Tag-archief Mahmut Erciyas

Papier, homo’s & steenuilen

Gepubliceerd op 0 reacties2minuten leestijd167 x bekeken



Gisteren ein-de-lijk aan de slag gegaan met de enorme papierberg die zich links en rechts opstapelde.  Gisteravond met Mahmut Erciyas de puntjes op de ï gezet voor het symposium homo-emancipatie (25 juni) en zodadelijk naar Boxmeer voor steenuilen en andere bedreigde vogelsoorten. Vanmiddag naar het provinciehuis voor overleg over De Heus.

papier
Het archief is op orde en alles wat op internet is terug te vinden ligt nu in de papierbak. Zo kwam ik het Jaarverslag van de COmmissaris der Koningin tegen. Toch maar even diagonaal doorgenomen. Bij ‘Felicitatiebrieven’ is te lezen:

Er zijn 762 brieven verstuurd naar echtparen die in 2007 hun 60-jarig huwelijksjubileum vierden.145 brieven gingen naar 65-jarige huwelijken en negen brieven gingen naar echtparen die hun 70-jarig huwelijk vierden.

Verder werden 68 mensen gefeliciteerd met hun 100-ste verjaardag; 1 persoon met de 101e ve, rjaardag; Vier mensen werden in 2007 102, één iemand werd 103, zes Brabanders werden 105 en twee vierden hun 106e verjaardag.

Dan nog wat interessante feitjes over de bezoekersaantallen van het weblog van Hanja Maij-Weggen. Dat valt een beetje tegen: 14.676 bezoekers in 2007 (2006: 8394). Niet duidelijk is of dit unieke bezoekers zijn of het totaal aantal bezoekers. Ter vergelijking dit blog trok in 2007 8.451 bezoekers en dit jaar al 15.579 bezoekers tot nu toe.

homo’s
Er komt veel werk kijken bij het porganiseren van een symposium. Gelukkig kun je tegenwoordig veel vanachter een pc. maar niet alles. Zo vond ik het erg fijn om gisteren even met SP-statencollega Mahmut Erciyas de inleidingen en de stellingen te formuleren. Het is niet alleen leuker om het samen te doen, maar ook beter, je houdt elkaar scherp.

steenuilen
En dan de steenuilen, die blijven me bezighouden, al doe ik het graag en niet alleen voor de steenuilen maar voor de hele biodiversiteit. In Boxmeer word ik bijgepraat over de stand van zaken (uilen gevlogen na geluidsoverlast). In Den Dungen is het dorp in rep en roer, waar slecht (gemeente-)bestuur al niet toe kan leiden.

De Heus
En daarna als een haas naar het provinciehuis om met de mensen van ‘Het kan heus beter‘ te praten over de nieuwe vergunning. Ook in Ravenstein is tweespalt ontstaan door de nieuwe milieuvergunning. Dat kan niet de bedoeling zijn, ik ben benieuwd wat er precies loos is en wat ik zou kunnen betekenen.

En zo slibt mijn agenda snel weer dicht. Zonder er iets voor te hoeven doen heb ik er vandaag een afspraak bij en zondagmiddag.

Mahmut over Wilders

Gepubliceerd op 5minuten leestijd216 x bekeken


Niet voor niets noem ik Mahmut bij zijn voornaam en Wilders bij zijn achternaam. De eerste is een zeer gewaardeerde collega uit onze SP-fractie en hoe ik over de tweede denk is hier genoegzaam bekend. Vandaag staat op de opiniepagina van het Brabants Dagblad een stuk van Mahmut Erciyas en Tineke Bennema, waarin uitstekend verwoord wordt hoe zwak Nederland reageert op het nieuwe racisme van Wilders.

Racisme in een nieuw jasje blijft racisme
Hoogste tijd om het haatzaaien van Geert Wilders te stoppen.

De Arabische tv-zender Al Jazeera vertoonde onlangs diverse nieuwsitems over Geert Wilders. Twee keer waren hij en zijn veelbesproken film pro­minent in de headlines. De bood­schap was vooral het gebrek aan daadkracht van de Nederlandse re­gering om ‘de radicale parlementa­riër Wilders’, zoals hij wordt ge­noemd, aan te pakken. En om de slapte te maskeren werd beschre­ven hoe Balkenende in plaats van een stevige aanpak van intoleran­tie en discriminatie toch vooral de moslimorganisaties opriep om zich gedeisd te houden. Er is geen speld tussen te krijgen. Nederland lijkt wel radeloos, redeloos en red­deloos. Noch de politiek, noch jus­titie hebben een strategie kunnen bedenken om de racistische en haatzaaiende boodschappen van Wilders te weerspreken, of liever: een halt toe te roepen.

Wilders speelt handig en vrijwel zonder weerwoord in op angstge­voelens onder niet-moslims door moslims collectief weg te zetten als potentiële opstandelingen en verhulde terroristen. Hij trekt op voorhand de loyaliteit van bestuur­ders met ook een Turkse of Marok­kaanse nationaliteit in twijfel. Hij pleit voor repressieve maatregelen specifiek gericht tegen moslims, zo­als een immigratiestop voor deze groep. Maar ook de vrijheid van godsdienst, een grondwettelijk recht, hoeft wat hem betreft niet te gelden voor expliciet deze groep mensen: Wilders eist een verbod op de koran. Kortom, de ex­treem- rechtse voorman dicht bur­gers die de koran niet willen afzwe­ren – in zijn terminologie ‘ ver­scheuren’ – negatief gedrag en ken­merken toe enkel en alleen op grond van het feit dat zij behoren tot een bepaalde geloofsgemeen­schap. Daarmee hanteert Wilders een subtiele, neo-conservatieve vorm van racisme die de valkuilen van zijn failliete voorgangers, zoals het koloniale racisme, kent en haat en tweedracht zaait door zich te richten op religie, en niet op etnici­teit of huidskleur.

Racisme in een nieuw jasje blijft echter racisme. De Europese Com­missie tegen racisme en intoleran­tie schroomt dan ook niet om het optreden van Wilders en zijn par­tij ook zo te kwalificeren. Het is de hoogste tijd dat we dit nieuwe ra­cisme herkennen, op waarde schat­ten en bestrijden. Wilders’ cam­pagne dreigt funeste gevolgen te hebben voor het samenleven van diverse etnische en religieuze groe­pen in onze maatschappij. Ook de relaties met de islamitische wereld staan op het spel. En dan hebben we het niet alleen over de staten in Azië (waaronder Indonesië) en Noord-Afrika, maar vooral over de honderden miljoenen mensen in die landen. Daarbij moeten we ook waken over de belangen van Nederlandse expats in die delen van de wereld.

Maar het is zo stil in de politiek, bij justitie en op straat. In de geves­tigde Nederlandse politiek is de term ‘racisme’ niet één keer geval­len: van links tot rechts domine­ren het stilzwijgen en de angst voor stemmenverlies. Sterker nog, door in te stemmen met een rap­pe afbraak van de rechten en ver­worvenheden van migranten is een bodem van legitimatie gelegd voor Wilders en zijn beweging van de haat. De partijen die be­kend staan om hun pleidooi voor ‘waarden en normen’ horen roer­loos aan hoe Wilders in het hart van de parlementaire democratie de ene beledigende en discrimine­rende uitspraak na de andere doet. Enkele jaren geleden wilde het CDA, nationaal kampioen waar­den en normen, een onderzoek naar de mogelijkheid om opruiing jegens homoseksuelen afkomstig uit extreem islamitische hoek te verbieden. Zonder meer terecht. Maar mag de blanke, blondgeverf­de Wilders wel ongestraft haat zaaien en opruien? Sinds wanneer is racisme een vorm van vrijheid van meningsuiting?

Wilders heeft het debat gemono- poliseerd met zijn pretentie de vleesgeworden vrijheid van me­ningsuiting te zijn geworden. Deze monopolie wordt hem gegund door een lamgeslagen politiek. Het is gebleken dat het veel makkelij­ker is om vrijheid te nemen dan die te geven. Dat zien we in de hui­dige politiek: vrijheid van menings­uiting is steeds rekkelijker gewor­den, we schoven steeds meer op, accepteerden beledigingen, discri­minatie en grofheden uit naam van die vrijheid. Nederland wordt door het begrip gegijzeld.

Het wordt tijd grenzen aan die vrij­heid van meningsuiting te stellen. Eigenlijk zijn die grenzen al vastge­legd in de wet, maar het is het jus­titiële apparaat dat nalaat die wet­telijke kaders te handhaven en te beschermen. In het verleden zijn extreem-rechtse leiders als Hans Janmaat en hun partijen veroor­deeld vanwege wetsovertredingen die in het niet vallen bij de gifza­den dieWilders uitstrooit over on­ze samenleving.

Waarom zwijgt het OM nu? Staat Wilders boven de wet omdat hij na elke stoere oneliner weer zo veel procent extra stemmers trekt? Advocaat Gerard Spong noemde het OM ‘lafbekken’ die bang zijn beschuldigd te worden van politie­ke vervolging. Zijn analyse is ons inziens niet ver verwijderd van de waarheid. Wilders kennende zal zijn nu al beruchte film ‘Fitna’ ge­noeg aanknopingspunten bevatten voor juridische actie, zoals zijn uit­spraken uit het verleden die ook kennen. We moeten afwachten.

Dat de vrijheid van meningsuiting niet absoluut is, blijkt uit andere westerse landen. In België is het Vlaams Blok van Filip Dewinter zonder pardon en op moedige wij­ze veroordeeld en uiteindelijk ver­boden vanwege racisme. Saillant detail: diezelfde Dewinter vindt datWilders te ver gaat met zijn op­roep tot een verbod op de koran! In Nederland zou een dergelijk op­treden van justitie door rechtse en conservatieve krachten met een vies gezicht ‘politiek correct ge­drag’ worden genoemd, maar in onze ogen schuilt in een dergelijke daadkracht juist de (bescherming van de) beschaving.

Maar bovenal is belangrijk dat die mensen die niets vanWilders, Ver­donk en andere rechtse populisten moeten hebben – en gelukkig vor­men zij de meerderheid in dit land – zich laten horen. Van onder­op macht en pressie opbouwen om de politiek te laten zien dat Wilders maar een klein segment van Nederland vertegenwoordigt. Racisme is geen mening, dat moe­ten we Den Haag inwrijven.

Tineke Bennema is journalist en voorma­lig correspondent in het Midden- Oosten.
Mahmut Erciyas is historicus (en lid van de SP-fractie in Provinciale Staten)

Eerder schreef Anja Meulenbelt (doet ze wel vaker) een interessant stuk over de positie van ‘links’ in dit debat. Ze doet verslag van een bijeenkomst waar naast Mahmut nog enkele bekenden aanwezig waren. Lees zelf. Meer over Mahmut op brabant.nl. Eerder heb ik hem gevraagd namens de SP het convenant met de hlbt-organisaties te ondertekenen. Ik vond het een goed signaal, en natuurlijk deed hij dat.

Deel