Tag-archief megastal

Besluitenlijst GS

Gepubliceerd op 1 reactie5minuten leestijd229 x bekeken


Vandaag ook maar eens een blogje over de Openbare Besluitelnlijst (OBL) van Gedeputeerde Staten, ons dagelijks bestuur van de provincie. O.a. over het Provinciaal Waterplan en antwoord op vragen over biologische catering.

Deel

Oud nieuws: LOG Cuijk

Gepubliceerd op 0 reacties1minuten leestijd160 x bekeken


Bij het bewerken van oude berichten kreeg dit bericht flink meer foto’s. Ik was iets te zuinig geweest. Ook leuk: duizelde het me toen van alle informatie waar ik mee werd volgestopt, nu kan ik het allemaal plaatsen. Klik hier voor het vernieuwde bericht.

Met terugwerkende kracht worden de termen reconstructie, LandbouwOntwikkelingsGebied (LOG’s) en megastallen duidelijk. Dat was bij het werkbezoek toen aan de orde, maar als kersvers Statenlid krijg je zoveel informatie dat je op een gegeven moment niet meer weet waar het over gaat.

Na anderhalf jaar Statenwerk en aardig wat megastallen, LOG’s en dergelijke verder weet ik inmiddels beter.

Veefabrieken naar Brabant

Gepubliceerd op 0 reacties3minuten leestijd168 x bekeken


Ron Lodewijks van het Brabants Dagblad was gisteren aanwezig bij het tegencongres over megastallen. Vandaag staat een uitgebreider stuk van zijn hand in de krant: ‘Megastal bouw je gemakkelijker in Brabant dan in Polen’.

‘Megastal bouw je gemakkelijker in Brabant dan in Polen’
Vergunning afgeven voor ‘varkensflats’ aan de gemeente.

door Ron Lodewijks
ARNHEM – „Een Poolse boer die 50.000 varkens wil houden, kan dat beter in Brabant, Overijssel of Limburg doen dan in Polen, zeker als op 1 juli de nieuweWet ruimtelijke ordening ( WRO) in werking treedt”, oordeelt de milieujurist Frank Scheffer. Gisteren sprak hij actievoerders tegen megastallen tijdens een congres van Milieudefensie in Arnhem wees op hun rechten en mogelijkheden om megastallen tegen te houden.

Volgens Scheffer geeft de nieuwe wet gemeenten vrij spel bij de uitvoering van plannen voor megastallen. „De provincie kan wel harde voorwaarden en regels opleggen en afdwingen, maar dat zal zij niet doen om de verhoudingen met de gemeenten niet te verstoren. En op 1 juli is nog helemaal niets geregeld”, constateert de jurist die procedures heeft gevoerd tegen de Brabantse reconstructieplannen.

Scheffer noemt de nieuwe WRO ‘een monster’. „Het wordt ieder voor zich en God voor ons allen. Ook bij de Raad van State vreest men een chaos, zo hoorde ik laatst tijdens een cursus over deze wet.” „ Zolang megaveehouderijen niet verboden zijn, kan een milieu-advocaat als ik alleen beoordelen of de overheid zich houdt aan wetgeving. Die is vooral bedoeld om de burger uit te putten.

De procedures buitelen over elkaar heen en als je er één per ongeluk mist omdat je bijvoorbeeld met vakantie bent, lig je er meteen uit. De zomer breekt weer aan, dus ik zou maar assistentie organiseren om de gemeentelijke publicaties goed bij te houden”, raadde Scheffer de aanwezige actievoerders aan.

Frits van der Schans van het Centrum voor Landbouw en Milieu (CLM) vindt dat er allesomvattende regels moeten komen om de duurzaamheid van megabedrijven met tienduizenden varkens en honderdduizenden kippen te waarborgen. „De werking daarvan moet eerst op enkele locaties worden uitgetest, voordat zulke bedrijven op grote schaal worden toegelaten.”
Uit een analyse die Zaltbommelaar Van der Schans heeft gemaakt van alle studies die tot dusver over megaveehouderijen zijn verschenen, blijkt volgens Van der Schans dat een totaalbeeld ontbreekt.

„Ook spreken rapporten elkaar tegen, met name over de gevolgen van grote concentraties dieren voor de volksgezondheid en voor het landschap.” Door stallen aan te sluiten op luchtzuiveringsapparatuur kan volgens de Wageningse hoogleraar Peter Groot Koerkamp de uitstoot van het natuur- en milieuverzurende ammoniak vrijwel teniet worden gedaan. Maar dat geldt niet voor fijn stof en stankhinder. Daarvoor zijn maatregelen aan de bron nodig, zoals beter voer en meer hygiëne in de stal, betoogde hij. Ook de controle op de correcte werking van luchtwassers moet worden verbeterd. „Een kleine afwijking van de normen heeft een dubbel zo groot effect op de omgeving. Daarom is het zeer belangrijk dat gemeenten ervoor zorgen dat boeren zich aan hun vergunning houden”, oordeelde Groot Koerkamp.

Omroep Gelderland heeft een video geplaatst over he tegencongres, klik hier voor het bericht + video.

Mega-duurzaam

Gepubliceerd op 0 reacties4minuten leestijd131 x bekeken


Na de ZLTO doen nu ook het Brabantse CDA en gedeputeerde Paul Rüpp een duit in het zakje in de discussie rond de megastallen. In een poging om de megastal (varkensflat mogen we niet meer zeggen) aanvaardbaar te krijgen bij het grote publiek buitelt men over elkaar heen om te verklaren dat er grenzen zijn aan de groei en dat het vooral duurzamer moet.

Maar wat is duurzaam, en worden de uitspraken ook werkelijkheid? Dat is natuurlijk maar de vraag. Wat bracht de ZLTO vorige week naar buiten:

Voor de intensieve veehouderij betekent dit: investeren in het terugdringen van uitstoot en inpassen van bedrijven in de omgeving. Beeldkwaliteit speelt daarbij een belangrijke rol. Daarnaast zijn investeringen in gezondheid en welzijn, energie (biomassa, zonnepanelen) en de bewerking van mest tot hoogwaardige mineralen van groot belang. De ambitie is verder om in 2015 dieren zo gehuisvest te hebben dat ze hun natuurlijke gedrag kunnen vertonen en dat ingrepen overbodig zijn. Deze ambitie zal niet alleen vanuit de regelgeving maar vooral uit de markt gerealiseerd moeten worden.

Ik heb het wel eens anders gehoord. Maar het venijn zit hem in de opmerking dat het vooral vanuit de markt moet komen. Tja, dan kan het nog wel even duren. Mijn inschatting en observatie is dat als je regels oplegt, ze ook (misschien tandenknarsend) opgevolgd worden. De markt laten sturen, betekent dat het heel traag gaat. Mensen kiezen nu eenmaal met hun portemonee.

Het Brabantse CDA deed deze week ook een duit in het zakje (bericht op Omroep Brabant):

Het CDA in Brabant wil dat varkensbedrijven niet meer dan 12.000 dieren hebben. Daarmee keert het CDA zich tegen de komst van megastallen. Volgens een aantal onderzoeken eerder deze maand is er pas sprake van een megastal als er meer dan 12.000 varkens gehouden worden. Het CDA wil voorrang geven aan gezinsbedrijven.

Waar Omroep Brabant het vandaan haalt dat 12.000 varkens op één bedrijf niet mega is weet ik ook niet. Dat zal wel een andere perceptie van het begrip mega zijn. Ik weet dat in China een megastal pas mega is bij 100.000 varkens, maar China is ook wat groter dan Nederland. Ik vind 12.000 varkens al absurd veel, maar dat kan aan mij liggen.

En dan vandaag gedeputeerde Paul Rüpp in het Brabants Dagblad:

‘Meer aandacht voor duurzame veehouderij’

Provinciebestuurder Paul Rüpp vindt dat de boerenorganisatie ZLTO meer oog moet hebben voor duurzaamheid van de intensieve veehouderij. Vooral voor milieu-investeringen en dierenwelzijn moet zij de boeren vol­gens Rüpp aanspreken op hun ver­antwoordelijkheid. „Dat is belang­rijk voor de maatschappelijke aan­vaardbaarheid van de intensieve veehouderij, vanuit de stemming in de samenleving dat het zo wel genoeg is met de schaalvergro­ting”, verklaart hij.

De gedeputeerde van landbouw en ruimtelijke ontwikkeling juicht het toe dat ZLTO positie inneemt in de maatschappelijke discussie over grootschalige intensieve vee­houderij. „ Maar zij beperkt zich daarbij te zeer tot de oppervlakte van megastallen”, reageert de gede­puteerde op de vorige week gepre­senteerde visie waarin de boeren­organisatie zich keert tegen onge­breidelde groei van de varkens- en kippenhouderij in Brabant. Bedrijven die groter willen groeien dan drie hectare aan be­bouwing, horen volgens ZLTO niet thuis in het buitengebied. Rüpp: „Dat hangt helemaal van de plek af. Soms is één hectare stallen al veel, maar er zijn ook gebieden waar vijf hectare bebouwing hele­maal geen probleem is.”

Volgens Rüpp is het echter niet no­dig om extra eisen te stellen aan duurzaamheid van megastallen, zo­als CDA en PvdA deze week in de Tweede Kamer hebben bepleit. „Een boer die fors wil uitbreiden is via de aankoop van dierrechten verplicht om elders te saneren. Bo­vendien moeten megabedrijven in­vesteren in de modernste technie­ken om te voldoen aan de hoogste milieu-eisen. Daar hoef je niets aan toe te voegen”, stelt hij vast.

Rüpp doet zich nu voor als duurzaam, maar wat hij daaronder verstaat, heb ik inmiddels geleerd. Om te beginnen verstaat Rüpp onder dierenwelzijn niet meer dan toepassing van de huidige wetten over dierenwelzijn. Dus dat de markt zijn werk moet doen zijn mooie praatjes die het lekker doen in de krant, maar waarvan hij weet dat het toch niet gebeurt. Als de wet meer ruimte voor een varken voorschrijft, dán is het pas noodzaak, eerder niet.

Verder worden alle negatieve gevolgen voor het milieu zoals stank en fijn stof weggefilterd door bedrijven luchtwassers te laten installeren. Die worden dan wel door de provincie gesubsidieerd. Ik berijd een oud stokpaardje, maar op deze manier worden de koteletten uit de bio-industrie dus nooit duurder vanwege milieumaatregelen of dierwelzijns-voorschriften. En dat is nou juist wél de bedoeling.

Biologisch vlees is duurder omdat het de boer meer kost om de dieren meer ruimte en biologisch voer te geven. Willen we het verschil in prijs kleiner maken, dan moeten boerenbedrijven zelf opdraaien voor de milieuschade die ze met luchtwassers voorkomen en die meerkosten maar doorberekenen in de vleesprijs. Dat het allemaal niet zo simpel ligt weet ik ook. De macht van banken, veevoederfabrikanten en supermarkten is ook groot. Daar moet dus ook wat aan gedaan worden.

Om te beginnen aan de absurde realiteit dat aan biologisch vlees extra veel verdiend wordt door supermarkten en ten tweede moeten de boeren verlost worden van de wurggreep van de grootafnemers van vlees (weer de supermarkten vrees ik). Zij dwingen de boeren bijna tegen de laagste prijzen hun vlees af te zetten.

Mooie praatjes vullen dus geen gaatjes. Het charme-offensief van het CDA haalt dus niets uit. Maatregelen zijn er nodig. Om boerengezinnen een fatsoenlijk inkomen te verschaffen dat op een eerlijke en echt duurzame manier verdiend kan worden. Dat is mijn wens.