Boodschappen


Eigenlijk waren we van plan om traditiegetrouw de kerst te ontvluchten naar een oord waar van kerstmis weinig te merken is. Maar, gisteren moe opgestaan en eigenlijk geen zin om weg te gaan.

En dus maar een dagje lui op de bank gehangen. Beetje televisie gekeken, stukje krant gelezen. Niets bijzonders. Wel wat interessants op televisie gezien overigens. Naast de traditionele kerstboodschappen, werd door de AVRO opnieuw ‘Een nieuwe jas voor Toon Hermans’ uitgezonden.

Toevallig had ik net deze week op youtube een video van de hand van Erwin Olaf gezien. Mathilde Santing die ‘De appels op de tafelsprei’ van Toon Hermans zingt. In een prachtige videoclip waar Toon ontroerd van raakte. Jammer dat zijn commentaar achteraf hier niet te zien is, maar ik kreeg er toen (en gisteren weer) een brok van in mijn keel. Kijk maar:

Wie ook geen patent heeft op een vrolijke noot met de kerst is onze koningin. Ze slaat wat mij betreft wel de spijker op zijn kop (even de christelijke inleiding wegslikken en dan doorluisteren). Ik vond ze opvallend scherp dit keer. Het leek ook wel of ze steeds als ze een punt wilde maken even opwipte van haar stoel. Mijn eerste gedachte was dat dit bedoeld was voor de aanhang van Wilders cs, zonder overigens een naam te noemen. Ik kan me grotendeels in deze boodschap vinden. Dit vertelde Beatrix gisteren:

Echt vrolijk werd ik niet van de reacties die ik al  snel las op de webstek van het NRC. Goed begrepen, alleen niets geleerd. Of ik heb een totaal andere toespraak gehoord, óf Nederland is inmiddels zo verdeeld in twee kampen die per definitie niets goeds meer van elkaar kunnen horen. Ik word een beetje triestig van al die reacties. Sommige mensen zijn zo blind van haat tegen alles wat buitenlands of moslim is, dat iedereen die er iets over zegt accuut niet meer begrepen wordt omdat de werkelijke boodschap niet meer binnenkomt. Jammer, jammer. In tegenstelling tot veel mensen verlang ik bijna terug naar de tijd dat niet alles meteen werd uitgesproken. Niet dat dát allemaal goed was, maar in elk geval leefden we wat vreedzamer samen dan tegenwoordig.

Hoe was het ook al weer? Vrede op aard en in de mensen een welbehagen…

Ik hoop dat iedereen ondanks deze wat zwaarmoedige afsluiting er toch wat moois van maakt vandaag. Morgen is het weer ‘gewoon’ donderdag, even volhouden nog.

This Post Has 2 Comments

  1. Goh, mij toch een keer vertellen hoe je die filmpjes op je blog krijgt. Het wil mij vooralsnog niet lukken hoor.

    Grtjs

  2. Hallo Ron,
    Via een schoolvriendinnetje van vroeger kreeg ik dit schitterende clipje toegestuurd (waar ik al sinds de kerstdagen naar zoek). Ik heb die uitzending ook gezien en was erdoor diep geraakt. Nu nog krijg ik er tranen van in mijn ogen, zo mooi…..Hartelijk dank dat je anderen laat meegenieten van zoiets moois.
    Irene

Geef een reactie