Megastallen – volkslied – gouden handrukken

het provinciehuis vandaag
Een drukke dag vandaag op het provinciehuis. Veel geschuif met commissieleden. Zelf zat ik met Veerle en Spencer in de commissie Ruimte & Milieu waar de megavarkensstallen een belangrijk onderwerp was. Spencer moest om 12.00 uur naar de commissie Bestuur & Middelen waar hij het woord zou voeren over de gouden handdrukken. Eerder verdedigde Wouter daar het SP-standpunt over het volkslied.

 

Bestuursakkoord
Eerst maar eens mijn eigen commissie. Ik merk aan mezelf dat ik telkens weer een beetje gespannen begin en gaandeweg scherper wordt en lekkerder in mijn rol. Het is nog steeds wennen dat we als grote partij kritischer bekeken worden op onze bijdragen. Ik mocht na het CDA voor de SP het spits afbijten. Ik voerde het woord over het hoofdstuk ‘Schoon Brabant’ van de uitwerking van het bestuursakkoord. Het bestuursakkoord geeft in hoofdlijnen weer waar het nieuwe college van Gedeputeerde Staten naar toe wil met Brabant. Het was me opgevallen dat het mooie vergezichten bood, maar op veel punten weinig concreet was. Waar het wel concreet werd, was ik het vaak niet met ze eens.

Hier in het kort mijn aandachtspunten.

  • Om te beginnen heb ik het over de Brabantse Wal gehad. Er wordt daar een industrieterrein (Maintainence Valley) gepland. Ik heb bedenkingen geplaatst bij de ‘verweving tussen stad en ommeland’ zoals het lekker cryptisch werd omschreven. Als het aan de SP ligt komt er geen aantasting van de waardevolle natuur daar.
  • Goed voorbeeld doet goed volgen: milieuvriendelijk wagenpark voor gedeputeerden; led-verlichting i.p.v. grote schijnwerpers voor aanlichting provinciehuis; meer biologische producten in het bedrijfsrestaurant.
  • Niet meebetalen aan luchtwassers; negatieve gevolgen intensieve varkenshouderij moeten worden doorberekend in winkelprijzen.
  • Meer lef tonen i.p.v. proefprojecten. Kijk naar Vlaanderen waar 50.000 autobezitters hun wagen inruilen voor een busabonnement.
  • Graag groene geluidsschermen langs de A59 bij Drunen.
  • Juist wel stimuleren van kleinschalige duurzame energieopwekking bij particulieren en een betere terugleververgoeding voor huishoudens en boeren die meer energie produceren dan ze zelf verbruiken.
  • Handhaving van regels bij bedrijven; Bedrijven niet zichzelf laten controleren.

Voor het laatste punt kreeg ik steun van Annegien Wijnands van de PvdA. VVD’er Jan Verhoeven steunde mijn pleidooi voor een betere terugleververgoeding voor mensen die duurzame energie produceren d.m.v. zonnepanelen of mestvergistingsinstallaties. ‘Een nieuwe coalitie in de maak’, werd er gegniffeld.

Annegien Wijnands van de PvdA

Megavarkensstallen
Veerle heeft dit punt als verkennende discussie op de agenda laten zetten. De megastallen zijn ook wel bekend als varkensflats. Echt tijd voor een goede discussie was er niet, de vergadering liep al danig uit en enkele commissieleden moesten overstappen naar de commissie ‘Volkslied & Gouden handdruk’. Toen gedeputeerde Rüpp een heel verhaal af begon te steken waar bijna geen speld tussen te krijgen viel (daar is hij goed in), had hij het op een gegeven moment over een reeks van voorwaarden waaran getoetst werd bij vestiging van een (boeren-)bedrijf. Eén ervan was dierenwelzijn. Dat woord wordt te pas en te onpas in de mond genomen, maar in de praktijk gebeurt er weinig. Ik had aanvankelijk de indruk dat mijn interruptie weinig uit had gehaald, maar van Birgit Verstappen van de Partij voor de Dieren begreep ik dat het voor het eerst was dat Rüpp had gezegd in een vergadering wat hij onder de norm voor dierenwelzijn verstond: de Europese regels en landelijke wetten. Kortom, hij gaat niet verder dan de minimale geldende eisen. Dat is tenmisnte helder.

Dat er wat minder parlementair taalgebruik voor nodig was en een commissievoorzitter die me probeerde af te hameren, neem ik maar op de koop toe. Ik had mijn interruptie ingeluid met “U (RüPP) kunt ons wel proberen onder de tafel te lullen…”. Achteraf dacht ik wel even of ik dat zo kon maken, maar er kwam ook iemand van de collegepartijen naar me toe die vond dat ik het zo goed had gezegd.

Aloysia Jetten van de Brabantse Partij

Volkslied & gouden handdruk
In de andere commissie was het ook druk. Daar werd op voorstel van de SP over het volkslied gesproken. Speciaal voor de gelegenheid had Aloysia Jetten van de Brabantse Partij een passende blouse aangeschaft. Het einde van het (volks-)liedje is dat er geen volkslied komt. Een krappe meerderheid van CDA, PvdA, D66 en ChristenUnie/SGP stemde tegen het SP-voorstel om een onderzoek in te stellen naar de mening van Brabanders naar de wenselijkheid van een volkslied. Zie hier voor het persbericht van de provincie.

Ook ons voorstel om de Zuidelijke Rekenkamer de riante vertrekregelingen van enkele slecht functionerende ambtenaren heeft het niet gehaald. De fractievoorzitters gaan nu de vier gevallen die onlangs naar buiten kwamen na een WOB-verzoek van het Brabants Dagblad, onderzoeken. Dit wordt vervolgd, in elk geval in de vergadering van Provinciale Staten van 5 oktober. Zie hier voor het persbericht van de provincie.

This Post Has One Comment

  1. Even over de varkensstallen,

    U heeft het over het niet meer doen dan de eisen. Alsof er een paar eisen zijn. Als aan elke industrie zoveel eisen werden gesteld als aan de bio-industrie zouden onze milieuproblemen al zijn opgelost. De subsidies voor dierenwelzijn komen in Nederland niet bij de boeren terecht maar blijven ergens tussen de slagerij en supermarkt hangen. Toch zijn het de boeren die tot gigantische investeringen zijn gedwongen en deze dus uit eigen zak hebben betaald. Dus hou alstublieft op over de minimale eisen die worden ingewilligd. Het gaat toch om het dierenwelzijn, of dat nu in een kleine of in een grote stal is maakt toch niet uit. De grote stallen zijn bittere noodzaak voor de boeren doordat de marges zo klein zijn, door de hoge investeringen en de contstante negatieve beeldvorming uit de politiek en de publieke opinie. de publieke opinie die schijt heeft aan dierenwelzijn en een lekker stukje hormonenvlees uit Thailand blijft kopen. Dierenwelzijn is een goede zaak, maar zou het niet eens tijd worden dat u als overheid en vooral de moralistische consument ook eens mee gaan betalen aan het dierenwelzijn. Het komt nu allemaal behoorlijk hypocriet over!

Geef een reactie