Gisteravond, 18.00 uur, voor de San Salvatorkerk in Orthen. Regen en de kerk op slot. Niet de kerk maar het parochiecentrum bleek de dialoogtafel te herbergen. Eén bekende stond op de lijst, enkele hadden een bekende naam, maar die had ik nooit eerder ontmoet.

De bekende was Roos Kapteijns van het Gehandicapten Platform. Lang geleden samen op school gezeten. Verder aan tafel: één van de voorgangers van de Grote Kerk (Peter van Helden), Jeroen van de Ven (architechtenbreau Tarra), Janne Krop (coördinator daklozenopvang Tilburg). Gespreksleider was Nico Hopman, bestuurslid van Basta!.

Er blijken al snel meer verbindingen tussen mensen te bestaan dan ik op voorhand had verwacht. Dominee Peter van Helden bijvoorbeeld, heeft net als ik jaren in Rotterdam gewoond en was daar één van de initiatiefnemers/organisatoren van de Dag van de Dialoog.

Het gevaar dat ik voorzag bleek gegrond: allemaal mensen uit het Bossche overlegcircuit gaan aan tafel. Maar ondanks dat ik me erop verheugd had om met mensen van verschillende achtergronden aan tafel te gaan (de msokeetafel leek me wel wat), was het met deze groep ook heel interessant.

Een ander gevaar lag ook op de loer. Met een aantal mensen die actief zijn in de stad gaat het als nel over de grote zaken en niet over het straatniveau. Voorbeeld. Gevraagd naar welke droom je nog in je stad verwezenlijkt wilt zien, antwoordde Janne Krops dat ze haar buren d.m.v. een barbecue weer wil laten kennen.

Een politicus of een stedebouwkundige, en ook de coördinator van het Platform Gehandicapten komen met heel andere verhalen. Maar er ging zo veel meer over tafel. Hoe komt het dat je bij al die overleggen overwegend witte mensen van rond de veertig aantreft? En waar zijn de jongeren? Bijven die hangen in de virtuele wereld? Of worden ze ook actief als iets hen écht raakt?

En ook over de politiek, onvermijdelijk bijna. Maar ik ben ook maar een mens. Maar een enkele deelnemer had duidelijk niet zo’n hoge pet op van politici. Maar ieder zijn vak natuurlijk. Zonder bestuur komt er ook weinig van terecht (ik ben in elk geval geen anarchist). Als toetje mochten we nog de vraag beantwoorden wat we zouden doen met de Essentgelden.

Ik kon het niet laten even uit te leggen welke keuzevrijheid je hebt als gemeente of provincie bij de besteding van je geld. En dat de leuke dingen vroeger grotendeels betaald werden van de winstuitkeringen van Essent. Alles uitgeven betekent dus minder structurele inkomsten in de toekomst.

Was het zinvol? Zeker. Voldeed het aan mijn verwachtingern? Nee, die waren simpelweg anders. Ik dacht met meer verschillende culturen aan tafel te zitten. Maar voor een eerste keer was het zeker wel geslaagd en volgend jaar hoop ik weer van de partij te zijn. Vrijdag is er nog een afsluitende avond in de Azijnfabriek.

Klik hier voor meer informatie over de Dag van de Dialoog.

Geef een reactie