Queer Pride & CSD Berlin

Queer Pride & CSD Berlin 2023 was mijn eerste hier, en wat voor één. Ruim 500.000 deelnemers trokken door de straten van Berlijn. (mét video-impressie)

CSD -> Christopher Street Day

Wat wij Roze Zaterdag noemen – en tegenwoordig meer en meer Pride – wordt in Duitsland kortweg CSD genoemd, een afkorting van Christopher Street Day. En dat is weer terug te voeren op de Stonewall rellen, die dan weer begonnen na talloze politie-invallen in de Stonewall Inn dewelke zich bevond in jawel, de New Yorkse Christopher Street. Zo, nu bent u weer helemaal bij en kan ik verder met CSD Berlin 2023.

Je hebt Prides, en je hebt Prides. En CSD Berlin is er één die al lang op mijn verlanglijst stond. Er zijn er vast meer die heel groot zijn en waar je geweest moet zijn, maar Berlijn, de stad waar ik al zo vaak vertoefde, mocht eigenlijk niet ontbreken. Het rebelse Berlijn, waar een rel altijd op de loer lag en waar politiek nogal eens voor tweespalt zorgde. Daar is sinds een aantal jaar een oplossing voor: de grote CSD-parade van wagens en loopgroepen en het links-radicale zusje in Kreuzberg (waarover verderop meer).

In Taipei maakten we al een enorm grote Pride mee en ik gok zomaar dat de Berlijnse versie qua grootte ermee kan wedijveren. Onderweg kwamen we een klein gezelschap Taiwanezen tegen die bordjes omhooghielden met Ever been to Taipei Pride?, waarna meteen spijt had dat ik mijn Taiwanese Pride-shirt niet had meegenomen. Dat had ik dus wel, maar ik was alweer vergeten dát ik het speciaal voor de gelegenheid had ingepakt. Tja…

Er kan veel gezegd worden over de Berlijnse CSD, maar het was bovenal overweldigend. Zó groot was de stoet, dat we halverwege er twee uur tussenuit konden piepen voor een broodnodig slaapje om even later naar de eindlocatie te gaan bij de Brandenburger Tor en te zien dat er nog steeds groepen en wagens binnenkwamen. Kortom, we hadden niks gemist.

Zusters

Ik had me op nog iets voorbereid: in mijn koffer zat ook een habijt. Maar ik wist tevoren al dat ik niet het lef had om vanaf ons verblijfadres in Neukölln in vol zusterornaat de U-Bahn in te stappen. En dus legde ik contact met de Berlijnse zusterorde. Vermoedelijk doet hier dezelfde krimp voor als bij de religieuze nonnen, want tijdens de hele CSD spotte ik maar vier zusters.

En op mijn vraag waar men bij elkaar komt om zich te schminken bleek dat elke zuster dat thuis deed en op eigen gelegenheid naar de optocht ging. Zoals altijd komt berouw na de zonde, want op wat rode lippenstift na vond ik mezelf net iets te conformistisch aanwezig. Volgende keer graag wat meer lef, mijnheer Van Zeeland.

Oekraïne & Poetin

Er reden en liepen enkele groepen mee die refereerden aan de oorlog in Oekraïne. Eén van de wagens werd zelfs officieel door de Oekraïense ambassade in Duitsland ondersteund De leukste was wel de wagen die een gratis portie borsjt aanbood mocht Poetin onverhoopt zijn gaan hemelen.

Blije, vrije hetero’s. Of toch niet?

Het viel me op hoe vrij mensen hier zijn: niemand geeft een kik als er een bloot persoon voorbij loopt (niet dat ze zo massaal aanwezig waren). En ook transpersonen zijn niet te flauw hun littekens te laten zien, en dan bedoel ik met name de transmannen die hun borsten lieten verwijderen.

Maar ook m/v-stellen die nogal duidelijk stonden of liepen te tongen vielen me op. Het kán natuurlijk zijn dat ik niet zag dat het trans-vrouwen dan wel -mannen waren. En van die vermeende cis-heterostellen liepen er sommigen ook met een regenboogvlag. Kortom: schrijver dezes verkeerde tijdelijk in staat van verwarring.

En eigenlijk maakt het ook niks uit. Er werd gezoend en niet geramd.

Regenboogparafernalia

De eettentjes en kramen met regenboogparafernalia waren keurig verdeeld tussen de Brandenburger Tor en de Siegessäule: elke tent had aan beide zijden van het festivalterrein een plek. Wel jammer dat de lust om aan de CSD-doelgroep te verdienen er bij sommige uitbaters vanaf spatte.

Op de enorme vlakte was er nauwelijks een doorkomen aan. Aan weerszijden werden de parken benut voor mensen die de – relatieve – rust opzochten. En om hun behoeften te doen. Daar konden al die rijen met toiletten niet tegenop. We liepen tegen de stroom in naar het einde van de optocht, onderweg passeerden we diverse podia. Nog een geluk dat aan het einde een groot bord stond voor de deelnemende wagens: ‘Musik aus’. Ook zonder was er genoeg lawaai om gek te worden.

Wat er wel redelijk soepel doorkwam waren de ambulances. Van Brandenburger Tor tot Siegesäule en tot aan Nollendorfplatz zagen we zo’n zeven ambulances de menigte uiteen drijven. En eigenlijk op zulke grote bezoekersaantallen (zo’n 500.000 werd geschat) valt dat alleszins mee. Enfin, kijk zelf:

Queer Pride

Toen we weer huiswaarts keerden zagen we vanuit de U-Bahn een drukte van jewelste en heel veel politiebusjes met zwaailichten op de Oranienplatz. Ik wist meteen hoe laat het was en we besloten bij Kottbusser Tor uit te stappen om poolshoogte te nemen. Ik moet zeggen dat ik doorgaans erg gecharmeerd ben van de Berlijnse queer-cultuur. Zelf heb ik natuurlijk ook een tamelijk radicaal verleden wat dat aangaat.

De Berlijnse queer-cultuur is voor mij met name zo interessant omdat het alle patronen doorbreekt: de grenzen van de genders en seksuele patronen. De Internationalistische Queer Pride trok van Neukölln naar Kreuzberg alwaar een manifestatie plaatsvond die véél politieker en radicaler van aard was dan de CSD.

Van verre waren al de Palestijnse vlaggen te zien en ook zag ik iemand met de vlag van de voormalige Sovjet-Unie zwaaien. Je hoorden leuzen als ’Palestine will be free, from the river to the sea’. Wat vorig jaar nog tot klachten heeft geleid van een Joodse organisatie. De gedachte erachter begrijp ik ik wel, en die werd ook door een spreekster verkondigd: ‘We kunnen pas vrij zijn als iedereen vrij is’. En ik vind de illegale bezetting van de Palestijnse gebieden door de staat Israel óók foute boel. Maar er wordt wel aan cherry picking gedaan: het rijtje onrechtvaardige conflicten op de wereld is schier eindeloos. En ik vraag me serieus af waarom de Palestijnse autoriteiten niet werden opgeroepen tot gelijke behandeling (ik kan het gemist hebben).

Sovjetvlag & Oekraïne

Hoe verhoudt zich die sovjet-vlag tot het spandoek ’No peace under Russian occupation’? En zo lust ik er nog wel een paar. Ondanks dit alles vond ik het een vrolijk stemmende bende daar in Kreuzberg. Ik houd van drag queens en homononnen, maar ook van mannen én vrouwen én non-binaire mensen die aantrekken wat ze willen en zich tegelijkertijd nergens wat van aantrekken.

Er was nóg een verschil met de CSD: daar stond de talrijk aanwezige politie zich te vervelen. Bij Queer Pride stond een cordon oproerpolitie paraat. Saillant, want uniformen zijn verboden op deze bijeenkomst.

Bekijk hier alle foto’s van CSD & Queer Pride.

Geef een reactie