Hiv-genezing: doorbraak?

Niet voor het eerst (en waarschijnlijk ook niet voor het laatst) wordt er een doorbraak gemeld in heronderzoek naar hiv-genezing.

Alle blogs i.h.k.v. studies naar hiv-genezing vind je hier.

Hiv-genezing d.m.v. mRNA-technologie

The Guardian maakt melding van het nieuws dat de onderzoekers zelf overweldigd heeft. Zoals bij de meeste lezers wel bekend, pakken de huidige hiv-emmers actieve virusdeeltjes aan, maar wat nog niet lukt is om de slapende hiv-virusdeeltjes die zich schuil houden in onze cellen, te bereiken en te elimineren. Daarom wordt dit ook wel functionele genezing genoemd: stop je immers met je medicatie dan zullende de verstopte en slapende cellen weer actief worden. Bij steriliserende genezing is álle hiv uit je lichaam verdwenen en heb je geen medicatie meer nodig.

Met behulp van mRNA-techniek is het een onderzoeksteam uit Melbourne gelukt om het hiv-virus in witte bloedcellen zichtbaar te maken. Dit is nodig om de volgende stap te kunnen zetten naar verwijdering van de slapende hiv-virusdeeltjes.

Deze week vier ik mijn 25-jarig hiv-jubileum. Ten minste: zo lang wéét ik dat ik positief ben. Waarschijnlijk ben ik al enkele jaren eerder geïnfecteerd geraakt. En in al die jaren zijn er met veel aplomb de nodige doorbraken gepubliceerd. In hoeverre dit onderzoek leidt naar de door velen zo gewenste (steriliserende) genezing zal de toekomst uitwijzen.

Wakker schudden -> doden

Onder de naam Shock & Kill (soms ook Shock & Awe genoemd) loopt er momenteel een vervolgstudie waaraan ook het Erasmus MC meedoet. De theorie is dat je de slapende hiv-virusdeeltjes wakker schudt waarna ze vernietigd kunnen worden. Hierover interviewde Fred Verdult in 2021de onderzoekers Shringar Rao, Henrieke Prins en uw bloggende patient over de zoektocht naar genezing van hiv:

Wil ik genezen?

Die vraag stelde ik me menigmaal. Voor iemand die niet hiv-positief is klinkt dit wellicht vreemd in de oren. Op het moment dat hiv 100% uit mijn lichaam verdwenen is, kan ik óók weer besmet worden. En dan mag ik dat weer wereldkundig maken, met alle mogelijke oordelen van dien. Uiteraard kan ik besluiten PrEP te gaan gebruiken als preventie, maar dan slik ik nog steeds – afhankelijk van hoe ik het wil inzetten – een afgeleide van hiv-remmers.

Daar komt bij dat ik nog heel scherp op mijn netvlies heb hoe het er 25 jaar geleden aan toe ging. Voor de jongeren onder jullie: er was nog niet superveel keuze aan hiv-remmers, en het waren veel pillen per dag met meer bijwerkingen. Ik noem maar even die grote Crixivan-pil die ik met vet eten in moest nemen en waarvan ik binnen het haf uur moest braken. Waarna ik moest zien of die pil ook in de toiletpot was verdwenen, en zo ja: opnieuw vet eten en die pil. Binnen enkele weken had ik nierstenen als gevolg van die pillen waarna ik op een andere combinatie over moest stappen.

Pillen kreeg ik niet meer door mijn keel, dus was ik tweemaal daags met flesjes vloeibare medicatie in de weer. Ik herinner me de geur en smaak van AZT nog goed. Bijna dagelijks word ik teruggeworpen naar die tijd: ook de energiedrankjes die je zogezegd vleugels geven bevatten dezelfde synthetische aardbeiensmaak en -geur. Ik ga er nog van over mijn nek.

Eén pil per dag

Nu ik sinds een aantal jaar nog maar één maal daags één pil neem, voelt dat voor mij als de hemel op aarde. Wellicht als de gezondheidsvoordelen van echte genezing op lange termijn duidelijk zijn, zal ik het overwegen. Maar het is nog niet zo ver, en voorlopig is het voor mij goed zo.

Voor Hello Gorgeous interviewde ik in 2023 Maaike Noorman die promoveerde over de maatschappelijke effecten van hiv-genezing. Dat is een complex verhaal, want genezing heeft niet voor iedereen dezelfde impact: