardere en meer industrie kan komen. De gemeente wil een vinger in de pap, maar heeft er uiteindelijk weinig meer over te zeggen.

De kosten om het terrein ‘duurzaam’ te maken liggen gedeeltelijk bij de gemeente en gedeeltelijk moeten bedrijven zich op een duurzame manier vestigen. En betere technieken kosten meer geld. En Nyrstar wil haar grond te gelde maken. En de ambitieuze wethouder wil dat er voorbij Eindhoven ook nog licht brandt en dus ‘moet’ ook Cranendonck met een teruglopend aantal inwoners bedrijven van elders lokken op een plek waar de risico’s voor iedereen met gezond boerenverstand te groot zijn:

  • industrie categorie 4/5
  • dicht bij huizen
  • onder de aanvliegroute van F-16’s
  • onder de aanvliegroute/naast een druk vliegveld (nu 80.000 vliegbewegingen per jaar. Mag naar 110.000)
  • naast Natura2000 (Europees streng beschermde natuur)
  • geen voldoenmde ontsluiting
  • andere plannen over de grens in Limburg en België die verkeersaantrekkend werken maar niet worden meegerekend.
  • beschermd dorpsgezicht
  • enz.

De argumenten die ik van gemeentezijde hoorde spraken elkaar ook gisteren weer tegen. Enerzijds is er een regionaal behoeftenonderzoek gedaan naar de vraag naar bedrijventerreinen voor zware industrie. maar anderzijds zegt men bedrijven van uit het hele land, nee zelfs van over de grens aan te willen trekken. Maar het buisinessplan blijft vooralsnog geheim, zodat omwonenden geen gelijk speelveld hebben en niet die argumenten kunnen formuleren die hout snijden. Die houdt het gemeentebestuur liever voor zich. Gevoelige bedrijfsinformatie, informatieachterstand voor bewoners.

En waar komt de provincie om de hoek kijken? Die neemt de jarosietbekkens over van Nyrstar (die overigens zelf een geldpotje voor het beheer van de lekkende bekkens heeft betaald). De provincie moet de klachtenprocedures voor het vliegverkeer nog op orde brengen. Daarnaast is (mij) nog niet bekend welke overheid het bevoegd gezag gaat worden voor de bedrijven. Tot slot – en dan vergeet ik vast nog een provinciale betrokkenheid – heeft de provincie wat te vertellen over ruimtelijke ordening en bescherming van natuur.

Luchtvaart

2011-03-22-protestborden2

De SP heeft als enige vorig jaar tegen een plan gestemd dat de ambities voor de luchtvaartsector opschroeft. Maar we moeten wel alert blijven dat we bewoners niet met nog meer overlast opzadelen dan strikt noodzakelijk. En dus word ik ook een beetje kriegel als ik veiligheidsadviseurs hoor praten alsof ze vooral mee willen denken met het gemeentebestuur i.p.v. helder de risico’s te benoemen van nog meer industrie op díe plek.

En aan mensen is al helemaal niet meer uit te leggen waarom de beschermde heikikker in een uithoek van het beoogde terrein (in de knel tussen een spoorlijn en een weg) een begin van een oplossing in de weg staat. Natuur vinden de Dorpleiners om de hoek en voor hun deur en leg maar eens uit dat de heikikker een beschermde soort is en dus niet zomaar verplaatst mag worden en dus voor hun deur een bedrijventerrein moet komen in plaats in van het leefgebied van de heikikker.

Je kan veel zeggen, maar niet dat het een saaie avond was in de Smeltkroes. Het zal mij benieuwen of het gemeentebestuur zich doof en blind houdt voor de signalen van haar inwoners. We hebben nog drie jaar om daar een SP-afdeling uit de grond te stampen. Tijd voor ander beleid.