Bijkomen in Berlijn

De eerste week in Berlijn zit erop. Berlijn, maar geen blogs? Ik moest eerst bijkomen. En er gebeurde het één en ander. Over AidsCare, begraafplaatsen en queer Neukölln.

Eén & ander

Laten we daar maar eens mee beginnen. De poezen hielden zich voorbeeldig, zo zeer dat Lola begon te blazen naar Barrie. Alsof ze thuis was. Bij aankomst moest ik mijn repertoire aan boos Duits vocabulaire aanspreken: ons appartement was dubbel geboekt en we stonden pas ingeboekt vanaf de volgende dag. En dat terwijl ik in november speciaal ben gaan kijken, en dit was het enige bruikbare appartement waar ook twee katten het een maand vol zouden houden. Om zeker te zijn nog gemaild na de boeking, en de bevestiging gekregen dat alles in orde was.

Hij kon me een appartement aanbieden van 40 m2 (voor dezelfde prijs uiteraard) of de boeking ongedaan maken. Werkelijk waar. Ik werd boos. Gelukkig was de schoonmaakploeg er die zei: “Waarom geef je ze niet tot en met woensdag het bovenste appartement?” ter info: heel groot (met nogal wat gebreken) en een plat dak waar je ú tegen zegt, mét jacuzzi (maar vies). Na veel aandringen kregen we dit tot ‘ons’ appartement vrijkwam.

De poezen konden via het terras de daken op.

Woensdag wachtte ik op een telefoontje van de directeur van een grote Nederlandse organisatie over de uitslag van de twee sollicitatiegesprekken voor een adviespanel. In plaats van een telefoontje ontving ik een standaardmail in het Engels (!). Wel mocht ik een afspraak maken voor een kort telefoongesprek. Ik ben helaas afgewezen (kan gebeuren), maar zij hebben afgedaan voor mij.

AidsCare

Last but not least: Deze week kreeg ik voor de zoveelste keer de vraag uit Cambodja of we weer nieuwe hulpzaken in behandeling nemen. Ik trek het niet meer om telkens nee te moeten verkopen omdat we niet in staat zijn fondsen te werven. Daarom heb ik de vrijwilligers van AidsCare laten weten dat als er op 1 oktober geen penningmeester is gevonden, ik ermee stop. De secretaris/boekhouder is al 8 maanden door ziekte uitgeschakeld en we doen het al een paar jaar zonder penningmeester. Het gaat niet langer zo.

Berlijn

Berlijn Neukölln
Barrie en Lola op het kale balkon.Rechts de Flughafenstraße naar Tempelhof.

Echt settelen doe je niet als drie dagen later weer moet verkassen, maar slapen deed ik des te meer de eerste dagen. Ik had aardig wat in te halen, en nog. Woensdag daalden we 4 verdiepingen naar beneden, met als voordeel minder lang zon en een afgesloten balkon. We kijken uit op de U-Bahn Boddinstraße (U8, op het kruispunt Hermannstraße/Flughafenstraße. De laatste komt uit bij de voormalige luchthaven Tempelhof, thans een enorme groene vlakte. Ernaast ligt een prachtig park Hasenheide, op 5 à 10 minuten loopafstand.

Dus dat zit wel snor. Vanaf donderdag heb ik 9 dagen het rijk alleen en kan ik een beetje tot mezelf komen. Volgende week zie ik manlief weer in Leipzig, alwaar het pride is, of zoals men het hier noemt: CSD.

We zitten dus in Neukölln, een multi0culti-wijk waar ook aardig wat queer volk leeft. Een prettige mix, een beetje Rotterdam van voor de Grote Gentrificatie. We hebben een theetje gedronken in een zaakje op een begraafplaats:

Friedrichswerderscher Friedhof.

Oude begraafplaatsen zijn sowieso bijzonder, en dit zijn er wel drie bij elkaar. Wat me opviel: nabestaanden hebben geen idee wat ze planten op het graf van hun geliefden. Wat begon als een paar schattige plantjes is op veel plekken een ondoordringbaar oerwoud geworden.

Queer in Berlijn-Neukölln

Regenboog- en progress-pridevlaggen in het Reuterkiez in Neukölln.

Het ligt er maar aan waar je loopt in Neukölln, maar toen ik gisteren een wandeling maakte van Möbel Ölfe in Kreuzberg naar Silver Future kwam ik bovenstaand rijkbehangen complex tegen. Dat maakt wel dat je je thuis voelt in een buurt. Beide kroegen zijn uitgelezen queergelegenheden. Helaas zit er niet meer in dan naar mooie mensen te kijken, want als je alleen op pad gaat vind je weinig anschluss. Bij Silver Future is wel meer te doen, binnenkort maar eens kijken of Queer Comedy ook echt om te lachen is. Enfin, opa lag weer voor middernacht keurig op bed.

Tot zover voor vandaag, later meer vegan & öko.

Geef een reactie