Om het nieuwe jaar goed te beginnen: deel zoveel van de serie vegan Berlijn: o.a. Cambodja, Pakistan, Palestina/Israël en tenslotte een goed Grieks restaurant.
🇰🇭 Cambodjaans restaurant Angkor Wat
Zoals eerder beloofd: restaurant Angkor Wat, Cambodjaans eten in Berlijn. Op zich al bijzonder, helemaal omdat mijn Khmer weer opborrelde tot een dusdanig niveau dat ik de gastvrouw niet meer verstond omdat ze hele zinnen in het Khmer op me afvuurde. Maar nu over het eten. Een loempia is altijd een goede test of het lijkt op wat je in het land zelf ooit at. Helaas, dit is was een doorsnee loempia zoals je dat in veel Aziatische restaurants op je bord krijgt. In Cambodja kreeg ik niet de lekkerste loempiaatjes, maar dat kwam omdat ze vaak gevuld waren met paarse zoete aardappel.
Dus ik kon blij en teleurgesteld tegelijk zijn. Dan: zoals zoveel Zuidoost-Aziatische keukens zijn er weinig gerechten zónder een gefermenteerde vispasta. Voor de gelegenheid vroeg ik er niet naar maar ik had ook niet de indruk dat dit gebruikt was in mijn ‘karrie bon-laai’ (curry met groenten). Het was best aardig. Het leukste was weer even in mijn geliefde Cambodja te zijn, of zo veel als mogelijk is in Berlijn. Alle geluk dat Angkor Wat voor de verandering niet de zoveelste poging was van een goedbedoelende Vietnamese kok om eens wat anders te proberen.
🇵🇰 Pakistaans eethuis Shalimar
Van klussen word je hongerig en verdwijnt je zin om te koken. Van elke dag buiten de deur eten komt die zin vanzelf weer terug, maar da’s een ander verhaal. Ook in Rotterdam at ik wel eens een dal tadka in een Pakistaans restaurant om er vervolgens een stukje bot van een dier in te vinden. Ik was – onterecht – een beetje argwanend. Bij Shalimar serveren ze ook vlees, maar omdat het Berlijn is, is men gewend aan veganisten.
Als ik zeg dat we er al twee keer hebben gegeten dan weet u genoeg. Specialiteit is bathura, een brood dat door de hitte een ballon wordt. Even voorzichtig de hete lucht laten ontsnappen voordat je stukjes afscheurt om je curry of dal mee naar binnen te werken. Tenzij je je handen wilt verbranden.
Shalimar doorstond de dahl tadka- en de samosa-test glansrijk. Als ben ik er nog niet uit of de kok elke keer hetzelfde bedoelt met medium spicy. De eerste keer was het erg pittig, de tweede keer mocht er wel wat pittiger.
🇵🇸🕊️🇮🇱 🌱 Kanaan, Palestijns-Israëlisch én hummussexuel
Een langgekoesterde wens is in vervulling gegaan. Kanaan is een initiatief van een Israëlische ondernemer en een Palestijnse telg uit een beroemde familie die nog beroemdere hummus maakt. Het is een culturele dialoog waar iedereen zich veilig moet voelen (ook mensen uit de regenbooggemeenschap).
Aangezien je bij Kanaan zelden of nooit terecht kunt zonder te reserveren, stootten we ons niet voor de derde keer aan dezelfde steen. Om vervolgens in een vrijwel leeg restaurant plaats te nemen. Dat zich overigens snel vulde met gasten. Ik had er al eens hummus gehaald en die was heerlijk.
Maar… wees voorbereid (en dat waren wij duidelijk niet). Je krijgt een vast menu met een aantal gangen. We begonnen heel onschuldig met een zalig bloemkoolsoepje, begeleid met twee soorten brood (doe niet als wij en houd je in!). Gevolgd door een tafel vol mezze – allerhande meest koude gerechtjes. Wij dachten: hierna volgt een toetje en hier begingen we een grote fout. We bestelden extra brood voor bij de mezze.
De eerlijkheid gebiedt me te melden dat manlief niet zo gecharmeerd was van het voorgeschotelde, maar ik des te meer. Ik houd niet van zoete aardappel, maar deze enorme schijven geroosterde stukken ín het bakje hummus waren erg lekker. En vullend.
Toen bleek tot onze schrik er een gang met warme gerechtjes uitgeserveerd te worden. En ik had al beginnende buikpijn van al het schranzen. En nu komt het erge: de couscous met sojagehaktballetjes en champignons waren zó lekker dat ik niet kon stoppen. Zulk een lekkere couscous had ik nog nooit. De gerechten op de foto hierboven heb ik moeten laten staan, ik was bang te ontploffen en ik wilde het graag vredig houden. Het nagerecht was gelukkig klein, en na een lange rustpauze durfde ik dat wel aan.
Nog een pluspunt: men bood aan het niet genuttigde mee te geven voor thuis. Ik ga zeker nog eens terug (maar neem dan iemand anders mee.
🇰🇷 Koreaans snacken op de Ökomarkt Kollwitzplatz
Op de Kollwitzplatz in Prenzlauer Berg is elke donderdag een ekomarkt. Rond de kerst wat vaker, en zo liepen we er een aantal keer overheen. Niet alles is eko, er zijn ook kramen met leuke spulletjes, en veel eettentjes. Eén – vermoedelijk Griekse – dame verkocht allerlei salades en smeersels. Daar nam ik een bakje hummus en een bakje baba ganoush voor de ochtendboterham.
Bij een Koreaanse foodtruck had mennaast vlees- vishapjes ook een bun met ‘sojavlees’, uiteraard rijkelijk afgetopt met kimchi. Met die laatste deed ik mijn darmen waarschijnlijk een plezier, want het is gefermenteerde groente.
🇮🇹 Da Giorgo’s – goeie pizza met vegan kaas
Dat mag in de boeken: een Italiaans restaurant, om de hoek, (vermoedelijk) niet gerund door Italianen, met een goede keuze aan pizza’s met vegan kaas. De bediening was supervriendelijk, de pizza was erg lekker, wat moet ik er meer over zeggen? Mocht je in de buurt van Gesundbrunnen komen kan ik het aanraden. Hier vind je Da Giorgo’s.
🇩🇪🌱🌱☕️ Vegan Backyard in Kreuzberg
Bij Vegan Backyard kan je lunchen, taartjes eten en goeie koffie drinken. En allemaal plantaardig. Manlief is de zoetekauw en at Belgische wafels met kersen, ik nam een cherry sandwich waarvoor ik me eerst door een halve groentekraam moest eten. Zo rijkelijk gegarneerd dat het de hoofdrol bijna opeiste, maar wel een goeie begeleider bij de stevige kaasachtige tosti-sandwich.
🇬🇷 Op zijn Grieks (deel III): Taverne Athene
Drie maal is scheepsrecht voor de Griekse restaurants die ook vegan gerechten op de kaart hebben. Natuurlijk heb ik nog wat te zeuren, maar aan het humeur van de bediening bij Taverne Athene lag het in ieder geval niet. Gratis ouzo (2 x), en de ober zong mee met de Griekse muziek. Maar we kwamen voor het eten. Het voorgerecht spanakopitakia (probeer het eens uit te spreken) deelden we. Mooi filodeeg, gevuld met spinazie. De romige salade ernaast was ook lekker.
Taverne Athene gaat er prat op alles in eigen keuken te bereiden, dus ik ging voor de plantaardige mix grill. Toen het geserveerd werd herkende ik meteen de seitan flapjes nepvlees vermomd als gyros die je ook bij bijna elke shoarmatent krijgt voorgeschoteld (maar dan vermomd als shoarma). De bifteki was een kant en klare burger uit de supermarkt. Wel met verse kruiden, en dat vind je ook niet overal op je bord.
Er is een apart vegan menu, en ook op het reguliere menu staan vegan gerechten. Dus ondanks dat er tegenwoordig veel realistischer vleesvervangers verkrijgbaar zijn, staat Taverne Athene fier op de eerste plaats. Want de frieten waren wel vers en lekker.
Onderaan staat overigens Aplo aan de Torstraße vanwege niet te beren en ongeïnteresseerd personeel. Op twee staat Arethussa in de Panierstraße. Aardige bediening, behoorlijk wat vegan op de kaart, maa kan niet tippen aan Taverne Athena.
Meer trek? Klik dan hieronder op één van de twee plaatjes.
Lees hier de andere blogs over vegan eten in Berlijn.
