Mijnheer Ron, juffrouw Sheilla

Tussen het pakken van de spullen door kijk ik naar de toespraak van de koning. We eten snel een frietje bij Bram op het Kruisplein, waar het vanwege de Keti Koti-feesten erg druk is. De ontboezeming over Sheilla die ik daar hoorde zag ik niet aankomen.

Mijnheer Ron

Terwijl manlief bestelt vraag ik buiten aan een dame of ik bij haar aan de picknicktafel mag gaan zitten. We raken vrijwel meteen aan de praat als een andere dame van in de zestig me aanspreekt met ‘Dag mijnheer Ron’ en vraagt of ze mag aanschuiven.

Mijn hersenpan maakt overuren want ik herken de dame met een duidelijk Brabantse tongval niet. Als ze plaatsneemt voegt ook de partner van de eerste dame zich bij ons en niet lang daarna voegt de mijne zich er ook bij, mét de bestelling.

Ik ben niet helemaal onbekend met het fenomeen herkend te worden, maar het was wel weer eventjes gelee. En dus vroeg ik maar meteen waar we elkaar van kennen. De connectie bleek Den Bosch te zijn én een gezamenlijke vriendin.

Het gesprek aan tafel ging over Keti Koti en de toespraak van de Koning toen de eerste dame vroeg of ik Indische roots had. Dat was me nooit eerder gevraagd, maar wel bijzonder.

Nadat het stel afscheid nam ging het gesprek verder over Den Bosch en de bijzondere geschiedenis van het COC aldaar (Den Bosch had 2 gescheiden COC-afdelingen: één voor vrouwen en één voor mannen met elk een eigen postbus en telefoonnummer). De Bossche dame was 11 jaar ouder dan ik. Toen ik als groentje binnenkwam begreep ik niets van die animositeit tussen mannen en vrouwen.

Juffrouw Sheilla

De dame wist zich veel meer te herinneren van mij dan ik kon bevroeden, en niet alleen over het COC. Veel van de vrouwen uit haar kennissenkring vielen op robuuste potten, terwijl zij vooral op heel vrouwelijke vrouwen viel. Ze liet zich ontvallen dat ze me ook vaak in travestie had gezien. Eén keer was haar zeer bijgebleven: onderweg naar een demonstratie zaten we tegenover elkaar in de trein. Ik in vol ornaat als Sheilla.

De ontboezeming die toen volgde zag ik niet aankomen. Zo vrouwelijk als juffrouw Sheilla kreeg ze niet elke dag onder ogen. Ze was er danig van over de kook geraakt, zei ze. Ik was me van geen kwaad bewust.

Meer Zeer Korte Verhalen vind je hier.