Echt niets geleerd

De meerderheid van de Brabantse volksvertegenwoordiging wil Essent niet verkwanselen, maar de provinciale regering gaat toch onderzoeken of ze de tegenstemmers van PvdA en VVD over kunnen halen om zo de verkoop door te kunnen drukken. Dat een nog groter deel van de Brabanders het niet ziet zitten deert Gedeputeerde Staten (GS) al helemaal niet.

Lees dit stuk uit het Brabants Dagblad:

Brabant in crisissfeer na spektakelstuk over verkoop van Essent

Iedereen bemoeit zich met het Brabantse spektakelstuk over de verkoop van Essent. Die hield nieuwsgarend Nederland vrij­dag in zijn ban en dompelde de Brabantse politiek in een ongeken­de crisissfeer. De minister van Eco­nomische Zaken Maria van der Hoeven trachtte de Brabantse CDA- statenleden die onopvallend vóór verkoop zijn, beentje te lich­ten met haar oproep om de deal met RWE te blokkeren. Als je er zelf niet over gaat is publieke druk een beproefd middel om toch je ge­lijk te halen. Al is het bij gebrek aan een nationale energiepolitiek, niet duidelijk welk gelijk.

In ieder geval heeft Van der Hoe­ven het bij het CDA Brabant volle­dig verbruid. ‘Een minister on­waardig’, riep Paul Rüpp. De ster­ke man van het provinciebestuur vertolkte hiermee de woede van menig partijgenoot. Van der Hoe­ven kan derhalve worden ge­schrapt van de lijstjes met mogelij­ke opvolgers van Hanja Maij-Weg­gen. De scheidende commissaris van de koningin eiste vrijdag tij­dens het Essentdebat een welko­me bijrol voor zich op door de ver­gadering geheel tegen haar forme­le gewoontes in, de vrije loop te la­ten. Pas in de avond viel de hamer, na een ongemeen boeiend en spannend debat: 28 statenleden te­gen en 26 voor verkoop.

Mieke Geeraedts was daarin één van de smaakmakers. De welbe­spraakte Bossche juriste werkte de afgelopen weken in de schijnwer­pers van de publiciteit toe naar een ‘nee’ van de VVD tegen de ver­koop van Essent. De fractievoorzit­ter moet dit wél bekopen met ver­velende verdeeldheid binnen de ei­gen gelederen, waar vier van de elf leden vóór verkoop zijn. Naarmate de dag vorderde kreeg zij het daar steeds lastiger mee. Het liberale elf­tal trok zich langdurig terug voor interne heilgymnastiek, maar het werd er niet vrolijker op.

Dat belooft wat als Geeraedts en de haren straks voor de verstrek­kende beslissing staan om hun twee gedeputeerden van het plu­che te trekken indien het provin­ciebestuur toch tot verkoop van Es­sent besluit. Zij heeft een tikkende tijdbom in eigen huis gehaald.

Door van het begin af aan geen en­kele ruimte voor een wijziging van standpunt te laten, gaf Geeraedts het CDA bovendien een alibi om zaken te doen met de PvdA. Die wilde slechts met verkoop instem­men in ruil voor zeer forse investe­ringen in duurzame energie met geld dat RWE voor Essent betaalt.

De door een bestuurspartij zelden vertoonde, maar politiek verfris­sende strategie van Geeraedts pak­te in ieder geval vrijdag goed uit.

Het CDA is heden niet meer de partij die, als het er werkelijk op aan komt, aan de touwtjes trekt.

Natuurlijk schoot het ook niet op met de nóg dieper dan de VVD verdeelde PvdA. Slechts de helft van de sociaal-democratische frac­tie heeft vertrouwen in toezeggin­gen die CDA-fractievoorzitter Wim Thuis in onderonsjes schijnt te hebben gedaan over duurzame energie. Maar Rüpp maakte die vrijdag tijdens het debat niet hard, in zijn pogingen om de PvdA over de streep te trekken nadat Pv­dA- gedeputeerde Annemarie Moons hierin nadrukkelijk faalde.

Het is maar goed dat zij op 1 juli dijkgraaf wordt van een Utrechts- Gelders waterschap, want bij haar eigen partijgenoten en bij de meeste andere statenfrac­ties kan Moons geen potten meer breken. Als voorzitter van de aan­deelhouderscommissie van Essent betoont de gedeputeerde zich een fervent pleitbezorgster van ver­koop aan RWE. Moons vertolkt daarin vooral de mantra’s die de Essenttop en duurbetaalde advi­seurs haar influisteren. Maar zij verzuimde de juist voor de PvdA zo belangrijke spijkerharde garan­ties voor investeringen in duurza­me energie op te laten nemen in het contract met de ‘ Duitse kolen­boer’. Deze diskwalificatie komt van PvdA-voorzitter Lilianne Plou­men die de eigen statenleden on­der onbehoorlijk zware druk zette om de partijlijn te volgen en tegen verkoop aan RWE te stemmen.

Nu er met steun van vier PvdA’ers zo’n statenbesluit ligt, gebruikt GS dit als drukmiddel om bij RWE als­nog een aantal tastbare concessies af te dwingen. Die moeten dan vol­doende zijn om met behoorlijke steun van VVD en PvdA toch ‘ja’ te kunnen zeggen tegen verkoop. Het is de enige uitweg om een be­stuurscrisis te ontlopen. Alle ogen zijn de komende weken gericht op het Brabantse machtsspel.

 

Dat GS echt niet begrepen hebben dat het voor menig Statenlid en voor de meeste Brabanders niet gaat over de Duitse kolenboer alléén, blijkt wel uit dit artikel (klik hier). Diederik Samson (PvdA) is ook zo’n gelovige. In NOVA zette hij de SP nog weg als naïef, terwijl zijn partij vanwege de slechte naam op milieugebied de overname door RWE afwees. Een nieuwe partner moet volgens Samson snel gezocht worden.

Gelukkig denken niet alle PvdA-Statenleden zo. Johan Stalknecht meldt vanaag in de krant waarom hij tegenstemde:

En hij besloot al vóór het beslissende statendebat om principieel tegen de verkoop te stemmen. ,,Ik zag geen argumen­ten meer om vóór te zijn. Dit is een verprutst dossier met een be­droevende uitkomst’, zegt Stalknecht vanuit de rumoerige De Ef­teling waar hij de zaterdagmiddag met zijn kinderen doorbrengt. Hij woont in Bergen op Zoom en is di­rectiehoofd bij de provincie Zee­land.

De sociaal- democraat baseert zijn vernietigende kritiek op ‘onderzoe­ken en rapporten waaruit heel wat anders blijkt dan wat al die advi­seurs beweren’. „ Dan zie je dat de door deze rainmakers zo geculti­veerde schaalvergroting geen vanzelfsprekendheid is, maar alleen werkt bij een goed geolied bedrijf. En het is ook geen must want Es­sent kan heel goed met andere energiebedrijven samen gas en stroom gaan inkopen.” Het klinkt volgens Stalknecht dan wel prach­tig om geld wat RWE voor Essent betaalt in duurzame energie te ste­ken, ‘maar dat moeten we dan zelf weer gaan ontwikkelen, terwijl Es­sent daar al jaren mee bezig is’.

Door de tegenstanders van verkoop in de VVD-fractie werden deze argumenten ook aangehaald. Een internetpoll van het Brabants Dagblad liet zien dat een ruime meerderheid (76% meen ik) vindt dat het provinciebestuur niet op zoek moet naar een andere partner voor overname van Essent. En vandaag kan gestemd worden op de vraag of het provinciebestuur de verkoop aan RWE moet doordrukken. De tussenstand om kwart iover acht ‘s ochtendsis veelzeggend: 86% is het hier niet mee eens.

GS is bereid een politieke crisis te veroorzaken. Dat is nog tot daar aan toe. Gewezen  Gededeputeerden vinden wel een andere betrekking. Maar bewust aansturen op een vertrouwencrisis tussen de provinciale politiek en de Brabantse kiezers is veel riskanter.

Om met Paul Rüpp te spreken (toen hij de oproep van partijgenoot, minister Van der Hoeven veroordeelde): Dat is een Gedeputeerde onwaardig. 

This Post Has 2 Comments

  1. Ach, Paul Rüpp roept wel eens meer wat. En dat gaat later ten kosten van de CDA stemmers. Kijk en juist nu is het verstandig om met twee benen op de grond te blijven staan en dat we gaan stemmen tegen de 61,5 procent bemoei zucht van uit Brussel. Nederlans is geen Nederland meer als we alles maar verkopen. Dat stukje van Brabant,dat Essent heet moet van de brabanders blijven. En dat heet 100 % winst voor Brabant !!!

  2. De arrogantie van het CDA (gepersonificeerd door Paul Rüpp) is zich tegen de zelfverklaarde rentmeesters aan het keren. Het automatisme van de CDA-machtspolitiek wordt door steeds meer Brabanders niet meer gepikt. Het is overal zichtbaar: Op vele bijeenkomsten met de bevolking en ook in de Staten, zoals afgelopen vrijdag.

Geef een reactie