Tag-archief democratie

SP onder vuur

Gepubliceerd op 0 reacties 3 minuten leestijd 84 x bekeken

We moeten het als SP de laatste tijd wel ontgelden. Soms denk ik dat ergens een kern van waarheid in de kritiek schuilt, maar vaak herken ik me er helemaal niet in. En als je afgaat op de media, dan krijg je vaak een heel eenzijdig beeld voorgeschoteld. Zo ook vandaag bij EenVandaag.

Partijsecretaris Hans van Heijningen kreeg dan wel de kans om te reageren, maar het bleef in het midden wie nu de waarheid sprak. Al die opgestapte mensen die beweerden nooit iets van de partij gehoord te hebben, of Hans van Heijningen die beweerde met al die mensen om de tafel te hebben gezeten. Als ik journalist was, zou ik het willen wéten. Maar het bleef bij de mededelingen.

Het aantal mensen dat is opgestapt is natuurlijk wel veel, dat valt niet te ontkennen. Eén van de problemen van een snelle groei en het niet goed genoeg doorlichten van de kandidaten voor gemeenteraden en Provinciale Staten. Daarnaast is het vooral ook een demonstratie van slappe knieën van die lui zelf. De afspraken zijn voor de verkiezingen heel helder: de zetel is niet van jezelf, mensen hebben op de partij gestemd, daar teken je voor. Met de wet in de hand kun je de zetel meenemen, maar kies is het niet.

Wat mij intrigeerde, en ik ben natuurlijk geen SP-er van gisteren, is dat sommige ‘gevallen’ mij wel bekend waren, maar simpel werden afgedaan als ‘ruzie binnen de partij’. Bijvoorbeeld het aantal opstappers uit Overijssel (en overigens uit enkele andere plaatsen in andere provincies), zijn het direct gevolg van het opstappen van Yildrim. Onder andere zijn vrouw in de Zwolse gemeenteraad (wiens afscheidstoespraak gewoon op de Zwolse SP-pagina staat). Maar ook enkele Statenleden uit Overijssel, die overigens keurig hun zetel hebben ingeleverd, werden dan weer niet genoemd in de reportage van EenVandaag.

Toine van Bergen, Statenlid in Gelderland kreeg uitgebreid de kans om zijn zegje te doen. Zijn collega’s kregen echter niet de kans uit te leggen waarom ze hem verzocht hebben zijn zetel terug te geven. Ik vind dat op zijn zachtst gezegd niet netjes.

Democratisering
En dan de democratisering. Om te beginnen de positie van Jan Marijnissen. Of je hem nou mag of niet, hij doet zijn werk uitstekend. Omdat hij partijvoorzitter en politiek leider is, zou het niet democratisch zijn. Niet democratisch is het als iemand niet gekozen wordt. Bijvoorbeeld de nieuwe burgemeester van Utrecht of de burgemeestersverdeling in het algemeen in Nederland. Het feit dat andere partijen anders georganiseerd zijn is hun zaak. Over soortgelijke combinaties in het buitenland hoor je niemand. Dan is er niks aan de hand, bijvoorbeeld in de tijd dat Schröder én Bondkanselier én partijvoorzitter was. Alhoewel de vergelijking met een dictator hen natuurlijk ernst is, kan ik een lach niet onderdrukken om zoveel creativiteit.


Ik hoop alleen dat Jan gevoel voor humor heeft, maar dat zit wel goed denk ik.

De democratische structuur van de partij is helder. Ik heb het meegemaakt dat veel voorstellen braaf aangenomen werden op regioconferenties. En ook dat alternatieve voorstellen na een nee van de voorzitterstafel werden weggestemd. Maar wel democratisch. Toen het verkiezingsprogramma werd vastgesteld voor de provinciale verkiezingen, heb ik zelf enkele amendementen ingediend. Je moet er wél wat voor doen (je voorstellen beargumenteren bijvoorbeeld), maar dan kun je ook de afgevaardigden overtuigen. En dan komen je voorstellen, heel democratisch, gewoon in het verkiezingsprogramma.

Menselijke waardigheid
Het enige argument waar ik wel wat in herken is dat de principes die wij als partij uitdragen, niet altijd gelden voor eigen personeel. Zo kan in bepaalde gevallen wel wat minder rigide omgegaan worden als mensen in problemen dreigen te komen vanwege de afdrachtregel.

Maar het kan ook andersom. Ik heb zelf meegemaakt dat een collega-gemeenteraadslid financieel uit de brand werd geholpen en vervolgens de partij in de steek liet, met medeneming van de zetel… en de volledige vergoeding die hij als raadslid voorheen (toen nog volledig) in de partijkas stortte.

We moeten er maar aan wennen en ik denk ook wel eens dat we niet zo krampachtig moeten reageren. Nu we echt groot zijn geworden wordt er anders tegen ons aangekeken. Om te beginnen als een (potentiële) machtsfactor. En als die anderen dreigt te verstoten van een zeker gewaande positie dan moet er opgetreden worden. En voor zover de kritiek grond heeft, dan mogen we er ook op aangesproken worden. Maar wel graag op een eerlijke manier.

Deel

Onderzoek gouden handdrukken

Gepubliceerd op 1 reactie 3 minuten leestijd 87 x bekeken


Dat wordt een aardige zeperd. Het CDA gaat behoorlijk op haar smoel nu professor Ron Niessen bedankt heeft voor het onderzoek naar de goudgerande afvloeïngsregelingen voor ambtenaren. Eerst werd alleen met de grote partijen overlegd (kleine oppositiepartijen terecht over de emmer), uiteindelijk wordt het besluit Statenbreed aangenomen. En nu blijkt volgens de professor dat hij compleet verrast was door het besluit, en… zelf ooit een goede (en overigens wettelijk goedgekeurde) afvloeïngsregeling heeft genoten.

Het siert hem dat hij dat als voornaamste reden aangeeft om het onderzoek niet uit te willen voeren. Omdat een ‘provincie-ambtenaar’ alles al op het weblog van Marusjka Lestrade heeft gepubliceerd, zal er geen bezwaar zijn als ik dat ook doe. Hieronder de brief van professor Niessen, waarin hij Provinciale Staten aangeeft af te zien van het onderzoek:

Geachte dames en heren,

Afgelopen vrijdag 5 oktober nam u unaniem het besluit mij de opdracht te verlenen tot een onafhankelijk onderzoek naar de – wat ik maar even zo zal noemen – “gouden handdrukken” voor ambtenaren van de provincie. Ik was volkomen verrast door het bericht daarover. Ik had namelijk met de juridisch adviseur van de provincie, die mij gepolst had voor mijn beschikbaarheid voor het onderzoek, een afspraak op dinsdag 9 oktober om de eventuele implicaties te bespreken van het feit dat ik zelf in 1999 met een afvloeiingsregeling het ministerie van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties heb verlaten. Dat was op basis van een toen op het departement geldende regeling voor enkele 55-plussers. Ik vroeg mij af of dit voor Provinciale Staten een belemmering zou zijn om mij het onderzoek te laten verrichten.

Na veelvuldig contact met de vice-voorzitter van de Staten heb ik besloten de opdracht tot onderzoek niet te aanvaarden. Graag breng ik het volgende onder uw aandacht. Ik heb het punt waar het hier om draait, zelf aangekaart. Niet dat ikzelf daarin een beletsel zag om objectief te kunnen oordelen over de zgn. “gouden handdrukken” van Noord-Brabant. Mijn afvloeiingsregeling was immers een regeling die voor meer mensen van BZK openstond. Bij mijn herinnering hadden ook andere ministeries iets dergelijks. Van BZK hebben zo’n 15 mensen, onder wie ikzelf  gebruik gemaakt van deze regeling. 

Ik heb onmiddellijk nadat ik vernam van uw besluit,  aan de griffier gemeld hierover te moeten nadenken. Ik was (en ben) bang dat het punt steeds zou meespelen en dat daardoor de geloofwaardigheid van mijn eindoordeel steeds in twijfel zou worden getrokken. Sommigen zouden menen dat mijn conclusies – over de gehele linie of in bepaalde gevallen – te mild zouden zijn, omdat ik gelet op mijn situatie, afvloeiingsregelingen automatisch rechtvaardig zou vinden. Anderen daarentegen zouden kunnen beweren dat mijn conclusies te streng zijn, juist omdat ik de indruk zou willen wegnemen dat mijn situatie op mijn oordeel van invloed zou zijn. Kortom, het is nooit goed of het deugt niet!

Hoezeer ik ook vereerd ben door uw beslissing – ik werd zelf daardoor een tijdje in twijfel gebracht – het is noch in het belang van het onderzoek, noch in mijn belang om uw opdracht te aanvaarden. Tot mijn grote spijt moet ik daarom de opdracht teruggeven. Voorzover de gang van zaken aan mij te wijten zou zijn, bied ik u daarvoor mijn excuses aan.

Met de meeste hoogachting,

Tot zover de brief. Nu moest alles ook nog eens supersnel afgerond worden, een onmogelijke klus lijkt me. Ik snap ook niet waarom de collegepartijen met het CDA voorop, zo’n haast hadden. Een gedegen onderzoek heeft tijd nodig. Alleen al het doorspitten van alle dossiers kost veel tijd. Dat kan nooit binnen een maand goed gedaan worden.

Nu hebben de fractievoorzitters besloten om de Zuidelijke Rekenkamer te benaderen met het verzoek of deze instantie het onderzoek wil overwegen te doen. De Zuidelijke Rekenkamer is de gemeenschappelijke rekenkamer van de provincies Noord-Brabant en Limburg. Op grond van artikel 183 van de Provinciewet onderzoekt zij de doeltreffendheid, de doelmatigheid en de rechtmatigheid van het door het provinciebestuur gevoerde bestuur. De gehele oppositie, dus ook de SP, wilde vanaf het begin dat de Zuidelijke Rekenkamer het onderzoek op zich zou nemen. Het is te hopen dat ze de het verzoek positief beoordeelt. De onderste steen moet namelijk boven komen.

Deel

Statenvergadering

Gepubliceerd op 0 reacties 2 minuten leestijd 54 x bekeken

Het persvak van de Statenzaal op het Provinciehuis.
Vandaag was het weer vergaderdag voor Provinciale Staten. Veel pers aanwezig vandaag, natuurlijk voor het debat over de gouden handdrukken. Het was lang wachten voordat de pers kreeg waar ze voor kwam. Ook de statenleden die vandaag niet het woord voerden beleefden niet hun spannendste dag.

Het overgrote deel van de statenleden moest de dag zien door te komen, omdat bij de meeste zaken de fractievoorzitters het woord voerden. De vergadering begon met een in memoriam, uitgesproken door de commissaris der koningin. Het echte werk begon vandaag met de behandeling van de ‘uitwerking van het bestuursakkoord’. Net als onze regering, heeft het inmiddels niet meer zo nieuwe college van Gedeputeerde Staten (GS) na de formatie 75 dagen de tijd genomen om met mensen uit de provincie te praten en de uitgangspunten van hun beleid te formuleren.

Een vreemde gewaarwording, zo had ik bij de voorbespreking in de commissie al gemerkt. Ik was veel te lang en veel te inhoudelijk aan het woord. Het bestuursakkoord bevatte namelijk veel lege zinnen, veel voornemens en werd bijna nergens concreet. Als PS moesten we nu formeel ‘kennis nemen van de uitwerking van het bestuursakkoord’. Daar kun je moeilijk nee tegen zeggen. Onze fractievoorzitter Nico Heijmans waarschuwde ons voorafgaand aan de vergadering niet teleurgesteld te zijn. We hadden hem namelijk van munitie voorzien en daar ging hij weinig van gebruiken.

Mia van Boxtel (SP) bekijkt schriftelijke vragen.

Het werd aanvankelijk een interessant debat. Nico citeerde opmerkingen van statenleden van CDA, VVD en PvdA. En die woorden kwamen er op neer dat het voorstel weinig inhoudelijk was, Niet vleiend, “Met zulke vrienden heb je geen oppositie nodig”, aldus Nico. Bij zijn eerste interruptie gebruikte hij toch wat uit mijn bijdrage. Soms moet je met een kleine rol tevreden zijn. Ook vandaag weer een zure opmerking van John Arkes van de PvdA richting SP. Dat we 7 minuten spreektijd gebruikten om helemaal niks te zeggen. Dat laatste klopte ook wel, er viel weinig te zeggen over zo’n nietszeggend werkstuk van GS. Verder noemde Arkes het collegeakkoord sociaal-democratisch. Behoorlijk cynisch voor een partij die niet eens nodig is voor een meerderheid.

De gouden handdrukken
Hier was al wat overleg aan voorafgegaan. De collegepartijen hadden besloten dat niet de Zuidelijke Rekenkamer, maar hoogleraar Ron Niessen de goudgerande afvloeïngsregelingen voor ambtenaren gaat onderzoeken. De SP, samen met bijna alle oppositiepartijen zagen meer in de Zuidelijke Rekenkamer. Na wat felle debatjes (de Brabantse Partij voelde zich aanvankelijk geschoffeerd door het CDA), waren PS uiteindelijk unaniem voor de hoogleraar. Hij gaat de afgelopen tien jaar onderzoeken.

Deel

SP: zakkenvullers?

Gepubliceerd op 1 reactie 3 minuten leestijd 70 x bekeken

Deze week kreeg ik een (anoniem) berichtje binnen met het volgende onderwerp: De Socialistische Partij succesvol. Zakkenvullers ook. Wat nu? Ik dacht weer een sappige onthulling te mogen lezen, maar niets van dat al. Er is weer een nieuwe webstek voor teleurgestelde SP-ers bijgekomen waar lekker anoniem van alles wordt gesuggereerd over SP-ers. Die staan wel met naam en foto te kijk natuurlijk.

Ik heb wel even getwijfeld of ik er iets op of over moest schrijven. Allereerst hieronder de aankondiging zoals die naar alle Statenleden is gestuurd. Daaronder mijn reactie en daaronder de verheffende reactie van ‘de redactie’. In cursief de berichten van ‘de redactie’ van de webstek. Daartussen mijn reactie.

De Socialistische Partij Eindhoven succesvol.
Zakkenvullers ook. Wat nu?

Een nieuwe weblog gaat de lucht in om de achterkant van de Socialistische Partij eens goed te doorschouwen. Artikeltjes zijn gepubliceerd in ouderwets recht voor z’n raap Nederlands. Voor iedereen goed te begrijpen! De nieuwe weblog is special ontworpen voor de man in de straat en voor uitkeringsgerechtigden van Eindhoven en omgeving.Wethouder van Sociale Zaken van Eindhoven Hans-Martin Don (Socialistische Partij) maakt er een potje van. Bij Sociale Zaken is niets veranderd! 
De weblog zal op een bescheiden schaal beginnen en langzaam over de tijd verder uitbreiden.
De Redactie.

Beste SP Kritiek,

Kun je ook tegen kritiek op SP Kritiek? Hier komt namelijk wat.Ik vind dat iedereen vrij is om kritiek op welke partij dan ook te uiten, dus ook op de SP. Op SP Kritiek val je personen aan zonder je eigen naam onder de stukjes te plaatsen. Behoorlijk laf in mijn ogen. Of ben je zo bang dat je je leven niet meer zeker bent als je open en eerlijk je kritiek op een publieke webpagina plaatst?

Je kunt niet de SP een heleboel verwijten, en tegelijk anoniem opereren op het internet. Wie weet welke dingen je hebt meegemaakt waardoor jij ook niet meer objectief je mening kunt vormen. Want dat is voor ons nu ook niet te controleren. Misschien heb je wel eens je zin niet gekregen bij de SP en ben je nu een hetze begonnen. Of je hebt misschien wel een punt. Maar ik weet het niet, want ik ken je niet.

Kortom, doe niet zo laf en wees een kerel (m/v): maak jezelf op SP Kritiek bekend óf houd je mond!

Vriendelijke groet,
Ron van Zeeland

Reactie gelezen.
 
Overwegend heb ik veel goede reacties ontvangen voornamelijk van de man in de straat en cliënten van de Gemeentelijke Sociale Dienst van Eindhoven. Uiteraard dus niet van de SP provincie- gemeentebestuursleden.Eveneens heb ik ook dreigende reacties ontvangen vandaar mijn zogenaamde anonimiteit. Dit was te voorzien. Journalisten melden ook niet hun namen onder elk artikeltje die zij publiceren en de reden daarvoor is vanzelfsprekend.Toch ben ik erkentelijk voor uw reactie. De uitstraling daarvan is nu precies de bevestiging wat ik over de SP-Eindhoven gepubliceerd heb. Als ik verder niets van u verneem, gebruik ik uw reactie als bewijsmateriaal.
 

Bewijsmateriaal nog wel! Nu heb ik al bijna spijt dat ik gereageerd heb, en misschien is dit stukje ook niet slim, want wellicht volgt nu een aangifte. Ik kan dit allemaal niet meer serieus nemen. Wil je meer lezen, ‘google’ dan maar even op ‘SP Kritiek’.

Deel