De reconstructievoorzitters


Vandaag twee afspraken op het provinciehuis: eerst een gesprek met Onno Hoes (een volgend blog meer hierover) en daarna aangeschoven bij het gesprek van de commissie Ruimte & Milieu (cie RM) met de voorzitters van de reconstructiecommissies.


Ook dit is weer voer voor specialisten, alhoewel veel Brabanders er mee te maken kregen. Na de varkenspest in de jaren negentig is besloten dat het zo niet verder kon met het platteland. In de grote agrarische provincies (de reconstructieprovincies) kwamen commissies die plannen smeedden voor een nieuw platteland.

Dáár zijn de LOG’s (landbouwontwikkleingsgebieden) bedacht die plaats moesten bieden aan boerenbedrijven die weg moesten bij de kwetsbare natuurgebieden. De reconstructie ging over veel meer. Over recreatie, natuur en bedrijvigheid op het platteland. De ontwikkeling richting megastallen is niet bedacht door de reconstructiecommissies. Die megastallen en de LOG’s hebben er wel voor gezprgd dat heel wat burgers nu pas beseffen wat er op hen af komt. Deze zomer is de Mid Term Review vanhet college van Gedeputeerde Staten en daar komt het reconstructieproces ook aan de orde. Een soort halftijdse evaluatie. Voor de leden van de commissie RM reden om de voorzitters vand e reconstructiecommissies eens uit te nodigen voor een gesprek.

En zo geschiedde. En ik viel er halverwege in. Midden in een uiteenzetting van de voorzitter van het gezelschap voorzitters. Dat gezelschap, zo had ik het idee, bestond voor het grootste gedeelte uit gepensioneerde oud-bestuurders, voornamelijk van CDA- en VD-huize, al zat er één partijloze tussen.

Ik heb dit onderwerp altijd een beetje afgehouden, een luxe voor iemadn uit een grote fractie. Maar omdat Spencer Zeegers niet kon en Veerle Sleegers anders als enige SP-vertegenwoordiger aanwezig was ben ik aanegschoven. Niet dat ze het niet zonder mij afkon, integendeel.

Het probleem is dat die voorzitters een rol hebben. En die bestaat voornamelijk uti het bewaken van het proces en het ten uitvoer brengen van de afspraken die gemaakt zijn. Een politieke discussie voer je niet met hen. Maar aan dat hele proces ging wel een ellende vooraf. Iets wat de SP tot een heel ander standpunt heeft gebracht over de landbouw dan de meeste andere partijen.

Het vreemde gevoel bekruipt je steeds dat je eigenlijk heel andere zaken aan de orde wilt stellen. ‘Het reconstructieproces moet vooral doorgaan’ en ‘afspraak is afspraak’. Terwijl wij de hele discussie rond gezondheidsrisico’s van de intensieve veehouderij aan proberen te zwengelen en het eens zijn met de mensen achter het burgerinitiatief Megastallen Nee!

We waren er in elk geval bij en gaan binnenkort eens op bezoek bij een reconstructie-commissievergadering. Eens zien hoe het er daar aan toe gaat.

Geef een reactie