20090809_biesbosch_centrale

Even een kort blogje over woensdagavond. Ik was bij de vierde informatiebijeenkomst over de nieuwe Structuurvisie (lees hier wat achtergronden), in het Willem II-stadion in Tilburg.

We zijn met de Structuurvisie in een beslissende fase beland. Een gedeelte is al afgerond (Provinciaal Waterplan), van een gedeelte is d einspraak al afgerond, één gedeelte is net d einspraak ingegaan en de laatste fase gaat over enkele maanden de inspraak in. En na inspraak komt besluitvorming (door Provinciale Staten).

Waar kunnen het beste woningen worden gebouwd? Hoeveel ruimte is nodig voor bedrijventerreinen? En waar dan? Op welke plekken kunnen we extra natuur maken? In de structuurvisie staat wat de provincie graag wil. En hoe zij dat voor elkaar wil krijgen.

In de zaal heel veel ambtenaren (de grootste groep), boeren, buitenlui, gemeenteraadsleden en wethouders en slechts 2 leden van Provinciale Staten.

Wat me vooral opviel was dat een paar belangstellenden uit verontrusting over megastallen waren gekomen. Daarover werd wel gesproken in de inleiding door Gedeputeerde Van Heugten, maar vragen werden doorgeschoven naar de themagroepen. Eenmaal in de themagroep landbouw werd men uitgenodigd voor een ‘discussie bij de borrel’. Want de Structuurvisie gaat niet over de landbouw Ontwikkelings Gebieden (LOG’s) en megastallen, was het antwoord.

Ik hoop één ding: dat we niet dezelfde fout gemaakt hebben als bij de Reconstructie van het platteland. Daar moeten we nu (jaren later) concluderen dat we de burgers vergeten zijn te betrekken bij het proces. En  hoewel ik weet dat bij de Structuurvisie overleg tussen democratisch gelegitimeerde organen (zo werden de gemeenten, provincies en waterschappen genoemd) is geregeld, en dat er advies kan worden gevraagd (meer niet) van belangenorganisaties, ben ik bang dat bezorgde brugers dáár tussen wal en schip gaan vallen.

Boeren en bedrijven zijn uitstekend georganiseerd en ten dele al ondemocratisch vertegenwoordigd in de waterschappen. Burgers in het buitengebied minder. Ik vrees dat daar een schoentje gaat wringen.

Ik heb me op dit onderwerp altijd een beetje afzijdig gehouden uit zelfbescherming. Het is een enorm veelomvattend onderwerp, waar veel specialistische kennis voor nodig is. Als ik daar in duik, vrees ik dat ik mijn gezondheid geweld aandoe. Maar ik hoorde wel weer veel interessants, met raakvlakken aan onderwerpen waar ik wél woordvoerder voor ben (water, milieu). Blijft lastig…

Op de foto: zware industrie grenzend aan Nationaal Park de Biesbosch.

 

Geef een reactie