2016: nieuwe ronde, nieuwe kansen

Het was een bijzonder jaar 2015, allerminst saai. Noch op het persoonlijk vlak, noch op het wereldtoneel. En aangezien goede voornemens niet altijd voornemens blijven, ook een vooruitblik op 2016. Met een goed voornemen: positief zijn.

Donkere dagen

Kerstavond heb ik wat vrienden op facebook laten schrikken met een nogal boude hartekreet aangaande mijn gemoedsstemming. Ik heb het niet zo met kerstmis, het over de top gegroeide christelijke feestje. Ja, ik heb een kerstboom staan (was dat niet een overblijfsel uit de Germaanse tijd?), sowieso heeft de kerk de zonnewende gekaapt voor eigen gebruik.

Het kerstgejengel op de radio, alle publieke televisiezenders die rond kerstmis plots gekaapt lijken door de EO en trawanten. Zelfs de algemene omroepen nodigden gospelkoren uit en bespreken de religieuze inhoud van hun gezangen. Kortom, geen ontkomen aan, en daar betaal ik als heiden ook vrolijk belastinggeld voor. Eén religie-vrije tv- en radiozender is toch niet teveel gevraagd van mijn centen?

Enfin, tel daarbij op dat het afgelopen jaar beslist niet saai was; familieleden en vrienden die vochten tegen kanker; ik zat kerstavond alleen thuis aan te hikken tegen die muur van ellendige kerstmuziek en -programma’s en het vloog me even naar de strot. Hoe vervloekt facebook bij vlagen ook is, de lieve reacties op mijn hartekreet maakten weer veel goed. Het kwam zoals meestal ook weer in orde met mijn gemoedstoestand, al heb ik er dit keer flink mijn best voor moeten doen.

Nog dagen erna vroegen vrienden of het weer ging met me, hoe lief is dat? Nee, mij hoor je niet klagen over de sociale media.

Goede voornemens

Goede voornemens halen de eindstreep zelden. Maar mij is het dit jaar wel gelukt. IJdelheid hielp me een handje. Vóór mijn vijftigste wilde ik die extra kilo’s kwijt die ik had gespaard na een operatie in januari. Weken mocht ik niet meer dan een beetje lamballen. Voor de niet-Brabanders: niets doen. Funest voor je gewicht in deze levensfase. Gezond eten (vlees en vis heb ik ruim drie jaar geleden verlaten) deed ik al, maar sporten was als vloeken in de kerk.

Als de ijdelheid toeslaat dan wil je wel, dus deze zomer ben ik eraan begonnen: aquafit tussen de dames en af en toe een heer, de meesten stukken ouder dan ik. Dan helpt het als je al tamelijk gedisciplineerd gezond eet. Die kilo’s ben ik weer kwijt en dat wil ik ook graag zo houden in 2016.

Als het in 2015 lukte, moet het ook in 2016 lukken, dus gooi ik er nog maar een goed voornemen tegenaan: positiviteit uitstralen.

Zwijgende meerderheid is positief

Eén van de lichtpuntjes aan het einde van dit bewogen jaar is dat ik – en grote kans u ook – behoor tot de zwijgende meerderheid. Nou ja, tot de meerderheid. Want zwijgen is niet zo aan mij besteed. Ik ergerde me al langer groen, geel en nazibruin aan alle roeptoeters van met name extreem-rechtse zijde van het politieke spectrum.

En wat bleek onlangs: die geblondeerde ophitser en zijn volgelingen schreeuwen wel hard en krijgen ook veel aandacht in de media, maar ze behoren tot een minderheid in ons land. De meeste mensen vinden namelijk wél dat vluchtelingen opgenomen moeten worden in Nederland. Aangezien ik een boontje heb voor minderheden, vind ik wel dat er geluisterd moet worden naar de stem van minderheden. Maar als die stem kracht wordt bijgezet met aanslagen op asielzoekerscentra, moskeeën en vergaderingen van gemeenteraden, dan bekoelt mijn liefde snel.

Mij bekroop het afgelopen jaar steeds meer het gevoel dat het land waar ik ooit zo trots op was, aan het verworden was van een vrijgevochten natie tot een gesloten bunker, angstig voor de buitenwereld. Omdat politieke partijen van PvdA tot VVD – bang voor virtueel verlies van de kiezersgunst en dus ook macht – steeds meer de extreemrechtse agenda van de PVV gingen kopiëren, leken zij de nieuwe realiteit in ons Koninkrijk te representeren.

Maar nu weten we dat we met zijn bijna allen stiekum héél anders dachten over bijvoorbeeld de opvang van vluchtelingen. Er gloort weer hoop.

Mijn voornemen voor 2016 is dan ook om minder vaak op de sociale media aandacht te schenken aan de fratsen van staatsgevaarlijke Geert W. en zijn trawanten, want: hoe meer aandacht, hoe krachtiger het verzet door een schreeuwende en steeds gewelddadiger opererende minderheid. Vanaf 2016 meer aandacht voor de genuanceerde meerderheid die de angst van zich afwerpt en het zwijgen doorbreekt.

Mijn wens: open uw mond, laat uw stem horen. Laten we ons in 2016 bevrijden uit die enge houdgreep van de schreeuwende, bij vlagen zelfs terroristische minderheid. Willen we meer of minder extreem rechts gewauwel en geweld in dit land? Juist: minder. Mond open dus. En samen zorgen we dat de zwijgende meerderheid van zich laat horen. Dat ons volk zich wél om ontheemden ontfermen wil, niet bang is voor moslims.

Ik wens mijn naasten en ieder die dit leest een strijdbaar, positief 2016.

Symphoricarpos albus

  • Jolanda
    december 28, 2015

    Amen!

  • Wim Creemers
    december 29, 2015

    Zo ken ik je weer!

  • Toos Aarsel
    december 29, 2015

    Hallo Ron,

    Mooi eerlijk stukkie!
    Ik wens je naast positieve strijdbaarheid ook warmte wat rust en veel liefde in 2016

  • Jan van Velthoven
    december 30, 2015

    Nieuwe kansen? In de uitdrukking ‘kutkerststemming’ zit daar geen kiem in voor een nieuw Bijoux-chanson?

    • Ron van Zeeland
      december 30, 2015

      Zo had ik het nog niet bekeken, ik zal bij mijn partner in crime eens een klootje opgooien. I.h.k.v. de genderneutraliteit had ik een megakutklotekersthumeur. Maar kutkerststemming allitereert leuker.

  • Marc
    januari 15, 2016

    Hoi Ron,
    Ben het helemaal met je eens! Op naar een religievrije zender zonder kerstmuzak! En ik snap ook niet dat die roeptoeter zoveel aandacht krijgt, want om een echte vakvrouw te citeren: ‘Wir schaffen das!’ Ik wens je (en manlief) een goed 2016 met veel ruimte voor de sprekende meerderheid! Marc

Schrijf hier je reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *