Tag-archief democratie

Reacties op dit blog

Gepubliceerd op 3 minuten leestijd 92 x bekeken

Met reacties kun je op verschillende manieren omgaan, zeker op een blog. Sonja is een nieuwe reageerder, inmiddels weet ik wie zij is, daarom heb ik haar reactie ook geplaatst. Nu gaat het erom, moet ik mij verantwoorden op dit blog voor iedereen die daarom vraagt? En ten tweede, moet ik dit blog laten lenen voor bepaalde acties?

Om op de eerste vraag in te gaan: ik denk dat ik zelf bepaal hoe ik met reacties op dit (persoonlijke) blog omga. Ik bepaal zelf eigenlijk in hoeverre ik verantwoording afleg voor mijn politieke doen en laten. Ik ga daarin al vrij ver door dit blog bij te houden. Iedereen kan volgen wat ik allemaal uitspook al SP-fractielid van Provinciale Staten.

Dit blog is geen openbaar forum, en al zeker geen platform voor mensen die problemen hebben met de SP. Ik ben al heel wat jaren actief lid van de partij en ben het heus niet altijd eens met alles, daar schrijf ik hier ook gewoon over en daar heb ik nog nooit problemen mee gehad. Ik ben dan ook overtuigd (en af en toe kritisch) lid van mijn partij. Nou zijn er mensen die wat meer problemen met de SP hebben, en daar zelfs hele pagina’s op internet over bijhouden. Ook niet altijd even smaakvol ingericht, zie daarvoor deze: sptransparant. Overigens gun ik iedereen de vrijheid dit te doen, daar moet je als politicus maar tegen kunnen.

Iedereen is vrij om zijn mening te vormen, te etaleren, te laten blijken. Maar ik ben vrij om deze te plaatsen of niet, om er op te reageren of niet. Ik heb ook een mening over mensen zoals Sonja die er een dagtaak aan schijnen te hebben overal en altijd menen SP-ers om een reactie te moeten vragen om hen de maat te kunnen nemen. haar maat wel te verstaan. Want wat is dat waard als je kritiek hebt op de manier van werken en soms ook inhoudelijk op een partij en dan tegelijkertijd een voor iedereen toegankelijke webstek beheert, waar mensen (politici zijn ook mensen) ronduit beledigd worden? Ben je zelf dan niet net zo erg bezig als waarvan je de SP bekritiseert? Voor de duidelijkheid, Sonja is ook de (enige) persoon achter sptransparant.

Als je iemand als Anja Meulenbelt afbeeldt als alcoholist (kijk zelf maar), dan kan ik die critica niet meer serieus nemen. Jan Marijnissen wordt zelfs als duivel afgebeeld.  Het plaatje vind ik nog wel lachwekkend, maar het signaal deugt niet. Ik weet niet wat die mevrouw allemaal is aangedaan, maar het is haar blijkbaar niet in de koude kleren gaan zitten. In elk geval denk ik dat het niet slim is, en zelfs contraproductief werkt als je een partij ergens van beschuldigt en je vervolgens zelf schuldig maakt aan onfrisse praktijken.

Nou ben ik er niet het type naar om helemaal niet te reageren, maar ik laat me niet dicteren. Binnenkort is hier waarschijnlijk dus iets te lezen over de SP en de islam en over een oud geschrift van de SP ‘Gastarbeid en kapitaal’. Dat laatste is nog altijd een stok om ons mee te slaan. Maar inhoudelijk een andere keer meer (wanneer ik er zin in heb, en anders niet).

Als je wilt reageren, van harte welkom, lees wel eerst even dit. En vergeet ook niet de snelkoppelingen naar Anja Meulenbelt’s spelregels te lezen. Want beter goed gekopieerd dan slecht zelf verzonnen: klik hier en ook hier. Beter kan ik het niet verwoorden namelijk.

Oh ja, reacties worden dus gemodereerd. De eerste keer keur ik een reactie goed, daarna worden reacties automatisch geplaatst. Tenzij iemand over de (mijn) schreef gaat, dan wordt-ie verbannen (IP-ban heet dat geloof ik). In dat geval kun je altijd nog je eigen platform creëren, zoals Sonja heeft gedaan. Dáár bepaalt zij weer wat er gepubliceerd wordt. Benieuwd of dit blog ook zonder commentaar op sptransparant geplaatst zou worden.

Deel

Agnes, Emile, Sadet of Krista?

Gepubliceerd op 3 reacties 2 minuten leestijd 58 x bekeken


Bij alle namen die genoemd worden voor de opvolging van Jan Marijnissen worden mijn favorieten niet genoemd.

En links en rechts steekt de kritiek weer op dat alles voorgekouwd zou zijn nu alleen Agnes Kant zich heeft gekandideerd voor het fractievoorzitterschap.

Wat voor Jan geldt, geldt ook voor Agnes: haar verdiensten voor de partij zijn aanzienlijk. Daarnaast heeft ze bewezen hem te kunnen vervangen toen Jan vier maanden plat lag als gevolg van een hernia. Gesuggereerd wordt dat Agnes Kant nu al publiekelijk wordt afgeserveerd door Jan Marijnissen door te zeggen dat hij bij voorkeur een kandidaat ziet uit de jong generatie SP-kamerleden (zie blog Marusjka Lestrade, D66).

Als hij dat gezegd heeft klopt er weer weinig van de suggestie van sommigen dat alles helemaal is dichtgetimmerd (zie blog Annegien Wijnands, PvdA) in plaats van een vrije verkiezing. Ik vind die toon jegens Jan overigens niet terecht. Mag iemand die nog lid is van de fractie zijn stem laten horen alsjeblieft? Anderen doen dat ook en daar is niks mis mee. Verder vind ik het vooral een aangelegenheid van de SP waar anderen natuurlijk van alles van mogen vinden, maar meer ook niet.

Mijn favorieten
Wie heeft mijn voorkeur? Als ik kijk naar wie ik geschikt vind komen er drie namen naar boven. Sadet Karabulut, Krista van Velzen en Emile Roemer. Krista doet het erg goed in de Tweede Kamer en daarbuiten. Ze durft haar nek uit te steken. Wie ik ook goed vind overkomen, zowel in het parlement als n de media is Sadet Karabulut. Ik denk dat we met haar goud in handen hebben. Nadeel is haar leeftijd en geringe parlementaire ervaring.

Emile Roemer heeft zich in de korte tijd dat hij in de Kamer zit laten zien als een gedreven politicus. Hij debateert scherp, heeft wat van het gezonde populisme én is een warme persoonlijkheid. Bovendien heeft hij bewezen een afdeling in korte tijd op te bouwen, de grootste fractie in de gemeenteraad te maken én ook nog succesvol het college van B&W in te krijgen.

 Mijn voorkeurslijstje: 1. Emile 2. Sadet, 3. Krista.

En inmiddels is bekend dat Agnes Kant de enige kandidaat is  en dus vrijwel zeker de opvolger van Jan Marijnissen is. Op volkskran.nl een aardig artikel over haar kandidatuur, klik hier.

Op nrc.nl is het volgende profiel van Agnes Kant te lezen, klik hier.

Deel

Marijnissen partijleider-af

Gepubliceerd op 1 reactie 3 minuten leestijd 59 x bekeken


Om 13.30 uur zonden Nederland 1, Radio 1 en politiek24.nl live een persconferentie uit van de SP over het leiderschap van de SP-fractie in de Tweede Kamer. Jan Marijnissen kondigde zijn vertrek als partijleider aan. Even bijkomen van de choque.

Eerste gedachten: De partijleider is bij ons ook steeds tegelijk voorzitter van de partij geweest. Hoe wordt de verkiezing van de partijvoorzitter georganiseerd? Jan is door het congres gekozen en nu kiezen 24 Tweede Kamerleden de nieuwe fractievoorzitter – tevens politiek leider. Eerst maar eens het officiële bericht:

Jan Marijnissen stopt als fractievoorzitter

Vanmorgen heeft Jan Marijnissen zijn SP-Tweede Kamerfractie meegedeeld te stoppen als voorzitter. “Ik heb het veertien jaar met liefde en plezier gedaan, maar de tijd is gekomen om plaats te maken voor een opvolger. Dit is daarvoor een uitstekend moment”, aldus Marijnissen.

De regelmatig terugkerende problemen met zijn rug hebben meegespeeld bij het nemen van zijn beslissing. “Ik zal mezelf wat meer moeten ontzien.”

Vooralsnog blijft hij Kamerlid en wil hij zijn ervaring als het op twee na langst zittende Kamerlid graag inzetten ter ondersteuning van de vele, nieuwe Kamerleden van de SP. Wat hij verder gaat doen is mede afhankelijk van de wensen van de fractie en zijn opvolger in het bijzonder. Hij is blij meer tijd te krijgen voor onderzoek, studie en analyse van grote vraagstukken als de globalisering, de vergrijzing en de toekomst van de publieke sector.

Aanstaande vrijdag kiest de SP-fractie een nieuwe voorzitter. Donderdag is de dag van de kandidaatstelling.

Nu kan het grote gokken beginnen. Want bij een volledig open stemming kan het alle kanten opgaan. Hoe open dat zal zijn is zal niemand echt weten. Dé vraag is voor mij hoe we dat gaan rijmen met het democratisch kiezen van de partijleider (het congres kiest bij de SP de voorzitter en de lijsttrekker, één en dezelfde persoon). Of worden de functies tijdelijk losgekoppeld, zolang het congres nog niet bijeen is geweest? Dit schrijft nrc.nl:

Marijnissen blijft nog zeker anderhalf jaar de partijvoorzitter. Hij bekleedde deze functie naast zijn fractievoorzitterschap. Bij andere partijen is dat niet mogelijk. „Het is bij de SP geen wet dat dat zo moet blijven. Maar het beviel goed, want we hebben altijd goede verkiezingsuitslagen gehad”.

Nu is het moment om ook stil te staan bij de verdiensten voor de partij en voor Nederland, al denken sommigen daar waarschijnlijk anders over. Maar zoals ik er tegenaan kijk, hoeveel moeite ik soms ook heb met ons stellingname rondom (homo)-emancipatie, zonder de invloed van Jan zou Nederland een stuk minder sociaal zijn geweest. Met hem hield de SP de PvdA en de vakbond scherp en in het kabinet wordt vrijwel zeker bij menige beslissing het standpunt van de SP meegewogen. 

Toen ik in 1993 gekozen werd in de gemeenteraad waren we nog niet vertegenwoordigd in de Tweede Kamer. Wie toen zou voorspellen dat de SP vijftien jaar later de derde partij van het land zou zijn, was voor gek versleten. Nu is dat de realiteit. En dat is mede aan Jan te danken.

Deel

Koninginnedag & politiek

Gepubliceerd op 0 reacties 1 minuten leestijd 53 x bekeken


Gisteren, Koninginnenacht, naar de scholing ‘Heel de mens’ van de SP in Den Bosch geweest. Thema: democratie. Vandaag Koninginnedag met een interessante peiling van Maurice de Hond.

Onze afdelingsvoorzitter Cecile Visscher had met haar republikeinse hart geen rekening gehouden met de avond voor Koninginnedag. De opkomst bij de scholing was dan ook de helft van de eerste avond. Maar de discussies naar aanleiding van het stuk ‘Heel de mens’, waren er niet minder om. Vreemd genoeg werd er over de monarchie niet gediscussieerd, ondanks dat democratie het onderwerp van de avond was.

Maurice de Hond peilde het volk naar de mening over de monarchie. Wat blijkt? Een meerderheid van de SP-kiezers (53%) is voor handhaving van de monarchie. Maar het toch behoorlijk republikeinse D66 heeft wel een zeer koningsgezinde achterban: met 93% scoorden de kiezers het hoogste perentage op de vraag of de monarchie moet blijven. Wonderlijk! Klik hier voor alle uitslagen. Ook de NOS peilt jaarliks op Koninginnedag de oranjestemming, klik hier voor het nieuwsbericht.

Den Bosch kwam langzaamaan op gang vandaag. Of dat komt door de nacht ervoor wet ik niet, maar op sommige plekken was ht al gezellig druk, zoals hier in de Kerkstraat. Hier was ook plaats ingeruimd voor de vrijmarkt voor kinderen. Hierboven het bordes van het stadhuis waar, vermoed ik, een gilde de trom sloeg. Op de eerste foto de Koninklijke Harmonie ‘s-Hertogenbosch.

Deel

Ivo of Onno?

Gepubliceerd op 0 reacties 8 minuten leestijd 65 x bekeken

Ik ga gelukkig niet over de VVD, maar ik heb beide kandidaten voor het voorzitterschap wel van dichtbij meegemaakt. Nou ja dichtbij. Ivo Opstelten werd burgemeester van Rotterdam toen ik als fractie-assistent werkzaam was op het stadhuis van Rotterdam. En Onno Hoes en ik waren allebei lijsttrekker bij de gemeenteraadsverkiezingen in 1993 in ‘s-Hertogenbosch. En nu komen we elkaar weer tegen.

Maandag wordt de uitslag bekend van het referendum voor het VVD-voorzitterschap. Op het weblog van Theo Cornelissen las ik een interessante analyse van de burgemeestersbenoeming in Rotterdam. Ik wil het jullie niet onthouden. Het is geschreven door Manuel Kneepkens, toenmalig fractievoorzitter van de Stadspartij. Zie onderaan dit blog het sprookje, waarin de namen van de hoofdrolspelers zijn verhaspeld. Voor mij vrij eenvoudig te volgen, omdat ik dicht bij het vuur zat.

Het is vooral interessant, omdat het circus in Rotterdam nu opnieuw begint. Indertijd is door de PvdA gegokt en verloren. Nu wordt het spannend of het CDA de enig overgebleven grote stad ‘wint’, omdat het in geen enkele grote stad een burgemeester heeft. De VVD heeft immers Den Haag van het CDA overgenomen. Zie hier Theo’s analyse. Het is eigenlijk verschrikkelijk dat een partij met nauwelijks draagvlak in de Rotterdamse gemeenteraad, (CDA: 3 van de 45 zetels) die stad claimt.

Maar goed, nu tijd voor een sprookje. Ik heb weinig prettige ervaringen met mijn toenmalige werkgever, die uiteindelijk met stille trom is vertrokken. In het verhaal is het Tom Tapijt, naar zijn voormalige beroep, tapijthandelaar. In het echt Chris van Heumen. De rest mogen jullie raden.

Het sprookje van Roddeldam
Manuel Kneepkens

Er was er eens, in het jaar des Heren 1999, een gemeente in het westen des lands genaamd Roddeldam, waarvan de burgemeester Bart de Zout plots werd benoemd tot minister van Binnenlandse Zaken in het tweede kabinet Le Cuisinier. Er ontstond dus een vacature te Roddeldam, dat toentertijd doorging voor een ‘rooie’ stad. Sinds mensenheugenis had de Partij van de Aardbei er de burgemeester geleverd. Iedereen verwachtte dan ook dat er opnieuw een aardbeimannetje of -vrouwtje tot burgemeester benoemd zou worden.

Maar eerst werd er door de gemeenteraad van Roddeldam een sollicitatiecommissie gevormd uit de fractievoorzitters van alle partijen in de Roddeldamse gemeenteraad. Iedere fractievoorzitter mocht evenveel stemmen op de kandidaat van zijn voorkeur uitbrengen als hij zetels in de raad vertegenwoordigde. Allereerst was daar Titus Rijk (Partij van de Aardbei), 18 zetels. Dan Pieter Janzee (VVD), 9 zetels, Marcus Brillius (CDA), 6 zetels en Irene Kroeshaar (GroenLinks), 3 zetels. Dit waren de partijen van de coalitie. Tot de oppositie behoorden Tom Tapijt (SP), 4 zetels, Hans Schaker de Jonge (D66) 3 zetels, Servaes Cnoops (Roddeldam Anders), 2 zetels, Jacob Drentenaar (ChristenUnie), 1 zetel en last but not least mevrouw Corrie Bovenbeen-Steunkous van de Ouderenpartij, 1 zetel.

De vier sollicitanten waren, in volgorde: Jos Belgjens (Partij van de Aardbei), burgemeester van Gloeilamperoord, een grote gemeente in het zuiden des Lands; Onno Hinckeldack (VVD), burgemeester van Ulevel, een grote gemeente in het midden des Lands, vervolgens Dolf Brandon (Partij van de Aardbei), burgemeester van Oudekaasstad, en tenslotte mevrouw Hendrickje Donkersloot (Partij van de Aardbei), voormalig staatsecretaris, voormalig kabinetschef van de voorlaatste burgemeester van Roddeldam, de immens populaire Doris Manderlouw.

Vooral Marcus Brillius was zeer benauwd over lekken vanuit de commissie naar de pers (hij was zelf journalist geweest). Hij nam op zich een zeer geheim adres te zoeken, waar de commissie de sollicitanten in alle stilte zou kunnen ontvangen. Verder was hij er heilig van overtuigd dat of de SP of Roddeldam Anders zouden lekken. De geheime plek bleek een barak van de r.-k. scoutinggroep ‘Maria, Sterre der Zee’ te zijn op een schiereiland in het Lagermeer, terzijde van het dorpje De Laag. Toen Servaes Cnoops er aankwam, zag hij zowaar Brillius achter een thujastruik liggen opzij van de enige smalle toegangsweg. Zeker om te kijken of hij niet gevolgd werd door het journaille.

In de woonruimte van de barak werden allereerst de aan de sollicitanten te stellen vragen geïnventariseerd. Waarbij het eerste conflict optrad. Mevrouw Bovenbeen, die behalve fractievoorzitter van de Ouderenpartij ook astrologe was, wilde de sollicitanten vragen naar hun geboortedag en -uur om vast te stellen tot welk sterrenbeeld zij behoorden en met welke conjuncties in welk Huis, enz. De burgemeester met het gunstigste gesternte, die moest het worden!

De beide liberale oudere jongeren Janzee en Schaker de Jonge waren daar mordicus tegen. Geen toverij! Bovendien moesten zij om vijf uur tennissen. Dus of het allemaal niet te lang zou hoeven duren. Hierop werd met algemene stemmen op één na besloten dat mevrouw Bovenbeen geen astrologische vragen mocht stellen. Hierop verzocht mevrouw Bovenbeen of ze dan de ascendanten van de andere commissieleden mocht weten om te kunnen nazien in haar Groot Toverboek wie van de leden van de commissie het gunstigste sterrenbeeld had. Diens keuze zou zij dan blindelings volgen. Ook hieraan weigerden de meeste commissieleden mee te werken.

Zo niet Cnoops. En zowaar, hij bleek het gunstigste sterrenbeeld te hebben. Mevrouw Bovenbeen zou hem verder volgen. Hij had toen al de vier stemmen van de SP in zijn zak, want de fractievoorzitter van die partij vertoefde in Zweden om Aktie te voeren tegen IKEA. De burgemeestersbenoeming was hem eventjes worst. Cnoops mocht tot Tapijts terugkomst spreken in zijn naam. Met zijn eigen stem meegerekend, had hij dus zeven stemmen ter beschikking.

Cnoops was het ook die de eerste vraag mocht afvuren op de eerste sollicitant, Jos Belgjens uit Gloeilamperoord: ‘Meneer Belgjens, wat is uw motivatie?’ Waarop deze antwoordde: ‘De partij zei, je moest maar eens solliciteren in Roddeldam’. Hierna kwamen de anderen aan het woord. Na twee uur ondervraging mocht Belgjens de barak verlaten. Op de vraag of hij zelf nog een prangende vraag had voor de commissie antwoordde hij ontkennend.

De volgende kandidaat was Onno Hinckeldack. Het was een zwaarwichtige, wat 19e eeuws aandoende man met een al even zware basstem. Zijn motivatie was dat hij een geboren Roddeldammer was en dat zijn ideaal van kinds af aan was geweest om burgemeester te worden, en dan speciaal burgemeester van Roddeldam. Niets mooier toch dan burgemeester worden van je geboortestad. Na twee uur ondervraging verliet ook Hinckeldack de barak. Hij had evenmin behoefte de commissie een wedervraag te stellen.

De derde kandidaat was Brandon van Oudekaasstad. Servaes Cnoops, die naast de liberale jongens Janzee en Schaker de Jonge zat, kreeg in het oor gefluisterd: ‘Die komt niet voor Roddeldam, die komt zijn marktwaarde verhogen. Dorddam komt binnenkort vrij. Dáár wil hij burgemeester van worden. Kan hij bij de sollicitatie zeggen dat hij voor het zoveel grotere Roddeldam net buiten de boot gevallen is. Dat geeft hem meerwaarde in Dorddam.’ Inderdaad is Brandon kort daarop burgemeester van Dorddam geworden.

Hierna ontving de commissie mevrouw Donkersloot. Zij genoot de voorkeur van Cnoops. Was zij niet jarenlang de rechterhand geweest van burgemeester Manderlouw? Zij kende de stad als geen ander. Bovendien had Roddeldam zijn voorkeur uitgesproken, ‘bij gelijke geschiktheid’, voor een vrouw. Zij stelde hem niet teleur. Na afloop van haar ondervraging vuurde zij een spervuur van tegenvragen, onder andere over de Tweede Rijnvlakte en het Culturele Hoofdstadjaar. Het was duidelijk dat hier een dame zat met kennis van zaken.

Voor Cnoops was het een uitgemaakte zaak. Sollicitante Donkersloot stak met kop en schouders boven de anderen uit. Tot zijn verbijstering zag de rest van de commissie het anders. Titus Rijk merkte ijzig op dat Jos Belgjens de officiële kandidaat van de PvdA was, en niet mevrouw Donkersloot. Het tijdperk Manderlouw was passé. Heimwee daarnaar paste niet. Rijk zei ook niet te begrijpen waar Donkersloot het lef vandaan haalde om te solliciteren zonder goedkeuring van haar partij.

De liberale jongens prezen vervolgens de heer Hinckeldack de hemel in. Dat was tenslotte een getrainde burgemeester. Begonnen in een kleine gemeente, dan jobhoppend naar een grotere, vandaar naar een nog grotere, en op dit moment burgemeester van Ulevel, de vierde stad van het land! Bovendien vonden zij Hendrickje Donkersloot bazig. Daar hielden de jongens niet van. Toen stapten ze op en delegeerden hun stemmen aan het CDA, eveneens voor Hinckeldack, al was het maar om de Partij van de Aardbei te pesten. Want ze moesten tennissen, de jongens, de baan was vanaf vijf uur gehuurd. Voor Brandon van Oudekaasstad was niemand.

De stand kon worden opgemaakt:
1 Belgjens 22 stemmen ( Partij van de Aardbei, GroenLinks en ChristenUnie)
2 Hinckeldack 18 stemmen (VVD, D66 en CDA)
3 Donkersloot 7 stemmen (SP, Roddeldam Anders en Ouderenpartij)

Nu verhief Rijk zijn stem en zei: ‘Servaes, mevrouw Donkersloot is kansloos en de zeven stemmen op haar zijn toch eigenlijk stemmen voor een linkse burgemeester.’ Volgens hem konden die stemmen doodgewoon worden opgeteld bij nummer 1, zodat die dan 29 stemmen zou hebben en een grote voorsprong op nummer 2. Dat gaf ook meer duidelijkheid richting Den Haag. Noemde Cnoops zijn partij niet ‘onafhankelijk links’? Welnu, wat lette hem in dezen ‘realistisch’ te zijn?

Hierop antwoordde Cnoops dat Belgjens van de vier het slechtst en mevrouw Donkersloot juist het best gesolliciteerd had. Zijns inziens moest er precies andersom gehandeld worden: Rijk moest zijn 18 stemmen op mevrouw Donkersloot uitbrengen. En genoot een vrouw niet de voorkeur bij gelijke geschiktheid? Dan des te meer bij ongelijke geschiktheid, nu Donkersloot Belgjens zo duidelijk overvleugeld had. Donkersloot was de beste Aardbei-kandidaat!

Rijk weigerde de redelijkheid van Cnoops’ redenering in te zien. Hij zei zelfs dat hij, als
Tapijt terug was, een serieuze poging zou doen om de SP’er over te halen alsnog op Belgjens te stemmen. Want ook de SP zou zijn inziens het belang moeten inzien van een continuering van een links burgemeesterschap voor Roddeldam, hoe groot de hekel van de SP aan de PvdA ook mocht zijn. Hierna ging het gezelschap uiteen.

Wie schetst Cnoops verbazing toen hij de volgende dag in het Roddeldamse Dagblad een vrij getrouwe reconstructie van de sollicitatiedag op het Lagermeer onder ogen kreeg, voorzien van deze omineuze zin over mevrouw Donkersloot: ‘Zij solliciteerde naar het burgemeesterschap, maar maakte tijdens een gesprek met de vertrouwenscommissie zo weinig indruk dat zij nu vrijwel kansloos wordt geacht.’ Iemand had gelekt en moedwillig verkeerde informatie verstrekt! Zo werd Hendrickje Donkersloot publiekelijk afgeserveerd. Maar hoe kon hij, Cnoops, daar wat aan doen? Zeggen hoe het wel was toegegaan betekende lekken. Een draconische boete zou zijn deel zijn.

Maar ook Belgjens ging de mist in, zelfs ondanks het feit dat Tapijt op het laatste moment naar het Aardbei-kamp was overgelopen. Het werd… Hinckeldack. De VVD maakte immers deel uit van het tweede kabinet Le Cuisinier en had op hoge toon geëist dat ook zij eindelijk eens het burgemeesterschap van een grote stad zou krijgen. En zo geschiedde. Het Aardbei-bolwerk Roddeldam kreeg een VVD-burgemeester.

En de gekozen burgemeester? Hij zal ongetwijfeld nog erg lang en zeer ongelukkig leven als concept, veilig en voorgoed opgeborgen in een bureaula op Binnenlandse Zaken.

Manuel Kneepkens is sprookjesschrijver te Rotterdam.
Datum publicatie: 19-03-2008

Deel

Statenvergadering

Gepubliceerd op 3 reacties 4 minuten leestijd 116 x bekeken

Mahmut Erciyas van de SP-fractie.
Op dit moment is de vergadering van Provinciale Staten aan de gang. Het CDA heeft zojuist verdedigd waarom zij haar steun aan een eerdere motie voor gratis Openbaar Vervoer (OV) nu intrekt. SP-er Machmut Erciyas sprak over het gratis OV. Het was een interessant, soms fel, debat.

Het valt voor hem niet mee vandaag. De hele nacht behoorlijk ziek geweest en zonet zijn eerste toespraak gehouden en volop aan de interruptiemicrofoon. Gisteravond werd duidelijk dat PvdA en CDA een compromis hebben bereikt over het OV. Als ik het goed heb, maar de PvdA komt zo aan het woord, komen er als compensatie voor het kroonjuweel ‘Gratis OV’ meer transferia bij de grote steden.

De SP diende samen met de Brabantse Partij en GroenLinks een amendement in om twee proeven met gratis OV te beginnen voor de doelgroepen jongeren onder de 12 jaar en 65-plussers. Daarnaast zouden er dan twee proeven met goedkoop OV moeten komen.

Er kan ook nog gelachen worden. Toen Mahmut een interruptie plaatste op Marijke Tsoutsanis (VVD) over de ook door haar partij ondertekende motie voor gratis OV-proeven, antwoordde ze dat dat wellicht “in de warmte van het moment was gebeurd”.  Dat moment was een Statenvergadering vlak voor de verkiezingen. Hilariteit alom, ook op de publieke tribune, dei dit keer behoorlijk gevuld is.

Ook PvdA-collega Ehssane Gounou (zie hier haar weblog) hield haar eerste toespraak en helaas voor iedereen, mocht zij niet geïnterrumpeerd worden. Helaas, want de PvdA heeft wat moeten slikken in dit dossier. Ik ben met mijn kleine cameraatje een beetje de hoffotograaf van Provinciale Staten, want ook SP-collega Willemieke Arts houdt vandaag haar maiden speech. Die gaat dus ook op de foto.

Aloysia Jetten van de Brabantse Partij trok het felst van leer. De manier waarop de PvdA in een maiden speech (waarbij niet geïnterrumpeerd mag worden) het verlies van het kroonjuweel werd uitgelegd als winst, ontlokte haar de kwalificatie ‘draaikonten’. Duidelijke taal.

Eigenlijk hadden alle partijen die vóór de verkiezingen de motie voor pilootprojecten met gratis OV hadden getekend, moeite om de draai naar pilootprojecten met goedkoop OV voor doelgroepen recht te praten. Het CDA diende zojuist een motie in namens de coalitie om de Brabantse steden te stimuleren dat er meer transferia komen. “Dat is dan ‘het compromis’, mopperde Nico Heijmans vanuit de bankjes. 

Helaas voor Ehssane Gounou mocht ze wel in haar tweede termijn worden geïnterrumpeerd. Daar werd ook gretig gebruik van gemaakt. Doordat ze niet echt antwoordde op de vraag van Mahmut of dít nu het compromis was, zei Aloyisia Jetten ronduit dat het kiezersbedrog was. Of er nog een touw aan vast te knopen is voor het publiek weet ik niet, maar wat ik ervan begreep, is dat gratis OV voor de PvdA nog altijd het einddoel is. Dat biedt hoop voor de toekomst, en eerlijk gezegd, wat er ook gedraaid is, ook dit voorstel is meer dan dat er nu is.

De stemmingen over het OV
Ons amendement is verworpen (na wat gehannes met het elektronisch stemsysteem), het amendement van de coalitie over de transferia is unaniem angenomen. De motie van de Brabantse partij over gratis openbaar vervoer bij grote wegwerkzaamheden werd weggestemd (alleen de SP stemde mee). De motie van de coalitie over de transferia is onder protest door ons gesteund.”Koehandel”, zei Mahmut. 

De waterschappen
De waterschappen kennnen een ingewikkeld verkiezingssysteem, waarbij het volk de meeste vertegenwoordigers kiest, maar waarbij er ook sprake is van geborgde zetels. De Provincie bepaalt daarbij de verhoudingen. Hoeveel voor de boere, bedrijven en milieu-organisaties. En over de laatste wordt een door de SP gesteund amendement ingediend door de PvdA. Tégen de coalitie in, om één geborgde zetel voor het bedrijfsleven te verruilen voor een extra geborgde zetel voor milieu-organisaties. SP-collega Willemieke Arts voert hier het woord, haar eerste toespraak in de Staten.

 
Willemieke Arts (SP)

Conny Kerkhof (CDA) legde omstandig uit dat haar fractie de verdeling ‘doordacht tot uitvoering gebracht’. Het CDA steunt het amendement vann de PvdA dus niet. Willemieke Arts gaf het voorstel van GS een dikke onvoldoende. Ze sprak haar steun uit aan het door Annegien Wijnands (PvdA) (namens de PvdA en de hele oppositie) in te dienen amendement. Dat amendement regelt de extra geborgde zetel voor milieu-organisaties. VVD-er Cor van der Burgt hield een door interrupties onderbroken pleidooi vóór de extra zetels voor boeren en bedrijven. De natuurbelangen zijn volgens hem al goed gewaarborgd door wetgeving. Dat lokte nogal wat reacties uit van alle linkse fracties.

Annegien Wijnands (PvdA) zette haar lijn voort (ik lijk hier wel een verslaggever) en legde uitvoerig uit waarom zij het amendement (zie hierboven) indiende. Zie haar blog voor een waarschijnlijk uitgebreider verslag over dit onderwerp. Overigens werd ik in de lunchpauze aangesproken door een bestuurder van Waterschap de Dommel. Tijdens de lunch met hem én een medewerker van het waterschap een aardig gesprek gehad.

Wie wil weten welke gezichten achter al die namen uit dit stukje zitten, klikt hier.

(Vragenuurtje ‘De Heus’ in een volgend blog)

Deel

Eerste toespraak

Gepubliceerd op 1 reactie 3 minuten leestijd 53 x bekeken


Vanmiddag was mijn eerste toespraak (maiden speech zegt mevrouw Maij-Weggen altijd) in Provinciale Staten (PS). Hij ging over de Verordening Ontgrondingen. Collega Marusjka Lestrade beloofde een foto te maken (bloggers steunen elkaar). In de wandelgangen vroeg gedeputeerde Hoes grappend : “Ik wist niet dat dit onderwerp je zo interesseerde?”. Een verslag (voorlopig zonder foto’s) van een enerverend dagje Statenwerk. Morgen wat meer over de inhoud, want daar gaat het tenslotte om in de politiek.

Superinteressant is het onderwerp ontgrondingen voor veel mensen natuurlijk ook niet echt. Maar ja, het onderwerp komt voorbij en  het is belangrijk genoeg, en dan moet je er als Statenlid wat mee. Deze week stond in het teken van steun verwerven voor het amendement om ook natuurontwikkelingsprojecten vrij te stellen van vergunningen. Hierdoor lopen die minder vertraging op en zijn de kosten voor de projecten ook lager. Samen met Annegien Wijnands van de PvdA ben ik de boer opgegaan voor steun van het amendement. Gisteren kwam die van het CDA en daarmee was een meerderheid in principe voor elkaar. Vandaag tussen de bedrijven door ben ik de andere partijen langs gegaan.

Op de VVD na, wilden allen partijen in PS het amendement mee indienen. Werk voor fractiemedewerker Cecile dus, om alle logo’s en namen van ondertekenaars in het document te plakken. Dan moeten de handtekeningen verzameld worden. Tussendoor nog overleg met de VVD (of ze echt niet willen) en daarna mijn bijdrage in de eerste termijn.

Ik vertelde dit gisteren aan mijn zus en haar reactie was dat alles zo was voorgekookt. Ik snap die reactie ook wel, het komt allemaal heel ondoorzichtig over. De afweging om het zo te doen is dat ik de keus heb als ik iets wil bereiken om een wijzigingsvoorstel in te dienen en in de vergadering af te wachten of er steun is. Het alternatief is om van tevoren al steun te verwerven. Ik wil iets bereiken, veranderen. Het gevaar dat er in de vergadering allerlei politiek gedoe ontstaat (steunt de hele coalitie het voorstel of een gedeelte en dan dus maar helemaal niet) dat het voorstel afgeschoten wordt.

Maar goed, het werd een hectische dag vandaag. Om te beginnen was eerst het rapport van de rekenkamer aan de beurt. Door alle heisa (moties waarover onderhandeld moest worden; uitgebreide lunch met presentatie Liliane Fonds; uitstel omdat gedeputeerde Hoes bij een ondertekening moest zijn) kwam ‘mijn’ onderwerp als laatste aan bod. Dat kwam ergens goed uit, want tussen de bedrijven door moest er steeds overlegd worden. Onno Hoes (met zijn beleidsambtenaren) en de VVD vreesden dat door het amendement de deuren wagenwijd opengezet zouden worden voor oncontroleerbare ontgrondingen.

Ambtenaren gingen aan de slag om een goede juridisch waterdichte formulering te maken. Het nieuwe amendement moest overlegd worden. Ik kan wel genieten van het politieke spel. Het is een beetje geven en een beetje nemen en zo kun je toch wat bereiken. Maar vermoeiend was het allemaal ook. Toen de formulering gevonden was en de indieners waren akkoord, moest ik even langs de gedeputeerde. Uiteindelijk wilde de VVD ook mee ondertekenen en is het amendement met algehele stemmen aangenomen.

Omdat sommigen het einde van de vergadering niet meer meemaakten wegens andere verplichtingen, werd de stemming over een motie die ik indiende ook nog een spannende vertoning. Hier had ik niet echt voor gelobbyd, maar toch ging de helft van de statenleden mee. Normaalgesproken hebben VVD en CDA een meerderheid, maar dat was nu plots niet meer duidelijk. Opnieuw gestemd met hand opsteken. Helaas waren er meer van de SP en PvdA naar huis waardoor het met 23 voor en 24 tegen verworpen werd.

Ik ging bijna naast mijn schoenen lopen toen de gedeputeerde me prees voor de voorbereiding. Gelukkig kon ik in mijn tweede termijn Annegien Wijnands erbij betrekken die er ook het nodige voor gedaan had. Voor ons beiden was het de eerste toespraak in de Staten vandaag.

Met dank aan Marusjka Lestrade van D66 voor de foto’s!

Deel

Het echte werk

Gepubliceerd op 0 reacties 3 minuten leestijd 77 x bekeken

Het voormalige HAS-terrein in 's-Hertogenbosch
Het echte werk is nu begonnen, althans zo voelt het. Niet dat ik vanaf maart uit mijn neus aan het eten wat, integendeel. Maar aanstaande vrijdag mag ik voor het eerst het woord voeren en aangezien ik in de commissie wat vragen en kritiek had, is het logisch dat je met voorstellen komt. En daar ben ik maandag de halve dag mee in de weer geweest. Moties en amendementen voorbereiden over de Verordening Ontgrondingen.

Niet het spannendste onderwerp, maar het moet ook gebeuren. Op maandagavond vergaderen op de SP na bijna alle fracties en het was dus slim om tegen die tijd de moties en amendementen zo goed als klaar te hebben zodat de anderen er ook naar kunnen kijken. Aangezien de SP niet de absolute meerderheid heeft, zullen we de steun van anderen nodig hebben.

Waar gaat het over?
Ontgronden kan om twee redenen. De eerste is commercieel. Men heeft zand en grind nodig voor de bouw van huizen en de aanleg van wegen. De andere reden is functioneel. Dat kan zijn het uitdiepen van een vaargeul, verbreden van een rivier om hoog water op te vangen, archeologisch onderzoek, natuurontwikkeling en ga zo maar door.

Om dat alles in goede banen te leiden heeft de provincie een verordening opgesteld waarin alles rondom deze ontgrondingen geregeld is. Wie moet waarvoor een vergunning hebben en aan welke regels moet worden voldaan. Hoeveel mag er maximaal aan zand wegegehaald worden bijvoorbeeld.

De Ijzeren Vrouw in 's-Hertogenbosch.
De IJzeren Vrouw in ‘s-Hertogenbosch is ontstaan door zandwinning.

Aan het aantal insprekers en reacties op een voorstel merk je meestal wel dat het een belangrijk onderwerp is. Er kwamen reacties van Rijkswaterstaat, milieu- en natuurorganisaties, gemeenten en bouwondernemingen. Ook de PCE, de Provinciale Commissie Ecologie had advies uitgebracht.

Rijkwaterstaat had moeite met vrijstelling van vergunningen in de buurt van de rivier. Enkele bedrijven wilden een hogere vrijstellingsgrens (was 3000 m³) tot wel 50.000 m³. Milieu- en natuurorganisaties wilden dan weer vrijstelling van leges voor natuurontwikkelingsprojecten. Als Statenlid dien je alle belangen af te wegen, maar maak je ook een politieke keuze. Zo vindt de SP dat natuurontwikkeling niet misbruikt mag worden voor commerciële ontgronding. Dat vindt het college van Gedeputeerde Staten gelukkig ook, al verhoogt die het aantal m³ dat zonder vergunning naar boven gehaald mag worden wel naar 15.000 m³ waar andere provincies tot maximaal 10.000 m³ gaan.

 


Ontgronding op het voormalige terrein van de HAS in
‘s-Hertogenbosch.

De SP steunt ook het idee om natuurontwikkeling niet extra financieel te belasten door leges en heffingen op te leggen. Zeker niet als de projecten passen in provinciale plannen. Tot slot wil ik dat de provincie de regierol op zich neemt als het gaat om archeologische vindplaatsen die onder de gemeentelijke verantwoordelijkheid vallen. Niet elke gemeente heeft de archeologisch waardevolle plekken goed in kaart en ik zou niet willen dat daardoor iets waardevols verloren gaat.

Als je commentaar hebt moet je ook met alternatieven komen. Daarom ben ik gisteren aan de slag gegaan om moties enamendementen op te stellen. De eerste reacties van andere partijen zijn binnen. Ook PvdA-collega Annegien Wijnands is bezig met moties en amendementen, ik ben benieuwd hoe dat vrijdag gaat.

Deel

Het SP-congres

Gepubliceerd op 0 reacties 4 minuten leestijd 75 x bekeken

foto: Stephan Savelberg
We konden er op wachten. De cynische commentaren in de krant. ‘De SP kan niet zonder Marijnissen’, kopt het Brabants Dagblad vandaag. ‘De SP wil niet zonder Marijnissen’ was treffender én eerlijker geweest. En de opvolgers staan al klaar. Als ik Agnes Kant zo hoor, doet ze niet onder voor Marijnissen. “We worden geschoren, soms terecht. Dat zal nog wel even doorgaan, en daar moeten we maar aan wennen.” Aldus Jan Marijnissen in zijn toespraak na zijn herverkiezing. Een verslag van het SP-congres afgelopen zaterdag.

Die laatste opmerking lees ik nergens terug. Ik begin eigenlijk met het einde van het congres, omdat het wel symboliseert hoe de beleving van de meeste congresgangers tegengesteld is aan de weergave in de pers. We moeten er inderdaad maar aan wennen dat we meer dan ooit kritisch gevolgd worden. Dat is ook terecht, maar de stemmingmakerij die ik de laatste tijd soms constateer is niet in overeenstemming met mijn beleving van de werkelijkheid.

Nog nooit zag ik op ons congres (misschien niet eerder opgevallen) zo veel groepen zich presenteren. Zo was er een club (foto boven) die handtekeningen verzamelde voor millenniumdoelen. Ook (ik vermoed) Bont voor Dieren liepen in een nertspak handtekeningen te verzamelen tegen het fokken van pelsdieren. De Vrouwenbond FNV en ik dacht ook Amnesty stonden met een kraam in de verzamelhal van de voormalige Van Nellefabriek in Rotterdam.

Nooit eerder leek een SP-congres ook zo massaal bezocht. Maar goed, wat wil je met ruim 50.000 leden en een groeiend aantal afdelingen die door de ledengroei ook meer afgevaardigden mochten leveren voor het congres. Echt discussiëren valt ook niet mee met 1000 mensen, dus in tegenstelling tot het laatste congres waar ik bij was, moesten sprekers zich nu tevoren aanmelden en 58 mensen hadden dat ook gedaan. Iedereen kreeg 2 minuten spreektijd in eerste instantie. De congrescommissie antwoordde na de lunchpauze en daarna kregen de eerste sprekers een tweede termijn van 1 minuut. En ja, ook dissidente geluiden kregen netjes spreektijd. En ja, het staat de aanwezige leden vrij door middel van aplaus, getrommel of boegeroep hun waardering danwel afkeuring kenbaar te maken. Een geheime stemming leerde dat slechts 58 afgevaardigden hun stem niet op Jan Marijnissen hadden uitgebracht. Ik vind het vervelend voor de kritikasters, maar er is weinig mis met ons democratisch gehalte. Dat de media de paar negatieve geluiden er juist uitpikten, was alleen maar te verwachten.

foto: Stephan Savelberg

Roze netwerk
In de pauze hadden we afgesproken om als Roze netwerk bij elkaar te komen om wat afspraken te maken. Ons clubje groeit gestaag. De afdeling Rotterdam had een amendement ingediend met de strekking dat de SP de banden met de homobeweging moest versterken. Toen er in de tweede termijn door de afdeling Eindhoven (een beetje lobbyen hoort erbij 😉) aandacht vroeg voor het amendement en de afdeling Rotterdam dit bij monde van een netwerklid toelichtte, antwoordde Agnes Kant dat het amendement te specifiek was (er werd o.a. ook naar specifieke scholing gevraagd), maar dat de gedachte erachter voluit door de partij gesteund werd en dat de mensen achter dit amendement ook druk bezig waren en dat ze (Agnes Kant) hen (ons) daarbij alle succes wenste. Bij de stemmingen wees een krappe meerderheid het amendement af, maar de boodschap van de partijleiding was duidelijk: we worden gesteund en we kunnen doorgaan!

Als één ding duidelijk is geworden, dan is het wel dat mijn partij allergisch is voor initiatieven die aparte groepen speciaal organiseert. Jongeren en ouderen, dat gaat nog wel, maar aan aparte clubjes die meer praten dan daadwerkelijk iets toevoegen heeft de SP een broertje dood. We hebben voor mijn gevoel een enorme sprong voorwaarts gemaakt door ons ook inhoudelijk te manifesteren in de maanden voorafgaand aan het congres. We assisteren in de Tweede Kamer de woordvoerder homo-emancipatie en waren nadrukkelijk aanwezig tijdens Roze Zaterdag. Geen praatclubje dus, maar eentje die wil aanpakken.

Twee personen kregen een gouden tomaat opgespeld wegens bijzondere verdiensten voor de partij. Hans van Hooft senior (wethouder in Nijmegen) en scheidend penningmeester Marga van Broelhoven. Speciaal voor haar zong Gerard van Maasakkers het liedje ‘Cis Verdonk’ (geen familie ván). Jammer dat het bij die ene bleef, prachtige zanger. Hij heeft overigens de Brabantse SP-verkiezingsspotjes ingezongen.

foto: Stephan Savelberg

Ik ben meegereden met een gedeelte van de Bossche delegatie. Op de foto hierboven zit links van me Cécile Visscher, fractievoorzitter in de Bossche gemeenteraad en onze steun en toeverlaat als fractiemedewerker op het provinciehuis. We hebben samen (naast het serieuze werk) erg veel lol.

Om 08.00 uur werd ik al opgepikt bij het station, met anderhalf uur waren we ter plaatse. De Limburgers deden er wat langer over: 6½ uur maar liefst. Eén van de Bosschenaren is trouwens de fotograaf van enkele van de foto’s die je hier ziet. De mooie foto van Jan Marijnissen en de twee foto’s waar ik ook op sta zijn van de hand van Stephan Savelberg. Zo zie je maar weer, iedereen zijn gave. Ik ben al blij als ik een beetje scherpe foto maak met mijn minicamera. Omdat we toch in Rotterdam waren, besloten Willy Lourenssen en ik het er maar van te nemen en ons in het Rotterdamse uitgaansleven te storten. Vandaar ook dit late blog over het congres. Ik moest even een dagje bijkomen van alle drukte.

Deel