Nog één keer Essent (waarschijnlijk niet voor het laatst). De column van Ron Lodewijks in het Brabants Dagblad geeft alvast een voorbeschouwing van het verantwoordingsdebat. “Wie moet je naar huis sturen?”

Tel uit je Essent-winst

Unaniem heeft het provinciebestuur besloten om de Bra­bantse aandelen in Essent te verkopen aan RWE. De eensgezindheid werd woensdag als groot nieuws gepre­senteerd. Nimmer is ten provinciehuize een persbericht ver­spreid met de mededeling dat GS van Brabant in verdeeldheid heeft besloten.
Dat zou pas nieuws zijn geweest. Want een collegiaal bestuur is het altijd eens, ook al is dat niet zo. Een bestuurder die van mening verschilt met de anderen is het ergste wat het Hanja Maij-Weggen-collectief kan treffen. De laatste die een minder­heidsstandpunt verkondigde was PvdA’er Lambert Verheijen, maar dat is lang geleden.

Waarom dan toch zo’n grote nadruk op eensgezindheid? Dat werd direct duidelijk toen Onno Hoes voor het mediavolk ten overvloede de RWE- polonaise inzette, in een manhaftige po­ging zijn weifelachtige houding jegens de verkoop van de eeuw te begraven, dan wel het laatste restje weerstand van de opponerende VVD-fractieleider Mieke Geeraedts de kop in te drukken. Daartoe sprak en twit­terde deze liberale milieugedepu­teerde de onsterfelijke woorden: blij toe dat ik niet meer verant­woordelijk ben voor kolencentra­les en colporteurs!

Voor Onno geen broeikasgasproblemen meer. Essent-marke­teers die hulpbehoevende ouderen een wurgcontract pogen aan te smeren? Dat is niet langer zijn pakkie an. Wij moeten van Onno met elkaar nu toch vooral kijken naar het hele mooie resultaat voor Brabant! Dat glijdt erin als GodsWoord in een ouderling, alleen nu even niet bij Hermen Vreugdenhil. Deze integere volksvertegenwoordiger van de ChristenUnie/SGP voelt zich bedonderd door het gemanipul­eer van de laatste weken. Een mysterieuze herziening van het koopcontract die werd achtergehouden. Brabants dividend dat vijf jaar lang in Essents niet meeverkochte netwerkbedrijf ach­terblijft, zonder dat Provinciale Staten van iets wisten. Her­men heeft er zijn buik zo vol van dat hij het bestuur op verant­woordingsdag ( gehaktdag, zeggen ze in politiek Den Haag) er flink van langs wil geven.

Hij is de enige niet. SP-voorman Nico Heijmans gaf ‘Maij de onraakbare’ dinsdag in deze krant van onder uit de zak. De commissaris van de koningin stelt zich als Statenvoorzitter par­tijdig op en naaide zo de SP een oor aan tijdens het laatste Es­sentdebat. De stemming is rijp voor een motie van wantrou­wen op 5 juni.

Maar wie moet je naar huis sturen? PvdA- gedeputeerde Anne­marie Moons, eerstverantwoordelijk voor het Essentdossier? Zij treedt tien dagen later aan als dijkgravin bij een water­schap. Het hele college dan maar? Ook al zal dat niet slagen, de politieke ravage over de verkoop van de eeuw is beduidend.

De gespleten PvdA ligt op apegapen en presenteert daarom 6 juni niet Moons’ opvolger als gedeputeerde (wie neemt deze ondankbare klus op zich?). De VVD-fractie bezweek onder de druk van Geeraedts’ voorhoedegevecht tegen RWE en likt haar wonden. Het is politiek winter in het provinciehuis. Tel uit je Essent-winst.

This Post Has 2 Comments

  1. Hopelijk ziet de kiezer in wat voor vreemde spelletjes de heren en dames van bepaalde partijen spelen en straf de kiezer dit genadeloos af.

    Echter teert het CDA in vooral Brabant (met name het oosten) en Limburg al tig jaar van vastgeroeste CDA-stemmers die op die partij stemmen omdat ze vroeger ‘gevraagd’ werd in de kerk om op de KVP en later het CDA te stemmen. Waarom weten de meesten misschien niet eens meer maar het gebeurt wel. De arm van het Vaticaan en de preek van ‘meneer pastoor’ is daarom ook heden ten dagen nog voelbaar tot in het stemhokje.

    Tijd om daar eens definitief een eind aan te maken door de kiezer die de zoveelste dwaling niet meer over het hoofd kan zien?

    De VVD: wat moet ik daar van zeggen. We zijn het waarschijnlijk met 95% van de dingen oneens en de kiezer ziet waarschijnlijk ook wel in dat de naar Nederland gekopieerde ‘Amerikaanse droom’ als een zeepbel uit elkaar barst en dat altijd zal blijven doen…. The American dream: een droom voor sommigen, een nachtmerrie voor velen.

    PvdA: Een partij die eens Socialistisch was en nu heel af en toe nog een klein beetje laat zien dat het dat was. Alleen is het aantal leden en bestuurders binnen die partij die ook echt socialistisch is wel een minderheid lijkt het en is de partij een centrumpartij een beetje links van het midden die meewaait met alle winden, waar geen peil op te trekken valt en waar menig oud SDAP-er waarschijnlijk tegenwoordig een hekel aan zal hebben. Lijkt wel op D66…

    Lang leve het Socialisme!

    Lang leve de SP!

    Blijf strijden voor een eerlijke wereld en een politiek die wel vecht voor idealen en de mening van velen!

Geef een reactie