“Relnicht die je er bent!”

“Relnicht die je er bent!”

Had ik al verteld van die agressieve buurman? Niet weer hè, dacht ik toen hij zijn scheldkannonade afsloot met ‘Relnicht zoals je er bij loopt!’ Update 6 april: 2 wijkagenten voor de deur.

De wijkagent(en) (update)

Via de website van de politie had ik een afspraak met de wijkagent aangevraagd. Na een dag of 4 kreeg ik contact met de agent voor onze buurt en maakte een afspraak voor aankomende week. Totdat gisteren de bel ging terwijl ik nét de was aan het doen was. Twee wijkagenten aan de deur.

Ze probeerden het maar op de bonnefooi, en ze hadden geluk. Ik heb mijn verhaal gedaan en de agenten waren vol begrip en vroegen wat ik van hen verwachtte. Nu zijn mijn verwachtingen ten aanzien van de politie niet al te hoog gespannen, maar die slechte ervaringen dateren al van de jaren negentig van de vorige eeuw. Iets wat nu nog resoneert.

Enfin: ik was eerlijk en zei dat een aangifte mij nu niet nodig leek, bovendien zou dat de buurman-met-het-korte-lontje niet rustiger maken was mijn inschatting. Maar een melding van de situatie wél. Voor het geval er weer wat gebeurt, dan weten ze ervan.

Ook RADAR reageerde als beloofd op de melding, maar die leek me tamelijk standaard:

Meneer van Zeeland,

Goed dat u een gesprek heeft aangevraagd met de wijkagent.
U kunt ook overwegen aangifte te doen. Zeker als u zich bedreigt voelt.
Wij registreren uw klacht.

Wat vooraf ging

Vorig jaar zag ik iemand sloopafval dumpen in het door ons bijgehouden plantsoen. Het was weliswaar najaar, dus het was niet al te florissant meer, maar ik nam een foto van de bestelbus van degene die aan het dumpen was. Dat heb ik geweten: het bleek een nieuwe buur die in een mum van tijd briesend voor mijn neus stond te schelden. De druppels speeksel landden op mijn gezicht.

Ik heb fijnere introducties meegemaakt, maar de toon was gezet. Gaande het jaar liet hij zijn vervaarlijk uitziende hond in de eveneens door ons bijgehouden berm schijten. Zonder het op te ruimen uiteraard. Een andere buurtgenoot sprak hem aan en die kreeg te horen dat de hond met de brede kaken door de vorige eigenaar niet in toom was te houden. Een gevaarlijke viervoeter dus.

Daarna merkte dezelfde buurvrouw dat oude bloemen over het balkon in het plantsoen werden gekieperd.

Relnicht

Sindsdien ontloop ik die gast omdat ik geen gezeik wil. Nu wil het geval dat ons kruispunt – inclusief ons trottoir – al weken open ligt en we enkel via een smal pad van rubberen matten ons portiek kunnen bereiken.

Na een strandwandeling (leve de metro aan zee) liep ik met manlief terug naar huis. Eenmaal de hoek om zag ik meteen de hond van de buurman aan een lange lijn in het plantsoen staan. De buurman zelf stond in zijn portiek en trok de lijn enigszins aan, maar niet genoeg. Ik had weinig tijd te bedenken hoe ik dit zou fiksen, maar om voor die enge hond door het zand te lopen vond ik al te joker. En daar ging het fout: de hond sprong tegen me op en de buurman kon hem nog net op enkele centimeters van mijn lijf houden. Ik schrok me een ongeluk en zei zonder nadenken dat hij zijn hond kort moest houden.

Buurman antwoordde als door een adder gebeten dat ik gewoon door moest lopen en toen knapte er een adertje bij me. Ik riep dat hij zijn hond in toom moest houden. De beer was los en zo escaleerde het in luttele seconden. Tot hij me toeriep: “Relnicht!” Ik was al onderweg naar ons portiek maar manlief hoorde het en toen hij daar wat van zei herhaalde hij:

Ah, de aap kwam uit de mouw, macho is boos en de ware aard wordt meteen duidelijk.

Déjà vu

Thuis moest ik trillend van woede bijkomen. En meteen bekroop de gedachte me of ik mezelf niet al te zeer had laten gaan. En nu een dag later zit ik met een naar gevoel. Ik besloot het er niet bij te laten zitten. Het bestuur van de VvE ingelicht, melding bij RADAR gedaan en een gesprek met de wijkagent aangevraagd. Er moet op zijn minst een begin van een dossier gemaakt worden voordat dit uit de hand loopt.

En ik was niet van plan weer te verhuizen voor een homofobe agressieveling. Been there, done that.

This Post Has One Comment

  1. Wat een afschuwelijke ervaring, Ron!
    “Een goede buur is beter dan een verre vriend” maar een kwade buur is erger dan een verre vijand”!

Geef een reactie