De zegen van Nashville

Wat kan ik nog toevoegen aan dat hele Nashville-gebeuren? Nou, wel wat denk ik. Ten eerste had ik een onverwacht en lang gesprek met een toen nog in-de-kast-homo uit orthodox-christelijke hoek. Ten tweede doet de tijd zijn werk met het ordenen van gedachten en emoties. Nadat de storm een week lang flink had geraasd, had er zich niet alleen een stormachtige ontwikkeling voorgedaan bij de genoemde jongeman, bij mijzelf vatte de gedachte post dat Nashville wel eens een zegen kon zijn in plaats van een vloek.

Zwarte Piet: Moet dat nou?

Moet dat nou? Die vraag kreeg ik dertig jaar terug geregeld als ik weer eens de barricaden op ging voor homorechten. De vraag kwam echt niet alleen van hetero’s die dat opzichtige homogedoe allemaal schromelijk overdreven vonden. ook mede-homo’s konden er wat van. Heteronormatief gedrag, schaamte voor het eigen gedrag. De discussies verbreedden zich later tot transgenders. En nu zie je parallellen met de discussie over zwarte piet.