Het is Jazz in Duketown, en nu we er zo dichtbij wonen moesten we even. En we vielen met onze neuzen in de boter: Wouter Hamel speelde met zijn band een uur lang de sterren van de hemel!


Ik had nog nooit zo lang achter elkaar naar hem geluisterd, alleen zo af en toe een liedje op televisie of radio. Maar hij en zijn band waren echt lekker op dreef op de Bossche Parade.

Hij kreeg zowaar aan het eind het publiek aan het zingen. En over zingen gesproken, de hele band kan er wat van. Ik heb de tekst van zijn liedje over het stadje op de Veluwe (Epe?) niet helemaal kunnen volgen (Tiny town’of zo), maar het kwam erop neer dat er niets was dat hem trots maakte. Zijn teksten gaan nog ergens over, al lijkt hij niet altijd expliciet. Waar slaat Don’t ask dont tell feitelijk op? Als je weet dat hij homo is, kan je je er wat meer bij voorstellen.

Maar goed hij zingt mooi, de band speelt bevlogen, het was mooi weer en de kerkklokken van de Sint Jan die de mensen de late avondmis in probeerden te lokken werden door de toegift overstemd.

Geef een reactie