Tag-archief WAO

Houdt den dief!

Gepubliceerd op 0 reacties1minuten leestijd129 x bekeken

Al eerder berichtte ik hier over de ellende waar je ingestort wordt als je zoals ik gedeeltelijk overgeleverd bent aan de grillen van deze overheidsinstantie. Vandaag betaalde UWV het onterecht ingevorderde bedrag terug. En hoe!

UWV-gedoe

Gepubliceerd op 0 reacties3minuten leestijd146 x bekeken

Al sinds de dag dat ik me ziek meldde in ergens in het jaar 2000, heb ik gedonder met de instanties. Gedeeltelijk komt dat omdat ik té graag weer wilde werken en in het begin gewoon niet kon. En nu komt het doordat ik ben gaan werken en alles eerlijk probeer te regelen. Maar dan ken je het UWV nog niet.

Het lijkt er daar bij tijd en wijlen wel op alsof ze daar enkele mensen in dienst hebben die getraind zijn in het koeioneren van mensen. Vandaag moest ik weer eens bellen met ze, dat gaat steevast gepaard met een zwaar gemoed – wat zal dit gesprek nu weer brengen?

Wat is er aan de hand? Ik ben gedeeltelijk arbeidsongeschikt, of juist -geschikt, het maakt niet uit. Ik wordt geacht in staat te zijn 20 uur per week te werken en dat lukt momenteel, mede doordat ik zelf mijn tijdsindeling en -besteding kan bepalen, best aardig. Ik heb geluk gehad dat ik mijn passie kwijt kan in mijn werk. Was ik niet gekozen in Provinciale Staten, dan had ik een passende baan moeten vinden. En hoe sterk de economie is, ze zien je aankomen als werkzoekende met een vlekje, die ook nog eens zes jaar niet gewerkt heeft. Leg dat maar eens uit.

Nu is er een regeling die bepaalt dat je als volksvertegenwoordiger je salaris/vergoeding naar beneden kunt bijstellen, zodanig dat je uitkering niet gekort hoeft te worden. Iedereen moet namelijk zonder nadelige gevolgen volksvertegenwoordiger kunnen worden. Het had wat voeten in de aarde eer het UWV mij door wilde geven wat mijn maximale restverdiencapaciteit was. Normaalgesproken geeft men dat niet door omdat men bang is dat mensen dan precies op die grens gaan zitten om zodiende niet gekort te worden. Maar dat is nu precies de bedoeling van de wettelijke regeling.

Toen ik ze in Heerlen (daar zit ‘mijn’ UWV) eindelijk zover had dat ze doorgaven wat ik bij mocht verdienen, kon ik aan de provincie doorgeven hoever mijn salaris/vergoeding naar beneden kon worden bijgesteld. Met terugwerkende kracht zo gedaan. En wat was het antwoord dat per kerende post uit Heerlen kwam?

“U verdient te veel en dient de teveel ontvangen gelden terug te betalen en u wordt met onmiddelijk ingang gekort op uw uitkering”. En als klap op de vuurpijl: “Binnenkort ontvangt u een uitnodiging voor een herkeuring”. Een herkeuring! En ik had net met redelijk gevolg de grote herkeuringsoperatie doorstaan!

Men heeft daar in dat kantoor in Heerlen (of waar ze nog meer zitten) geen flauw idee wat ze iemand aandoen. Na jaren van inactiviteit, gewenning aan het ziek-zijn, om leren gaan met de bijverschijnselen en weer een jaar aan de slag, zit ik eindelijk weer redelijk in mijn vel. Ik heb het idee dat ik op mijn plek zit en dat ik weer wat kan betekenen voor de maatschappij en dan krijg je een dreun na van het UWV.

Die brieven van die instantie bezorgen met meteen de kriebels en een hoop onrust. Plus de neiging alles maar van me weg te schuiven. Ik wil het allemaal niet weten. Het is lastig uitleggen hoe zoiets je weer bijna emotioneel uit balans krijgt. Maar dat snapppen ze daar niet. Toen ik ze vanmorgen belde om wat meer helderheid over het terug te betalen bedrag (ze presteren het om brieven te antidateren en om steeds wisselende bedragen op te eisen) kreeg ik doodleuk te horen “Ik ben blij dat ik u goed heb kunnen helpen”. Toen ik tegen beter weten antwoordde dat het zo fijn niet was en dat ik onder protest betaalde zei ze “Dat bedoel ik, fijn dat u betaalt en dat ik u geholpen heb”. Die heeft er niets van begrepen.

Ondertussen ben ik weer een ochtend bezig geweest met bellen met de advocaat, de penningmeester van de SP, het UWV, kopiëren en verzenden van brieven. En ben ik in bange afwachting van de uitnodiging van weer een herkeuring. Dan moet de beroepszaak nog voorkomen. Gauw van me afzetten en iets leuks gaan doen…

Hoe sneeuw dit landje en ook mijn dag ontregelt

Gepubliceerd op 0 reacties2minuten leestijd178 x bekeken

Bij gebrek aan sneeuw in Den Bosch maar een plaatje uit de oude doos: winter 2006 in Vinkel.Al dagen voorspelde het KNMI sneeuwstormen en de enige sneeuw die ik tot tweede paasdag had gezien was een beetje natte sneeuw op vrijdag. Eergisteren op de terugweg in Duitsland belandden we met de auto dan toch nog in een sneeuwstorm. Heerlijk eigenlijk, dat de elementen de boel in de soep kunnen gooien.

Maar wel vreemd dat in Nederland tegenwoordig een beetje natte sneeuw voldoende is om een stad als Rotterdam bijna onbereikbaar te maken. Gezien de files die ‘s ochtendsvroeg al gemeld werden leek de auto niet zo’n goed idee om naar Roterdam af te reizen. Gelukkig hebben we de NS nog. Maar volgens mij is Rotterdam Centraal de achilleshiel van de NS. De minste weersafwijking is voldoende om daar alles op tilt te zetten. Een half uurtje voorspelde vertraging had mij niet tegengehouden, maar het bericht dat er niet of nauwelijks treinen reden van en naar Rotterdam Centraal deed me besluiten die paar buisjes bloed een paar dagen uit te stellen.

Gelukkig kon ik me op de UWV-perikelen werpen. Na contact met de SP-penningmeester heb ik weer wat lucht gekregen. Vandaag waag ik er één telefoontje aan richting UWV in een poging hen ervan te overtuigen dat ze fout zitten. Lukt die poging niet, dan wordt een jurist ingeschakeld. Meest waarschijnlijk is het dat ik een standaardbeslissing heb ontvangen, niet wetend dat een andere medewerker mij eerder had voorgelicht over mijn specifieke situatie. Het UWV heeft verder nog een stommiteit begaan door in een brief ‘2008’ te vermelden waar ‘2007’ bedoeld is. Die stok houden we nog maar even achter de hand. 

Verder had ik nog wat huishoudelijk werk in te halen gisteren, ik heb het familieblad gecorrigeerd en naar schriftelijke vragen van collega Sohela Hosseini gekeken. Vanwege de behandeling van Parc Patersven in de commissie Ruimte & Milieu vorig jaar, wist ik daar iets van. Ik verwacht ze vandaag wel op brabant.sp.nl. Wat er wel opstaat, is het rapport over de nachtbusactie waar ik eerder over schreef, zie hier.

Nogmaals UWV

Gepubliceerd op 0 reacties2minuten leestijd125 x bekeken

Mensen die net als ik gedeeltelijk of geheel arbeidsongeschikt zijn bevonden weten waarover ik het heb. Met angst en beven hebben ze de herkeuringsoperatie (het Lourdes van de Lage Landen) op zich af zien komen. Ik heb de herkeuring vorig jaar meegemaakt en voor mij kwam er een oordeel uit waar ik min of meer vrede mee had.

Maar het UWV raakt bij mij steeds een gevoelige snaar. Niemand vindt het prettig om geconfronteerd te worden met een beperking van jezelf. En hoewel ik dat inmiddels wel achter me heb gelaten merkte ik dat ik de brieven waarin het UWV vorige week aankondigde de uitkering voorlopig te korten, maar half had gelezen. Even uit het zicht, geen zin in weer ellende.

Omdat de provincie weinig meer kan uitrichten dan de vaste onkostenvergoeding naar beneden bij te stellen, waardoor ik niet meer gekort wordt (waarna ik weer bij de SP moet aankloppen omdat mijn inkomen omlaag gaat en ik dus inkomsten derf), ben ik maar weer naar de SP gestapt. Het is toch lastig uit te leggen waarom dat allemaal zoveel meer energie vreet dan het afhandelen van een doorsnee brief.

Maar goed, nu moest ik alles weer bij elkaar zoeken om naar de penningmeester te sturen en heb alles nog eens goed gelezen. En het is nog erger dan ik dacht. Om te beginnen houdt de korting op de uitkering meteen een verlaging van het arbeidsongeschiktheidspercentage in en als klap op de vuurpijl word ik over een half jaar wéér gekeurd door een arts van het UWV. Weer onzekerheid.

Dáár zat ik echt op te wachten. Het is ook meteen duidelijk waarom ik de brief maar half gelezen terzijde heb gelegd. Ik zou wíllen dat ik naast wat ik nu doe ook een ‘normale’ baan aankan. Wat ik nu doe is het maximaal haalbare en daar ben ik heel blij mee. Ik heb  geluk dat ik politiek ook nog leuk vind, want voor een echte hobby heb ik nauwelijks nog energie over. Laat staan dat er hier in huis sinds ik gekozen ben nog regelmatig gekookt wordt. Vaak is de pijp leeg aan het einde van de dag.

Dit begint weer aardig op een verdediging te lijken en dat was niet de bedoeling. Laat ik voorop stellen: Zielig ben ik niet en wil ik ook niet gevonden worden, dat is niet de reden van dit verhaal. Het is alleen frustrerend. Het goede van de eerste herkeuring was dat ik een kans kreeg om te kijken wat ik nog wél kon. Uiteindelijk is het een politieke functie geworden die meestal heel mooi aansluit bij mijn mogelijkheden.

Zie ook: het dossier WIA/WAO op sp.nl.

Beestenweer, UWV, fractie, nachtbus & blogs

Gepubliceerd op 3 reacties3minuten leestijd150 x bekeken


Dappere fietsers op de foto. Mijn man kruipt met dit weer niet op de fiets, en dus mocht ik met de bus naar het provinciehuis vandaag. Voor een hoop geregel en de fractievergadering.

beestenweer
Ik geloof dat we vanuit het provinciehuis alle weertypen hebben kunnen waarnemen vandaag. Van zon, regen, hagel tot een natte sneeuwstorm. Maar goed, wij zaten warm binnen. Ik was bijtijds vertrokken vandaag omdat we vóór de fractie overleg hadden over de commissie Ruimte & Milieu van volgende week (zie hier de agenda). Maar eerst had ik wat te regelen met de griffie (ondersteuning van Provinciale Staten).

UWV
Als gedeeltelijk arbeidsongeschikte volksvertegenwoordiger loop je tegen wat bureaucratische muren aan. Mensen met alleen een arbeidshandicap kunnen daarover meepraten. Ben je daarbij ook nog volksvertegenwoordiger, en bovendien namens de SP, dan ben je de klos. Om te beginnen hanteert de SP in mijn ogen terecht, een afdrachtregeling. Voor mensen als in mijn situatie geldt dat geregeld moet worden dat je er door die regeling niet financieel op achteruitgaat. Als dat eenmaal geregeld is, dan mag je met het UWV in de slag.

Voor volksvertegenwoordigers is er een speciale wet die regelt dat je je vergoeding uit het werk als statenlid (in mijn geval) zodanig naar beneden kunt bijstellen dat er geen korting komt op de uitkering. Iedere Nederlander moet ongestraft gebruik kunnen maken van het actief kiesrecht. Dan moet je eerst bij het UWV zien los te peuteren wat je maximaal mág bijverdienen. Dat kost de nodige overredingskracht en energie.

Dan is alles geregeld denk je en geef je keurig je inkomsten op. Als verrassing kreeg ik deze week de mededeling dat ik preventief gekort wordt en over een heel jaar teveel ontvangen uitkering moet terugbetalen. Iets wat gezien die speciale wet dus niet zou moeten kunnen. Dat betekent dus weer beroep aantekenen, geld terugstorten en uiteindelijk waarschijnlijk gelijk krijgen en dan kan het UWV weer alles terugdraaien.

Dat je je spaarzame energie liever aan iets nuttigs besteedt komt niet bij ze op waarschijnlijk. Dat je wéér de strijd moet aanbinden met die bureaucratische, lompe organisatie (en waarvoor?) is nog het ergste. Vandaar dus geregel vandaag, eens kijken of de provincie iets kan betekenen voor me.

fractie
We bespraken vandaag de commissies waarbij o.a. de revue passeerden: Essent, Luchthaven Eindhoven, biologische landbouw, particulier natuurbeheer, enz. Verder in de fractie aandacht voor de aanstaande avonden over de megastallen (houd dit blog in de gaten), het werkbezoek van de fractie aan Boxtel, de regio-overleggen en de ‘hei-dag’ met de fractie. De meeste tijd ging zitten in een discussie over beslotenheid van vergaderingen en geheimhouding van stukken. Doen we daar aan mee of niet? Ik moet de notulen afwachten, want net bij de conclusie werd ik gebeld door de Woensdrechtse Bode.

nachtbus
Onze jongeren uit Tilburg en omstreken hebben met succes een weekeinde nachtbussen laten rijden van Tilburg naar Waalwijk. De actie is met steun van de statenfractie van de SP gevoerd om stappende jongeren veilig naar de omliggende dorpen te brengen. Vandaag werd een rapport gepresenteerd en de vervolgstrategie besproken. Ik vond het verrassend hoe goed de jongeren het voor elkaar hadden. De raketfiets op de foto is het vervoermiddel waarmee één van de organiserende jongeren al drie keer naar de fractie is gekomen, zo ook vandaag. Weer of geen weer.

blogs
Vandaag was de vergadering waar de blogs van de statenleden aan de orde kwamen (zie hier). Nico Heijmans heeft een poging gedaan om de statenblogs op de voorpagina te krijgen, maar moest vroegtijdig het presidium verruilen voor het fractie-overleg. Marusjka Lestrade had vanuit Hongarije haar zienswijze gestuurd en was er dus ook niet bij. Aan het einde van deze lange dag trof ik de griffier, Ellen Wöltgens, die me vertelde dat ons voorstel het (nog) niet gehaald had. Blijven proberen en volhouden dus maar.

Alvast fijne (paas-)dagen gewenst!

Ambtelijk overleg

Gepubliceerd op 0 reacties2minuten leestijd148 x bekeken


Bij de laatste commissievergadering werd mij aangeboden om ambtelijk bijgepraat te worden over een aantal onderwerpen waar ik mee geconfronteerd werd als statenlid doordat ik door burgers benaderd werd over een bepaalde kwestie. Zo nu heb meteen het record lange zinnen op dit blog gebroken. Vandaag was het zover, dus om half tien zat ik klaar in onze fractiekamer.

Een beetje dom om dit zo snel na de verhuizing te regelen, want zoals mijn wijze zus me vertelde (die qua lichamelijke conditie in hetzelfde schuitje zit als ik): houd je agenda ook ná inspannende activiteiten leeg, niet alleen tijdens. En een verhuizing hakt erin. Ik was weer doodop toen ik thuis was.

Terug naar de inhoud. Ik kreeg drie ambtenaren voor me die me over bodembeheer en milieuvergunningen hebben bijgepraat. Na enkele werkbezoeken (o.a. Deurne en Sint Oedenrode) zat ik met vragen over de ‘machtsverhoudingen’ tussen gemeenten enerzijds, en provincie en VROM anderzijds. Wijzer ben ik geworden, alhoewel het jammer was dat door de verhuizing ik niet over de betreffende dossiers kon beschikken (nog ergens in een doos). Maar goed, zoals zo vaak, levert een gesprek weer meer werk op omdat er zaken uitgezocht dienen te worden. Voor de lezers zal dit allemaal vaag overkomen, maar het probleem is een beetje, dat als ik nu concreet word, er misschien dingen gebeuren waardoor ik bepaalde mensen schaad. En dat is weer niet de bedoeling. Alles op zijn tijd dus.

Arbeid & inkomen
Omdat ik vrij snel klaar was, ben ik daarna naar de ‘ambtenaar personeelszaken’ gelopen om wat zaken recht te zetten en te vragen in verband met de afdrachtregeling aan de SP. Zoals misschien bekend is, ik ben gedeeltelijk arbeidsongeschikt. Al een prestatie op zich na de herkeuringsoperatie waar wonderbaarlijke genezingen á la Lourdes plaatsvonden. Het liefst van al wil ik geen uitzonderingspositie, maar met een door het UWV geschatte arbeidscapaciteit van 20 uur (en dat is nadrukkelijk hún versie) en een maximale restverdiencapaciteit, loop je als statenlid al snel tegen wat bureaucratische regels aan. Nog los van het feit dat ik lastig aan werk kan komen als ik de mij beschikbare uren en energie inzet voor het statenwerk. De koek is dan wel zo’n beetje op, om het zo maar eens te zeggen. Dat betekent dat ik nauwelijks tijd en energie over heb om er een baan naast te hebben, waardoor ik inkomsten derf door het statenwerk. Aangezien SP-volksvertegenwoordigers hun inkomsten terecht voor de helft aan de partij afstaan heb ik een probleem. Het UWV wil terecht dat ik werk, en ik wil het statenwerk naar behoren verrichten. En dat moet nu op een nette manier opgelost worden. En ik heb er sinds kort alle vertrouwen in dat dat gaat lukken.