Monumenten

Gepubliceerd op 0 reacties 2 minuten leestijd 82 x bekeken

Gisteren heb ik een werkbezoek gebracht aan de NV Monumenten Fonds Brabant, een andere manier om monumenten op te knappen en te herbestemmen.

Dat is echt het leuke aan het woordvoerderschap cultuur en sport, je ziet nog eens wat. Ook als milieuwoordvoerder kwam ik op mooie plaatsen, maar cultuur en sport is een ander verhaal, letterlijk. Gisteren dus een gesprek op verzoek van de NV Monumenten Fonds Brabant (MFB), op mijn verzoek op lokatie. Het provinciehuis is mooi, maar daar kom ik vaak genoeg. Ik vind het prettiger mensen in hun werkomgeving te spreken. En bovendien krijg je zo meteen een kijkje in de keuken.

Het gesprek kwam op initiatief van Peter Stutvoet, directeur van het MFB. Het MFB werkt op een commerciële basis samen met overheden als de provincie en andere partners. Het koopt panden aan, restaureert ze en probeert ze te verhuren. Op deze manier moet monumentenbeheer renderen, zichzelf bedruipen.

Monumentenbehoud kan nooit helemaal zonder overheidssteun, nu is dit in de vorm van een lening door de provincie Noord-Brabant, het MFB hoopt dit te kunnen omzetten in aandelen. Want ook hier wordt de crisis gevoeld.

Herbestemming is niet altijd eenvoudig, omdat historische panden niet altijd aan de moderne arbo-eisen kunnen worden aangepast. Daarnaast wil met name de RK-kerk nog wel eens eisen stellen aan een nieuwe bestemming, iets wat een renderende herbestemming in de weg staat.

Lutherse Kerk
Voormalige Lutherse Kerk aan de Verwerstraat in Den Bosch, verworven door het MFB.

Gelukkig sta ik niet alleen in mijn kritiek dat we als provincie ook best wel eens ‘nee’ mogen verkopen als die eisen restauratie van religieus erfgoed in de weg staan. Het staat buiten kijf dat met een voormalig gebedshuis met respect dient te worden omgegaan, en weinig mensen kunnen zich een Brabant voorstellen zonder kerktorens als baken in het landschap. Maar wie geld vraagt voor restauratie kan niet altijd over zijn graf heen regeren.

Na het gesprek met Peter Stutvoet (in een gerestaureerd project De Camere) hebben we een kijkje genomen bij de gerestaureerde woningen in de Putgang in Den Bosch.

Terwijl ik stond te wachten werd ik aangesproken door een heer die in een edelsmederij had gewerkt in de Putgang, hij had er 50 jaar gelden ook nog gewoond à twee gulden vijftig per week (inclusief gas). Hij vertelde honderduit. Was in 1956 uit Hongarije naar hier gekomen, hij had in de edelsmederij onder andere aan de haan op de toren van de Sint Jan gewerkt. Wist ook nog wat sappige verhalen te vertellen over de Korte Putstraat (hij ging vroeger wel eens uit nieuwsgierigheid met vrienden kijken in de homokroeg – wist hij veel tegen wie hij het had).

Dit gaf de ochtend weer wat extra kleur, echte verhalen bij een gerestaureerd steegje.

Reageren?

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Er zijn nog geen reacties geplaatst.