Tag-archief burgemeester

Beëdiging Aboutaleb live

Gepubliceerd op 0 reacties1minuten leestijd141 x bekeken
Mayor Ahmed Aboutaleb of Rotterdam

In elk geval volg ik de bijzondere vergadering van de Rotterdamse Gemeenteraad met bijzondere bestelling. Ik heb er nog gewerkt als fractie-assistent van de SP-fractie. Theo Coşkun heette toen nog Theo Cornelissen. Metin Celik van e PvdA is inmiddels de nestor van de Raad en dus vice-voorzitter. Veel bekenden van toen zijn vertrokken, maar er zijn er nog genoeg gebleven.

Ivo of Onno?

Gepubliceerd op 0 reacties8minuten leestijd164 x bekeken


Ik ga gelukkig niet over de VVD, maar ik heb beide kandidaten voor het voorzitterschap wel van dichtbij meegemaakt. Nou ja dichtbij. Ivo Opstelten werd burgemeester van Rotterdam toen ik als fractie-assistent werkzaam was op het stadhuis van Rotterdam. En Onno Hoes en ik waren allebei lijsttrekker bij de gemeenteraadsverkiezingen in 1993 in ‘s-Hertogenbosch. En nu komen we elkaar weer tegen.

Maandag wordt de uitslag bekend van het referendum voor het VVD-voorzitterschap. Op het weblog van Theo Cornelissen las ik een interessante analyse van de burgemeestersbenoeming in Rotterdam. Ik wil het jullie niet onthouden. Het is geschreven door Manuel Kneepkens, toenmalig fractievoorzitter van de Stadspartij. Zie onderaan dit blog het sprookje, waarin de namen van de hoofdrolspelers zijn verhaspeld. Voor mij vrij eenvoudig te volgen, omdat ik dicht bij het vuur zat.

Het is vooral interessant, omdat het circus in Rotterdam nu opnieuw begint. Indertijd is door de PvdA gegokt en verloren. Nu wordt het spannend of het CDA de enig overgebleven grote stad ‘wint’, omdat het in geen enkele grote stad een burgemeester heeft. De VVD heeft immers Den Haag van het CDA overgenomen. Zie hier Theo’s analyse. Het is eigenlijk verschrikkelijk dat een partij met nauwelijks draagvlak in de Rotterdamse gemeenteraad, (CDA: 3 van de 45 zetels) die stad claimt.

Maar goed, nu tijd voor een sprookje. Ik heb weinig prettige ervaringen met mijn toenmalige werkgever, die uiteindelijk met stille trom is vertrokken. In het verhaal is het Tom Tapijt, naar zijn voormalige beroep, tapijthandelaar. In het echt Chris van Heumen. De rest mogen jullie raden.

Het sprookje van Roddeldam
Manuel Kneepkens

Er was er eens, in het jaar des Heren 1999, een gemeente in het westen des lands genaamd Roddeldam, waarvan de burgemeester Bart de Zout plots werd benoemd tot minister van Binnenlandse Zaken in het tweede kabinet Le Cuisinier. Er ontstond dus een vacature te Roddeldam, dat toentertijd doorging voor een ‘rooie’ stad. Sinds mensenheugenis had de Partij van de Aardbei er de burgemeester geleverd. Iedereen verwachtte dan ook dat er opnieuw een aardbeimannetje of -vrouwtje tot burgemeester benoemd zou worden.

Maar eerst werd er door de gemeenteraad van Roddeldam een sollicitatiecommissie gevormd uit de fractievoorzitters van alle partijen in de Roddeldamse gemeenteraad. Iedere fractievoorzitter mocht evenveel stemmen op de kandidaat van zijn voorkeur uitbrengen als hij zetels in de raad vertegenwoordigde. Allereerst was daar Titus Rijk (Partij van de Aardbei), 18 zetels. Dan Pieter Janzee (VVD), 9 zetels, Marcus Brillius (CDA), 6 zetels en Irene Kroeshaar (GroenLinks), 3 zetels. Dit waren de partijen van de coalitie. Tot de oppositie behoorden Tom Tapijt (SP), 4 zetels, Hans Schaker de Jonge (D66) 3 zetels, Servaes Cnoops (Roddeldam Anders), 2 zetels, Jacob Drentenaar (ChristenUnie), 1 zetel en last but not least mevrouw Corrie Bovenbeen-Steunkous van de Ouderenpartij, 1 zetel.

De vier sollicitanten waren, in volgorde: Jos Belgjens (Partij van de Aardbei), burgemeester van Gloeilamperoord, een grote gemeente in het zuiden des Lands; Onno Hinckeldack (VVD), burgemeester van Ulevel, een grote gemeente in het midden des Lands, vervolgens Dolf Brandon (Partij van de Aardbei), burgemeester van Oudekaasstad, en tenslotte mevrouw Hendrickje Donkersloot (Partij van de Aardbei), voormalig staatsecretaris, voormalig kabinetschef van de voorlaatste burgemeester van Roddeldam, de immens populaire Doris Manderlouw.

Vooral Marcus Brillius was zeer benauwd over lekken vanuit de commissie naar de pers (hij was zelf journalist geweest). Hij nam op zich een zeer geheim adres te zoeken, waar de commissie de sollicitanten in alle stilte zou kunnen ontvangen. Verder was hij er heilig van overtuigd dat of de SP of Roddeldam Anders zouden lekken. De geheime plek bleek een barak van de r.-k. scoutinggroep ‘Maria, Sterre der Zee’ te zijn op een schiereiland in het Lagermeer, terzijde van het dorpje De Laag. Toen Servaes Cnoops er aankwam, zag hij zowaar Brillius achter een thujastruik liggen opzij van de enige smalle toegangsweg. Zeker om te kijken of hij niet gevolgd werd door het journaille.

In de woonruimte van de barak werden allereerst de aan de sollicitanten te stellen vragen geïnventariseerd. Waarbij het eerste conflict optrad. Mevrouw Bovenbeen, die behalve fractievoorzitter van de Ouderenpartij ook astrologe was, wilde de sollicitanten vragen naar hun geboortedag en -uur om vast te stellen tot welk sterrenbeeld zij behoorden en met welke conjuncties in welk Huis, enz. De burgemeester met het gunstigste gesternte, die moest het worden!

De beide liberale oudere jongeren Janzee en Schaker de Jonge waren daar mordicus tegen. Geen toverij! Bovendien moesten zij om vijf uur tennissen. Dus of het allemaal niet te lang zou hoeven duren. Hierop werd met algemene stemmen op één na besloten dat mevrouw Bovenbeen geen astrologische vragen mocht stellen. Hierop verzocht mevrouw Bovenbeen of ze dan de ascendanten van de andere commissieleden mocht weten om te kunnen nazien in haar Groot Toverboek wie van de leden van de commissie het gunstigste sterrenbeeld had. Diens keuze zou zij dan blindelings volgen. Ook hieraan weigerden de meeste commissieleden mee te werken.

Zo niet Cnoops. En zowaar, hij bleek het gunstigste sterrenbeeld te hebben. Mevrouw Bovenbeen zou hem verder volgen. Hij had toen al de vier stemmen van de SP in zijn zak, want de fractievoorzitter van die partij vertoefde in Zweden om Aktie te voeren tegen IKEA. De burgemeestersbenoeming was hem eventjes worst. Cnoops mocht tot Tapijts terugkomst spreken in zijn naam. Met zijn eigen stem meegerekend, had hij dus zeven stemmen ter beschikking.

Cnoops was het ook die de eerste vraag mocht afvuren op de eerste sollicitant, Jos Belgjens uit Gloeilamperoord: ‘Meneer Belgjens, wat is uw motivatie?’ Waarop deze antwoordde: ‘De partij zei, je moest maar eens solliciteren in Roddeldam’. Hierna kwamen de anderen aan het woord. Na twee uur ondervraging mocht Belgjens de barak verlaten. Op de vraag of hij zelf nog een prangende vraag had voor de commissie antwoordde hij ontkennend.

De volgende kandidaat was Onno Hinckeldack. Het was een zwaarwichtige, wat 19e eeuws aandoende man met een al even zware basstem. Zijn motivatie was dat hij een geboren Roddeldammer was en dat zijn ideaal van kinds af aan was geweest om burgemeester te worden, en dan speciaal burgemeester van Roddeldam. Niets mooier toch dan burgemeester worden van je geboortestad. Na twee uur ondervraging verliet ook Hinckeldack de barak. Hij had evenmin behoefte de commissie een wedervraag te stellen.

De derde kandidaat was Brandon van Oudekaasstad. Servaes Cnoops, die naast de liberale jongens Janzee en Schaker de Jonge zat, kreeg in het oor gefluisterd: ‘Die komt niet voor Roddeldam, die komt zijn marktwaarde verhogen. Dorddam komt binnenkort vrij. Dáár wil hij burgemeester van worden. Kan hij bij de sollicitatie zeggen dat hij voor het zoveel grotere Roddeldam net buiten de boot gevallen is. Dat geeft hem meerwaarde in Dorddam.’ Inderdaad is Brandon kort daarop burgemeester van Dorddam geworden.

Hierna ontving de commissie mevrouw Donkersloot. Zij genoot de voorkeur van Cnoops. Was zij niet jarenlang de rechterhand geweest van burgemeester Manderlouw? Zij kende de stad als geen ander. Bovendien had Roddeldam zijn voorkeur uitgesproken, ‘bij gelijke geschiktheid’, voor een vrouw. Zij stelde hem niet teleur. Na afloop van haar ondervraging vuurde zij een spervuur van tegenvragen, onder andere over de Tweede Rijnvlakte en het Culturele Hoofdstadjaar. Het was duidelijk dat hier een dame zat met kennis van zaken.

Voor Cnoops was het een uitgemaakte zaak. Sollicitante Donkersloot stak met kop en schouders boven de anderen uit. Tot zijn verbijstering zag de rest van de commissie het anders. Titus Rijk merkte ijzig op dat Jos Belgjens de officiële kandidaat van de PvdA was, en niet mevrouw Donkersloot. Het tijdperk Manderlouw was passé. Heimwee daarnaar paste niet. Rijk zei ook niet te begrijpen waar Donkersloot het lef vandaan haalde om te solliciteren zonder goedkeuring van haar partij.

De liberale jongens prezen vervolgens de heer Hinckeldack de hemel in. Dat was tenslotte een getrainde burgemeester. Begonnen in een kleine gemeente, dan jobhoppend naar een grotere, vandaar naar een nog grotere, en op dit moment burgemeester van Ulevel, de vierde stad van het land! Bovendien vonden zij Hendrickje Donkersloot bazig. Daar hielden de jongens niet van. Toen stapten ze op en delegeerden hun stemmen aan het CDA, eveneens voor Hinckeldack, al was het maar om de Partij van de Aardbei te pesten. Want ze moesten tennissen, de jongens, de baan was vanaf vijf uur gehuurd. Voor Brandon van Oudekaasstad was niemand.

De stand kon worden opgemaakt:
1 Belgjens 22 stemmen ( Partij van de Aardbei, GroenLinks en ChristenUnie)
2 Hinckeldack 18 stemmen (VVD, D66 en CDA)
3 Donkersloot 7 stemmen (SP, Roddeldam Anders en Ouderenpartij)

Nu verhief Rijk zijn stem en zei: ‘Servaes, mevrouw Donkersloot is kansloos en de zeven stemmen op haar zijn toch eigenlijk stemmen voor een linkse burgemeester.’ Volgens hem konden die stemmen doodgewoon worden opgeteld bij nummer 1, zodat die dan 29 stemmen zou hebben en een grote voorsprong op nummer 2. Dat gaf ook meer duidelijkheid richting Den Haag. Noemde Cnoops zijn partij niet ‘onafhankelijk links’? Welnu, wat lette hem in dezen ‘realistisch’ te zijn?

Hierop antwoordde Cnoops dat Belgjens van de vier het slechtst en mevrouw Donkersloot juist het best gesolliciteerd had. Zijns inziens moest er precies andersom gehandeld worden: Rijk moest zijn 18 stemmen op mevrouw Donkersloot uitbrengen. En genoot een vrouw niet de voorkeur bij gelijke geschiktheid? Dan des te meer bij ongelijke geschiktheid, nu Donkersloot Belgjens zo duidelijk overvleugeld had. Donkersloot was de beste Aardbei-kandidaat!

Rijk weigerde de redelijkheid van Cnoops’ redenering in te zien. Hij zei zelfs dat hij, als
Tapijt terug was, een serieuze poging zou doen om de SP’er over te halen alsnog op Belgjens te stemmen. Want ook de SP zou zijn inziens het belang moeten inzien van een continuering van een links burgemeesterschap voor Roddeldam, hoe groot de hekel van de SP aan de PvdA ook mocht zijn. Hierna ging het gezelschap uiteen.

Wie schetst Cnoops verbazing toen hij de volgende dag in het Roddeldamse Dagblad een vrij getrouwe reconstructie van de sollicitatiedag op het Lagermeer onder ogen kreeg, voorzien van deze omineuze zin over mevrouw Donkersloot: ‘Zij solliciteerde naar het burgemeesterschap, maar maakte tijdens een gesprek met de vertrouwenscommissie zo weinig indruk dat zij nu vrijwel kansloos wordt geacht.’ Iemand had gelekt en moedwillig verkeerde informatie verstrekt! Zo werd Hendrickje Donkersloot publiekelijk afgeserveerd. Maar hoe kon hij, Cnoops, daar wat aan doen? Zeggen hoe het wel was toegegaan betekende lekken. Een draconische boete zou zijn deel zijn.

Maar ook Belgjens ging de mist in, zelfs ondanks het feit dat Tapijt op het laatste moment naar het Aardbei-kamp was overgelopen. Het werd… Hinckeldack. De VVD maakte immers deel uit van het tweede kabinet Le Cuisinier en had op hoge toon geëist dat ook zij eindelijk eens het burgemeesterschap van een grote stad zou krijgen. En zo geschiedde. Het Aardbei-bolwerk Roddeldam kreeg een VVD-burgemeester.

En de gekozen burgemeester? Hij zal ongetwijfeld nog erg lang en zeer ongelukkig leven als concept, veilig en voorgoed opgeborgen in een bureaula op Binnenlandse Zaken.

Manuel Kneepkens is sprookjesschrijver te Rotterdam.
Datum publicatie: 19-03-2008